Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 18

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Przewodnikowi chóru. Przez sługę WIEKUISTEGO – Dawida, który wypowiedział BOGU słowa tej pieśni, kiedy WIEKUISTY go wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół, a w szczególności z ręki Saula.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego, który mówił do Pana słowa tej pieśni onego dnia, gdy go Pan wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego, i z ręki Saulowej; i rzekł:

ubg

Przewodnikowi chóru. Psalm sługi PANA, Dawida, który wypowiedział do PANA słowa tej pieśni w dniu, gdy go PAN ocalił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula. Powiedział wtedy: Będę cię miłował, PANIE, mocy moja.

2
nbg

Zatem powiedział: Miłuję cię WIEKUISTY, ma potęgo.

bg

Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!

ubg

PAN moją skałą, moją twierdzą i wybawicielem. Mój Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mego zbawienia, moją warownią.

3
nbg

WIEKUISTY Skało, moja twierdzo i mój wybawco; Boże mój – obrono, w którą wierzę; moja tarczo, mój rogu zbawienia oraz moja ucieczko.

bg

Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.

ubg

Wezwę PANA, który jest godny chwały, a będę wybawiony od moich wrogów.

4
nbg

Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.

bg

Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

ubg

Ogarnęły mnie boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.

5
nbg

Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości;

bg

Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

ubg

Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.

6
nbg

męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

bg

Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

ubg

W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.

7
nbg

W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.

bg

W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

ubg

Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady gór zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.

8
nbg

Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.

bg

Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

ubg

Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.

9
nbg

W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od Niego żarzą się głownie.

bg

Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

ubg

Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.

10
nbg

Skłonił niebiosa i zstąpił, a pod Jego stopami gęsta mgła.

bg

Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

ubg

Dosiadł cherubina i latał; latał na skrzydłach wiatru.

11
nbg

Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

bg

A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

ubg

Z ciemności zrobił sobie ukrycie, namiotem wokół niego były ciemne wody i gęste obłoki nieba.

12
nbg

A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

bg

Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

ubg

Przed jego blaskiem rozeszły się jego obłoki, grad i węgle ogniste.

13
nbg

Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.

bg

Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

ubg

I zagrzmiał PAN na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste.

14
nbg

WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.

bg

I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

ubg

Wypuścił swe strzały i rozproszył ich, cisnął błyskawicami i ich rozgromił.

15
nbg

Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

bg

Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

ubg

I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, PANIE, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy.

16
nbg

Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.

bg

I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

ubg

Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął mnie z wielkich wód.

17
nbg

Sięgnął z wysokości i mnie wziął, wydobył z wielkiej toni.

bg

Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.

ubg

Ocalił mnie od potężnego wroga mego i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.

18
nbg

Ocalił mnie od potężnego wroga, oraz od moich nieprzyjaciół, chociaż byli mocniejsi ode mnie.

bg

Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.

ubg

Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.

19
nbg

Napadli mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale BÓG stał się moją podporą.

bg

Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.

ubg

Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.

20
nbg

Wyprowadził mnie na przestronność i mnie wybawił, gdyż mnie sobie upodobał.

bg

Wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.

ubg

Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.

21
nbg

WIEKUISTY mnie wynagradza według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości moich rąk.

bg

Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.

ubg

Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mego Boga.

22
nbg

Bowiem przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mego Boga.

bg

Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.

ubg

Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i nie odrzucałem od siebie jego praw.

23
nbg

Wszystkie Jego ustawy są przede mną oraz nie odstępuję od Jego praw.

bg

Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.

ubg

Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.

24
nbg

Cały jestem Jemu oddany i wystrzegam się mego grzechu.

bg

Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.

ubg

Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk przed jego oczyma.

25
nbg

Dlatego BÓG mi oddaje według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk, która jest przed Jego oczami.

bg

Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich, która była przed oczyma jego.

ubg

Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.

26
nbg

Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, a z prawym mężem – nieskazitelnie.

bg

Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.

ubg

Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie;

27
nbg

Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.

bg

Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;

ubg

Ty bowiem lud strapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

28
nbg

Gdyż wybawiasz lud uciśniony, a oczy wywyższone – poniżasz.

bg

Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

ubg

Bo ty zapalisz moją pochodnię; PAN, Bóg mój, rozjaśni moje ciemności.

