Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 39

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.

ubg

Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida. Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki niegodziwy będzie przede mną.

2
nbg

Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.

bg

Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

ubg

Zaniemówiłem oniemiały, zamilkłem nawet w dobrej sprawie, lecz moja boleść się wzmagała.

3
nbg

Oniemiałem milczeniem, zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy, a mój ból się zajątrzył.

bg

Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.

ubg

Rozgorzało we mnie serce; gdy rozmyślałem, zapłonął ogień, a wtedy mój język tak przemówił:

4
nbg

Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

bg

Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

ubg

PANIE, daj mi poznać mój kres i miarę moich dni, abym wiedział, jak jestem słaby.

5
nbg

Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

bg

Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

ubg

Oto wymierzyłeś moje dni na szerokość dłoni, a mój wiek jest niczym przed tobą; zaprawdę każdy człowiek, nawet najlepszy, jest całkowitą marnością. Sela.

6
nbg

Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.

bg

Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

ubg

Doprawdy człowiek przemija jak cień; doprawdy na próżno się kłopocze; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

7
nbg

Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

bg

Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.

ubg

A teraz czego mam oczekiwać, Panie? W tobie jest moja nadzieja.

8
nbg

A teraz, czego mam się spodziewać, Panie? Moja nadzieja ona w Tobie.

bg

A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.

ubg

Uwolnij mnie od wszystkich moich występków, nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupca.

9
nbg

Wyzwól mnie od wszelkich mych przewinień, nie czyń mnie pośmiewiskiem podłych.

bg

Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.

ubg

Zamilkłem i nie otworzyłem moich ust, bo ty to sprawiłeś.

10
nbg

Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

bg

Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

ubg

Oddal ode mnie twoje karanie, bo ginę od uderzeń twojej ręki.

11
nbg

Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

bg

Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

ubg

Gdy karą chłoszczesz człowieka za nieprawość, to jak mól niszczysz jego piękno; doprawdy marnością jest każdy człowiek. Sela.

12
nbg

Odsuwasz człowieka karami za winy i jak mól – niweczysz jego wspaniałość, zaprawdę, każdy człowiek jest znikomością. Sela.

bg

Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.

ubg

Wysłuchaj mojej modlitwy, PANIE, i nakłoń ucha na moje wołanie; nie bądź głuchy na moje łzy, bo jestem gościem u ciebie i przychodniem, jak wszyscy moi ojcowie.

13
nbg

Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

bg

Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi.

ubg

Oszczędzaj mnie, abym się wzmacniał, zanim odejdę i już mnie nie będzie.

14
nbg

Ulżyj mi, bym się orzeźwił nim odejdę i mnie nie będzie.

bg

Sfolguj mi, abym się posilił, pierwej niżeli odejdę, a nie będzie mię.

ubg

—