Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 144

Audio NBG
Ustawienia tekstu
100%

1 Pieśń Dawida. Wysławiony WIEKUISTY, moja Skała, który zaprawia moje ręce do walki, a moje palce do boju. 2 Mój Dobroczyńca, moja Warownia, moja Obrona, mój Zbawca i moja Tarcza; Nim się osłaniam, On poddał pode mnie mój naród. 3 WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz? 4 Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija. 5 WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią. 6 Zabłyśnij błyskawicą i ich rozprosz, spuść Twoje strzały i ich poraź. 7 Spuść z wysokości Twoją rękę i mnie wybaw; ocal z wielkich powodzi oraz z ręki synów obczyzny; 8 tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą. 9 Boże, zaśpiewam Ci nową pieśń, zanucę Ci przy lutni dziesięciostrunnej. 10 Tobie, który dajesz zwycięstwo królom i który wybawiłeś od srogiego miecza Twojego sługę Dawida. 11 Wybaw i ocal mnie z ręki synów obczyzny; tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą. 12 Aby nasi synowie byli jak latorośle, co są pielęgnowane w młodości; a nasze córki były jak rzeźby wyciosane na przedzie pałacu. 13 By nasze stodoły były pełne i starczyło od zbioru do zbioru; a na naszych błoniach nasze trzody, w tysiącach i wydające tysiące. 14 By nasze byki były objuczone i ani szkoda, ani strata, ani krzyk, nie znalazły się na naszych ulicach. 15 Szczęśliwy naród, któremu się tak dzieje; szczęśliwy naród, którego Bogiem jest WIEKUISTY.