Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 18
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru. Przez sługę WIEKUISTEGO – Dawida, który wypowiedział BOGU słowa tej pieśni, kiedy WIEKUISTY go wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół, a w szczególności z ręki Saula.
Przewodnikowi chóru. Psalm sługi PANA, Dawida, który wypowiedział do PANA słowa tej pieśni w dniu, gdy go PAN ocalił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula. Powiedział wtedy: Będę cię miłował, PANIE, mocy moja.
Zatem powiedział: Miłuję cię WIEKUISTY, ma potęgo.
PAN moją skałą, moją twierdzą i wybawicielem. Mój Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mego zbawienia, moją warownią.
WIEKUISTY Skało, moja twierdzo i mój wybawco; Boże mój – obrono, w którą wierzę; moja tarczo, mój rogu zbawienia oraz moja ucieczko.
Wezwę PANA, który jest godny chwały, a będę wybawiony od moich wrogów.
Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.
Ogarnęły mnie boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.
Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości;
Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.
męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.
W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.
W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.
Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady gór zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.
Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.
Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.
W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od Niego żarzą się głownie.
Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.
Skłonił niebiosa i zstąpił, a pod Jego stopami gęsta mgła.
Dosiadł cherubina i latał; latał na skrzydłach wiatru.
Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.
Z ciemności zrobił sobie ukrycie, namiotem wokół niego były ciemne wody i gęste obłoki nieba.
A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.
Przed jego blaskiem rozeszły się jego obłoki, grad i węgle ogniste.
Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.
I zagrzmiał PAN na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste.
WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.
Wypuścił swe strzały i rozproszył ich, cisnął błyskawicami i ich rozgromił.
Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.
I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, PANIE, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy.
Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.
Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął mnie z wielkich wód.
Sięgnął z wysokości i mnie wziął, wydobył z wielkiej toni.
Ocalił mnie od potężnego wroga mego i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.
Ocalił mnie od potężnego wroga, oraz od moich nieprzyjaciół, chociaż byli mocniejsi ode mnie.
Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.
Napadli mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale BÓG stał się moją podporą.
Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.
Wyprowadził mnie na przestronność i mnie wybawił, gdyż mnie sobie upodobał.
Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.
WIEKUISTY mnie wynagradza według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości moich rąk.
Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mego Boga.
Bowiem przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mego Boga.
Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i nie odrzucałem od siebie jego praw.
Wszystkie Jego ustawy są przede mną oraz nie odstępuję od Jego praw.
Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.
Cały jestem Jemu oddany i wystrzegam się mego grzechu.
Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk przed jego oczyma.
Dlatego BÓG mi oddaje według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk, która jest przed Jego oczami.
Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.
Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, a z prawym mężem – nieskazitelnie.
Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie;
Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.
Ty bowiem lud strapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.
Gdyż wybawiasz lud uciśniony, a oczy wywyższone – poniżasz.
Bo ty zapalisz moją pochodnię; PAN, Bóg mój, rozjaśni moje ciemności.
Tak, Ty rozświecasz moją pochodnię; WIEKUISTY, mój Bóg rozjaśnia moją ciemność.
Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.
Bo w Tobie przełamię szyki i w mym prawdziwym Bogu przestąpię mury.
Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.
Bóg, nieskazitelna jest Jego droga, a Słowo WIEKUISTEGO czyste; On jest tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.
Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?
Bo któż jest Bogiem, oprócz WIEKUISTEGO; kto Opoką, oprócz prawdziwego Boga?
To Bóg, który przepasuje mnie mocą i doskonałą czyni moją drogę.
Boga, co mnie opasał siłą oraz prostą uczynił moją drogę.
Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.
Moje nogi upodobnił do jelenich i mnie stawia na mych wyżynach.
Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.
Moje ręce wprawia do boju, tak, że me ramiona naciągają spiżowy łuk.
Dałeś mi też tarczę swego zbawienia i wspierała mnie twoja prawica, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.
Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.
Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.
Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy.
Ścigałem moich wrogów i dopadłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wytraciłem.
Ścigałem moich wrogów, dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem.
Powaliłem ich tak, że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.
Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać; upadli pod moimi stopami.
Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.
Tak do boju opasałeś mnie mocą, powaliłeś pode mnie moich wrogów.
Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.
Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół, a więc zgładziłem moich wrogów.
Wołali, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; wołali do PANA, lecz ich nie wysłuchał.
Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.
Starłem ich jak proch na wietrze, wyrzuciłem jak błoto uliczne.
Więc starłem ich jak proch na przedzie wiatru, rozrzuciłem jak błoto ulic.
Wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, ustanowiłeś mnie głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.
Wybawiłeś mnie od zatargów ludu, ustanowiłeś mnie głową narodów; służy mi lud, którego nie znałem.
Jak tylko usłyszą o mnie, będą mi posłuszni, cudzoziemcy będą udawać uległość.
Schlebiają mi cudzoziemscy; synowie, o których usłyszałem słuchem ucha.
Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.
Omdleli synowie obczyzny oraz drżąc, uchodzą ze swoich zamków.
PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg mego zbawienia.
Żywy WIEKUISTY, niech będzie pochwalona moja Skała, niech będzie wywyższony Bóg zbawienia.
Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody.
Bóg, który mi zlecił pomstę oraz poddał pode mnie narody;
Ty wyzwalasz mnie od moich wrogów; ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.
który mnie wybawił od moich wrogów, wyniósł mnie ponad mych przeciwników i ocalił od srogiego męża.
Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twemu imieniu.
Dlatego chcę Cię sławić pomiędzy narodami, WIEKUISTY, będę śpiewał Twojemu Imieniu.
Bo dajesz wielkie wybawienie swemu królowi i na wieki okazujesz miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.
gdyż wielkimi czynisz zwycięstwa Swojego króla, świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi, oraz jego rodowi na wieki.
—