Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 140
1 Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida. 2 Wybaw mnie, WIEKUISTY, od człowieka złego; ochroń mnie od męża bezprawia. 3 Od tych, co zamyślają złe w ich sercu i wszczynają walki co dnia. 4 Jak wąż ostrzą swoje języki, jad żmii pod ich wargami. Sela. 5 Uchowaj mnie, WIEKUISTY, od rąk niegodziwca; ochroń mnie od męża bezprawia; od tych, co obmyślili by zachwiać moje kroki. 6 Dumni ukryli na mnie sidła i powrozy, rozciągnęli sieci nad ścieżką, zastawili na mnie zasadzki. Sela. 7 Powiedziałem do WIEKUISTEGO: Ty jesteś moim Bogiem; WIEKUISTY, wysłuchaj głosu mego błagania. 8 WIEKUISTY, Panie, twierdzo mojego zbawienia, który osłaniasz moją głowę w dzień boju. 9 Nie spełniaj, BOŻE, życzeń niegodziwego, nie urzeczywistniaj jego zamysłów; niech oni nie triumfują. Sela. 10 Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg. 11 Niech spadną na nich rozżarzone węgle; strąć ich w ogień, w przepaście, by nie powstali. 12 Niech się nie utrzyma na ziemi oszczerca, mąż bezprawia; niech go ściga zło aż do upadku. 13 Wiem, że BÓG sprawi oddzielenie żebrzącemu oraz sprawę sądową ubogim. 14 Zaprawdę, sprawiedliwi będą wysławiać Twoje Imię; przed Twym obliczem zasiądą prawi.