Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 55

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Dumanie Dawida.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa nauczająca.

ubg

Przewodnikowi chóru, na Neginot. Pieśń pouczająca Dawida. Boże, nakłoń ucha ku mojej modlitwie i nie ukrywaj się przed moją prośbą.

2
nbg

Wysłuchaj moją modlitwę, Boże, nie odwracaj się od mojego błagania.

bg

W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:

ubg

Posłuchaj uważnie i wysłuchaj mnie; uskarżam się w swej modlitwie i jęczę;

3
nbg

Spojrzyj na mnie i mi odpowiedz, bo się zanoszę od płaczu i zawodzę.

bg

Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:

ubg

Z powodu głosu wroga, z powodu ucisku niegodziwego; zwalają na mnie nieprawość i w gniewie sprzeciwiają mi się.

4
nbg

Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.

bg

Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

ubg

Moje serce boleje we mnie i dopadł mnie strach przed śmiercią.

5
nbg

W moim wnętrzu drży moje serce oraz przypadły do mnie strachy śmierci.

bg

Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

ubg

Przyszły na mnie bojaźń i drżenie i przejęła mnie trwoga.

6
nbg

Przenika mnie trwoga, dreszcz oraz ogarnia odrętwienie.

bg

Bojaźń ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.

ubg

I powiedziałem: O, gdybym miał skrzydła jak gołębica, uleciałbym i odpoczął.

7
nbg

Zatem wołam: Kto mi da skrzydło gołębicy, bym uleciał oraz odpoczął?

bg

I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.

ubg

Oto bym uleciał daleko i zamieszkał na pustyni. Sela.

8
nbg

Bym się oto oddalił lotem i osiadł na pustyni. Sela.

bg

Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.

ubg

Pospieszyłbym, aby ujść przed wichrem i nawałnicą.

9
nbg

Przed wirującym wichrem oraz przed nawałnicą pospieszę do mojego schronienia.

bg

Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem.

ubg

Zniszcz, Panie, rozdziel ich język, bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.

10
nbg

Zniwecz ich, Panie, rozdziel ich język, gdyż w mieście widzę grabież i rozbój.

bg

Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.

ubg

Dniem i nocą krążą wokoło po jego murach, a wewnątrz niego zło i ucisk.

11
nbg

Dzień i noc krążą po jego murach, a krzywda i bezprawie w jego wnętrzu.

bg

We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.

ubg

Wewnątrz niego jest niegodziwość, a z jego ulic nie znika oszustwo i podstęp.

12
nbg

Wśród niego nędza, a przemoc oraz zdrada nie ustępują z jego rynku.

bg

Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.

ubg

Bo to nie wróg mnie lżył, co mógłbym znieść; nie powstał przeciwko mnie ten, który mnie nienawidził wtedy ukryłbym się przed nim;

13
nbg

Gdyż nie urąga mi wróg – co bym zniósł, i przeciwnik nie wynosi się nade mnie – bo bym się uchronił od niego.

bg

Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;

ubg

Ale ty, człowiek równy mi, mój wódz i przyjaciel.

14
nbg

Lecz ty, mój rówieśnik i mąż, towarzysz i mój przyjaciel,

bg

Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.

ubg

Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego.

15
nbg

z którym wspólnie napawaliśmy się rozmową i z zapałem chodziliśmy do Domu Boga.

bg

Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.

ubg

Niech śmierć ich zaskoczy, niech żywcem zstąpią do piekła, bo w ich domach i wśród nich mieszka zło.

16
nbg

Niech rzuci na nich śmierć, by żywcem weszli do Krainy Umarłych; gdyż złość jest w ich siedzibie, jak również w ich wnętrzu.

bg

Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.

ubg

Ja zaś do Boga zawołam i PAN mnie wybawi.

17
nbg

Zaś ja wołam do Boga, zatem WIEKUISTY mi dopomoże.

bg

Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.

ubg

Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu.

18
nbg

Wieczorem, z rana i w południe płaczę oraz będę zawodzić, aż usłyszy mój głos.

bg

W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.

ubg

Odkupił moją duszę, abym miał spokój od walki, jaką ze mną toczyli, bo wielu ich było przy mnie.

19
nbg

Szczęśliwie wybawił z boju moją duszę, choć tłumnie stanęli przeciw mnie.

bg

Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.

ubg

Bóg wysłucha i będzie ich trapić ten, który trwa od wieków. Sela. Bo nie poprawiają się i nie boją się Boga.

20
nbg

Bóg usłyszy oraz ich upokorzy; On, który panuje od wieczności. Sela. Dlatego, że nie doznali przemian oraz nie obawiają się Boga,

bg

Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.

ubg

Podniósł rękę na tych, którzy utrzymywali z nim pokój; złamał swoje przymierze.

21
nbg

podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.

bg

Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.

ubg

Gładsze niż masło były słowa jego ust, lecz wrogość miał w sercu; miększe niż oliwa jego słowa, ale były jak obnażone miecze.

22
nbg

Ich usta gładsze są niż śmietana – a jątrzą Jego serce; ich słowa miększe od oliwy – ale to obnażone miecze.

bg

Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:

ubg

Przerzuć swój ciężar na PANA, a on cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.

23
nbg

Powierz WIEKUISTEMU twe brzemię, a On cię podźwignie; nigdy nie pozwoli, by zachwiał się sprawiedliwy.

bg

Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy.

ubg

Ale ty, Boże, wtrącisz ich w dół zatracenia; ludzie krwawi i podstępni nie dożyją połowy swoich dni; ja zaś zaufam tobie.

24
nbg

I Ty, Boże, strącisz ich w otchłań zagłady; ludzie krwi i zdrady nie dojdą do połowy swych dni. Zaś ja ufam Tobie.

bg

Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.

ubg

—