Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 141

Audio NBG
Ustawienia tekstu
100%

1 Pieśń Dawida. Wzywam Cię, WIEKUISTY, pospiesz do mnie; kiedy Cię wzywam słuchaj mojego głosu. 2 Niech ma modlitwa stanie się kadzidłem przed Twym obliczem, a wzniesienie mej dłoni jak wieczorna ofiara. 3 Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg. 4 Nie daj wypaczyć mojego serca ku złej rzeczy, bym nie popełniał niegodziwych czynów względem ludzi czyniących zło, i nie zwalczał ich ulubieńców. 5 Niech mnie uderzy Sprawiedliwy gdyż to jest łaską, niech mnie zgromi; gdy mnie karci to jest olejem na moją głowę, gdyż pomimo ich krzywd, jeszcze płynie moja modlitwa. 6 Ich sędziowie ustąpili przy skale i usłuchali moich słów, ponieważ były im miłe. 7 Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych rozrzucone są nasze kości. 8 Dlatego do Ciebie, Panie, WIEKUISTY, wznoszą się moje oczy, Tobie ufam nie obnażaj mej duszy. 9 Ustrzeż mnie od sideł, co na mnie zastawili i od zasadzek złoczyńców. 10 Niech niegodziwi razem wpadną we własne sieci, kiedy ja je ominę.