Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 107
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.
Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,
Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,
Niech to mówią odkupieni przez PANA, ci, których odkupił z ręki wroga;
i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.
A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.
I zgromadził z ziem, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.
Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.
Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.
Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać.
Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.
Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.
Byli głodni i spragnieni, aż omdlewała w nich dusza.
Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
A gdy zawołali do PANA w swoim utrapieniu, uwolnił ich z ucisku;
I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.
I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.
I prowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta, w którym mogliby zamieszkać.
Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:
Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;
Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.
Bo napoił spragnioną duszę, a głodną duszę napełnił dobrami.
Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w nędzy i w żelazie.
Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
Siedzieli w ciemności i w cieniu śmierci, spętani nędzą i żelazem;
Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.
Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;
Bo buntowali się przeciw słowom Boga i pogardzili radą Najwyższego.
Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.
Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.
Dlatego upokorzył ich serce trudem, upadli, a nie było nikogo, kto by im pomógł.
Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
A gdy wołali do PANA w swoim utrapieniu, wybawił ich z ucisku;
Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.
Wyprowadził ich z ciemności i z cienia śmierci, a ich pęta rozerwał.
Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i za cudowne dzieła wobec synów ludzkich.
Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.
Bo skruszył bramy spiżowe i połamał żelazne rygle.
Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.
Głupcy z powodu swej występnej drogi i nieprawości doznają utrapień.
Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.
Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.
Ich dusza brzydzi się wszelkim pokarmem i zbliżają się do bram śmierci.
Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
A gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.
Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.
Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.
Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił ich z grobu.
Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;
Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.
I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.
I niech składają ofiary dziękczynienia, i głoszą z radością jego dzieła.
Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,
Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:
Ci, którzy na statkach wyruszają w morze, handlujący na wielkich wodach;
oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.
Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
Widzą dzieła PANA i jego cuda w głębinach.
Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;
Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.
piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.
Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.
Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.
Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.
Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.
Chwieją się i zataczają jak pijany, a cała ich mądrość zanika.
Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
Gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.
Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.
Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.
Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.
Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.
I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.
Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.
Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich.
Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.
Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.
Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu i w radzie starszych niech go chwalą.
Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.
Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;
Zamienia rzeki w pustynię, a źródła wód w suchą ziemię;
Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.
Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.
Ziemię urodzajną zamienia w jałową z powodu niegodziwości tych, którzy w niej mieszkają.
On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.
Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.
Pustynię zamienia w jezioro, a suchą ziemię w źródła wód.
Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.
I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;
I osadza tam głodnych, aby zakładali miasta do zamieszkania;
Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.
Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.
I obsiewali pole, sadzili winnice i zbierali obfity plon.
Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.
Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.
Błogosławi im tak, że bardzo się rozmnażają, i nie zmniejsza liczebności ich bydła.
Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.
Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;
Ale potem maleje ich liczba i upokorzeni są uciskiem, nędzą i utrapieniem;
Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.
On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.
A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
Lecz podnosi nędznego z utrapienia i rozmnaża jego rodzinę jak stado.
Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.
To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.
Widząc to, prawi rozweselą się, a wszelka nieprawość zamknie swe usta.
Kto mądry zachowa to wszystko oraz rozważy łaski WIEKUISTEGO.
Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?
Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość PANA?