29
nbg

Tak, Ty rozświecasz moją pochodnię; WIEKUISTY, mój Bóg rozjaśnia moją ciemność.

bg

Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.

ubg

Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.

30
nbg

Bo w Tobie przełamię szyki i w mym prawdziwym Bogu przestąpię mury.

bg

Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.

ubg

Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

31
nbg

Bóg, nieskazitelna jest Jego droga, a Słowo WIEKUISTEGO czyste; On jest tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.

bg

Droga Boża doskonała jest; słowo Pańskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.

ubg

Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?

32
nbg

Bo któż jest Bogiem, oprócz WIEKUISTEGO; kto Opoką, oprócz prawdziwego Boga?

bg

Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?

ubg

To Bóg, który przepasuje mnie mocą i doskonałą czyni moją drogę.

33
nbg

Boga, co mnie opasał siłą oraz prostą uczynił moją drogę.

bg

On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.

ubg

Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.

34
nbg

Moje nogi upodobnił do jelenich i mnie stawia na mych wyżynach.

bg

Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.

ubg

Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.

35
nbg

Moje ręce wprawia do boju, tak, że me ramiona naciągają spiżowy łuk.

bg

Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.

ubg

Dałeś mi też tarczę swego zbawienia i wspierała mnie twoja prawica, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

36
nbg

Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.

bg

Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.

ubg

Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.

37
nbg

Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy.

bg

Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

ubg

Ścigałem moich wrogów i dopadłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wytraciłem.

38
nbg

Ścigałem moich wrogów, dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem.

bg

Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

ubg

Powaliłem ich tak, że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.

39
nbg

Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać; upadli pod moimi stopami.

bg

Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

ubg

Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.

40
nbg

Tak do boju opasałeś mnie mocą, powaliłeś pode mnie moich wrogów.

bg

Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

ubg

Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.

41
nbg

Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół, a więc zgładziłem moich wrogów.

bg

Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

ubg

Wołali, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; wołali do PANA, lecz ich nie wysłuchał.

42
nbg

Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.

bg

Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

ubg

Starłem ich jak proch na wietrze, wyrzuciłem jak błoto uliczne.

43
nbg

Więc starłem ich jak proch na przedzie wiatru, rozrzuciłem jak błoto ulic.

bg

I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.

ubg

Wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, ustanowiłeś mnie głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.

44
nbg

Wybawiłeś mnie od zatargów ludu, ustanowiłeś mnie głową narodów; służy mi lud, którego nie znałem.

bg

Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.

ubg

Jak tylko usłyszą o mnie, będą mi posłuszni, cudzoziemcy będą udawać uległość.

45
nbg

Schlebiają mi cudzoziemscy; synowie, o których usłyszałem słuchem ucha.

bg

Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

ubg

Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.

46
nbg

Omdleli synowie obczyzny oraz drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

bg

Cudzoziemcy opadli, a drżeli w zamknieniach swoich.

ubg

PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg mego zbawienia.

47
nbg

Żywy WIEKUISTY, niech będzie pochwalona moja Skała, niech będzie wywyższony Bóg zbawienia.

bg

Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.

ubg

Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody.

48
nbg

Bóg, który mi zlecił pomstę oraz poddał pode mnie narody;

bg

Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.

ubg

Ty wyzwalasz mnie od moich wrogów; ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.

49
nbg

który mnie wybawił od moich wrogów, wyniósł mnie ponad mych przeciwników i ocalił od srogiego męża.

bg

Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.

ubg

Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twemu imieniu.

50
nbg

Dlatego chcę Cię sławić pomiędzy narodami, WIEKUISTY, będę śpiewał Twojemu Imieniu.

bg

Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu.

ubg

Bo dajesz wielkie wybawienie swemu królowi i na wieki okazujesz miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.

51
nbg

gdyż wielkimi czynisz zwycięstwa Swojego króla, świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi, oraz jego rodowi na wieki.

bg

Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.

ubg

—