Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 33
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Weselcie się w WIEKUISTYM sprawiedliwi; prawym przystoi chwała.
Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.
Weselcie się w PANU, sprawiedliwi, bo prawym przystoi chwała.
Wysławiajcie BOGA na cytrze, przy dziesięciostrunnej lirze Mu śpiewajcie.
Wysławiajcie Pana na harfie, na lutni, na instrumencie o dziesięciu stronach, śpiewajcie mu.
Wysławiajcie PANA na harfie, śpiewajcie mu przy cytrze i z instrumentem o dziesięciu strunach.
Śpiewajcie Mu nową pieśń, udanie zagrajcie przy odgłosie trąb.
Śpiewajcież mu piosnkę nową; dobrze mu i głośno grajcie.
Śpiewajcie mu nową pieśń, pięknie i głośno mu grajcie.
Gdyż rzetelne jest słowo WIEKUISTEGO oraz prawdziwe każde Jego dzieło.
Albowiem szczere jest słowo Pańskie, i wszystkie sprawy jego wierne.
Słowo PANA bowiem jest prawe i wszystkie jego dzieła są dokonane w wierności.
Miłuje sprawiedliwość i prawo; ziemia pełna jest miłosierdzia BOGA.
Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.
On miłuje sprawiedliwość i sąd, pełna jest ziemia miłosierdzia PANA.
Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.
Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
Słowem PANA zostały uczynione niebiosa i tchnieniem jego ust wszystkie ich zastępy.
Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
On gromadzi wody morskie jak na stos i w skarbcach zbiera głębiny.
Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia, niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata.
Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.
Niech cała ziemia boi się PANA, niech się go lękają wszyscy mieszkańcy świata.
Bowiem On powiedział, a stało się; On rozkazał, a powstało.
Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
On bowiem przemówił i stało się; on rozkazał i powstało.
BÓG wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów.
Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;
PAN udaremnia zamiary narodów, niweczy zamysły ludów.
Postanowienie BOGA trwa na wieki, a zamysły Jego serca z pokolenia w pokolenie.
Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
Zamiar PANA trwa na wieki, myśli jego serca z pokolenia na pokolenie.
Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.
Błogosławiony naród, którego Pan jest Bogiem jego; lud, który sobie obrał za dziedzictwo.
Błogosławiony naród, którego Bogiem jest PAN; lud, który on wybrał sobie na dziedzictwo.
BÓG spogląda z niebios i widzi wszystkich synów Adama.
Pan patrzy z nieba, i widzi wszystkich synów ludzkich.
PAN patrzy z nieba, widzi wszystkich synów ludzkich.
Z przybytku Swojej siedziby patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi.
Z miejsca mieszkania swego spogląda na wszystkich obywateli ziemi.
Z miejsca, w którym przebywa, spogląda na wszystkich mieszkańców ziemi.
Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.
Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.
Ukształtował serce każdego z nich, przygląda się wszystkim ich czynom.
Nie ratuje króla wielkie wojsko, a bohatera pełnia sił nie ocala.
Nie bywa król wybawiony przez wielkość wojska, ani mocarz nie ujdzie przez wielką moc swoję.
Nie wybawi króla liczne wojsko ani nie ocali wojownika wielka siła.
Zawodny jest rumak w wygranej i potęgą swojej mocy nie uchroni.
Omylnyć jest koń ku wybawieniu, a nie wyrywa wielkością mocy swojej.
Koń jest zwodniczy w wybawieniu, nie ocali swą wielką siłą.
Oto oko WIEKUISTEGO nad Jego wielbicielami, nad ufającymi dzięki Jego miłosierdziu.
Oto oko Pańskie nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają w miłosierdziu jego;
Oto oko PANA nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają jego miłosierdziu;
By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu.
Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.
Aby ocalić od śmierci ich duszę i żywić ich w czasie głodu.
Nasza dusza wygląda WIEKUISTEGO, On naszą pomocą i tarczą.
Dusza nasza oczekuje Pana; on ratunek nasz i tarcza nasza.
Nasza dusza oczekuje PANA, on jest naszą pomocą i tarczą.
W Nim raduje się nasze serce, bowiem w Jego Imieniu pokładamy nadzieję.
W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.
W nim bowiem rozraduje się nasze serce, bo ufamy jego świętemu imieniu.
Niech nad nami będzie Twe miłosierdzie, WIEKUISTY, tak, jak Ci zaufaliśmy.
Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.
Niech będzie nad nami twoje miłosierdzie, PANIE, według pokładanej w tobie nadziei.