Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 41
1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. 2 Szczęśliwy ten, kto ma wzgląd na żebrzącego, w zły dzień BÓG go ocali. 3 WIEKUISTY go ustrzeże, zachowa przy życiu; będzie szczęśliwy na ziemi, gdyż nie podda go woli jego wrogów. 4 BÓG go wesprze na łożu boleści; w jego chorobie odmieni całe jego posłanie. 5 Ja powiedziałem: WIEKUISTY, zmiłuj się nade mną; uzdrów mą duszę, bo Ci zgrzeszyłem. 6 Moi wrogowie mówią: Źle z nim; kiedy umrze, zaginie też jego imię. 7 A kiedy przyjdzie mnie ktoś odwiedzić mówi fałsz; jego serce zbiera nieprawości, wychodzi na ulicę i je rozgłasza. 8 Razem szepczą przeciwko mnie; knują na mnie wszyscy, co mają mnie w nienawiści; biada mi. 9 Mówią: Rozlana w nim zgubna sprawa; gdy się położył, już nie powstanie. 10 Nawet mój przyjaciel, na którym polegałem, który jadał mój chleb, podniósł na mnie stopę. 11 Ale Ty, WIEKUISTY, zmiłuj się nade mną; dźwignij mnie, a im odpłacę. 12 Przez to poznam, że we mnie Sobie upodobałeś, gdy mój wróg nie zatriumfuje nade mną. 13 A mnie, z powodu mej niewinności wspierasz oraz stawiasz przed Sobą na wieki. 14 Błogosławiony WIEKUISTY, od wieczności na wieczność Pan Israela. Amen i amen.