Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 108
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Pieśń; psalm Dawida.
Pieśń psalmu samego Dawida.
Pieśń. Psalm Dawida. Boże, moje serce jest gotowe; będę ci śpiewać i wysławiać cię, także i moja chwała.
Pokrzepione jest moje serce, Boże, śpiewam oraz wysławiam wraz z mym szacunkiem.
Gotowe jest serce moje, Boże! śpiewać i wysławiać cię będę, także i chwała moja.
Obudź się, cytro i harfo, gdy o świcie powstanę.
Rozdźwięcz się lutnio i cytro, gdy budzę się wraz z jutrzenką.
Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.
Będę cię wysławiać wśród ludu, PANIE, będę ci śpiewał wśród narodów.
Będę Cię wysławiał wśród narodów, WIEKUISTY, będę Cię opiewał pośród ludów.
Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.
Twoje miłosierdzie bowiem jest wielkie, sięga ponad niebiosa, a twoja prawda aż pod obłoki.
Bo większą ponad niebiosa jest łaska Twoja, a pod obłoki Twoja prawda.
Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.
Bądź wywyższony ponad niebiosa, Boże, a twoja chwała ponad całą ziemię;
Wznieś się ponad niebiosa, Boże, a Twoja chwała niech będzie na całej ziemi.
Wywyszże się nad niebiosa, o Boże! a nad wszystkę ziemię chwała twoja.
Aby twoi umiłowani byli ocaleni, wybaw ich swoją prawicą i wysłuchaj mnie.
Dopomóż Twoją prawicą i mnie wysłuchaj, by byli ocaleni Twoi umiłowani.
Niech będą wybawieni umiłowami twoi; zachowajże ich prawicą swoją, a wysłuchaj mię.
Bóg przemówił w swej świętości: Będę się weselić, rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot wymierzę.
Bóg w Swojej świętości powiedział: Ucieszę się, podzielę Szechem i dolinę Sukoth pomierzę.
Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się weselić będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.
Mój jest Gilead, mój i Manasses, Efraim mocą mojej głowy, Juda moim prawodawcą.
Mój jest Gilead i Mój Menasze, a Efraim Moją główną twierdzą; Jehuda jest Moim berłem.
Mojeć jest Galaad, mój i Manases, a Efraim mocą głowy mojej, Juda zakonodawca mój.
Moab jest moją miednicą do mycia, na Edom rzucę moje obuwie, nad Filisteą zatriumfuję.
Moab miską do Mego umywania, na Edom rzucam Me obuwie, zatryumfuję nad Peleszet.
Moab jest miednicą do umywania mego, na Edoma porzucę obuwie moje: przeciwko Filistynom trąbić będę.
Kto mnie wprowadzi do miasta warownego? Kto mnie doprowadzi aż do Edomu?
Kto mnie wprowadzi do miasta obronnego, kto mnie poprowadził do Edomu?
Któż mię zaprowadzi do miasta obronnego? Któż mię przywiedzie aż do ziemi edomskiej?
Czy nie ty, Boże, który nas odrzuciłeś? Czy nie wyruszysz, Boże, z naszymi wojskami?
Czyż nie Ty, Boże, który nas porzuciłeś? I nie występowałeś, Boże, pośród naszych zastępów.
Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, o Boże! z wojskami naszemi?
Udziel nam pomocy w ucisku, bo próżna jest pomoc ludzka.
Użycz nam pomocy przeciwko wrogowi, gdyż zawodną jest pomoc ludzka.
Dajże nam pomoc z ucisku; albowiem omylna jest pomoc ludzka.
W Bogu będziemy mężni, on podepcze naszych wrogów.