Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 147
1 Chwalcie WIEKUISTEGO, bo jest dobry; śpiewajcie naszemu Bogu, bo jest miły oraz przystoi Mu chwała. 2 WIEKUISTY buduje Jeruszalaim, zgromadza rozproszonych Israela. 3 Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany. 4 Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona. 5 Nasz Pan jest wielki i wszechmocny, Jego mądrość jest nieskończona. 6 WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych. 7 Zawtórujecie WIEKUISTEMU dziękczynieniem, zaśpiewajcie naszemu Bogu przy udziale cytry. 8 Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach. 9 Co daje bydłu pokarm; i rodowi kruka, o co woła. 10 Nie kocha się w mocy konia, ani nie ma upodobania w biodrach męża. 11 WIEKUISTY upodobał sobie Swoich czcicieli; tych, co ufają Jego miłosierdziu. 12 Jeruszalaim wysławiaj WIEKUISTEGO; Cyonie chwal twego Boga. 13 On umacnia zawory twoich bram, błogosławi twoim synom wśród ciebie. 14 Ustanawia pokój w twych granicach, nasyca cię obfitością ziarna. 15 On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz. 16 Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół. 17 Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem? 18 Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody. 19 Swoje Słowo objawił Jakóbowi, swe ustawy i sądy Israelowi. 20 Nie uczynił tak wszystkim ludom, więc nie poznały jego sądów. HALLELUJA!