Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 44

Audio NBG
Ustawienia tekstu
100%

1 Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha. 2 Boże, na własne uszy słyszeliśmy, nasi przodkowie opowiadali nam o dziele, które spełniłeś za ich dni, w dawnych czasach. 3 Ty, Twoją dłonią wygnałeś ludy, a ich zasadziłeś; wytraciłeś narody, a ich rozkrzewiłeś. 4 Gdyż nie swym mieczem posiedli ową ziemię, ani ich ramię im nie pomogło; ale Twoja prawica, Twoje ramię i światło Twojego oblicza; bo ich sobie upodobałeś. 5 Ty sam jesteś moim Królem; Boże, wyznacz zbawienie Jakóbowi. 6 Tobą odeprzemy naszych gnębicieli; Twoim Imieniem zdepczemy naszych przeciwników. 7 Bo nie polegam na moim łuku, ani mój miecz mnie nie ocali. 8 Lecz Ty nas ocalasz od naszych gnębicieli, a naszych nieprzyjaciół pohańbisz. 9 Codziennie chlubimy się Bogiem, a Twe Imię będziemy wysławiać na wieki. Sela. 10 Ale nas porzuciłeś, zawstydziłeś; nie wystąpiłeś w naszych szeregach. 11 Dałeś się nam cofnąć wobec wroga, więc do woli nas grabili nasi nieprzyjaciele. 12 Podałeś nas na żer jak trzodę; rozproszyłeś nas wśród narodów. 13 Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie chciałeś zyskać z ich ceny. 14 Naszym sąsiadom podałeś nas na wzgardę; naszemu otoczeniu na pośmiewisko i urąganie. 15 Uczyniłeś nas przysłowiem pośród ludów, przedmiotem politowania pomiędzy narodami. 16 Cały dzień jest przede mną Moja hańba, a wstyd mojego oblicza mnie okrywa 17 z powodu głosu bluźniercy i potwarcy, wobec wroga oraz mściciela. 18 To wszystko nas spotkało, a przecież Cię pamiętamy i nie sprzeniewierzyliśmy się Twojemu przymierzu. 19 Nie cofnęło się wstecz nasze serce; nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki. 20 Chociaż nas zgniotłeś wśród szakali i rozciągnąłeś nad nami cień śmierci. 21 Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga, a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa, 22 czyżby Bóg nie dowiedział się o tym? Przecież On zna skrytości serca. 23 Lecz dla Ciebie co dzień bywamy zabijani, jesteśmy uważani za owce rzeźni. 24 Ocuć się! Czemu śpisz, Panie? Przebudź się i nie porzucaj na zawsze. 25 Czemu zakrywasz Twe oblicze? Zapominasz naszą nędzę i ucisk? 26 Nasza dusza jest poniżona aż do prochu; nasze życie przylgnęło aż do ziemi. 27 Powstań nam na pomoc i nas odkup z powodu Twojego miłosierdzia.