Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 69
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Od Dawida.
Przewodnikowi chóru, na Sosannim. Psalm Dawida. Wybaw mnie, Boże, bo wody sięgają aż do mojej duszy.
Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.
Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.
Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł.
Zmęczyłem się wołaniem, wyschło mi gardło; słabną moje oczy, gdy czekam na mojego Boga.
Znużyłem się; wołając, zaschło moje gardło; omdlały moje oczy wyglądając mojego Boga.
Więcej niż włosów na mojej głowie jest tych, którzy mnie nienawidzą bez powodu; ci, którzy niesłusznie są moimi wrogami i chcą mnie zniszczyć, wzmocnili się; musiałem zapłacić za to, czego nie zabrałem.
Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem.
Boże, ty znasz moją głupotę, a moje grzechy nie są ukryte przed tobą.
Boże, Ty znasz moją nieroztropność, a me winy nie są przed Tobą tajne.
Niech nie zaznają wstydu z mego powodu ci, którzy ciebie oczekują, Panie BOŻE zastępów, niech nie rumienią się z mego powodu ci, którzy ciebie szukają, Boże Izraela.
Niech się przeze mnie nie powstydzą ci, co Tobie ufają, Panie, WIEKUISTY Zastępów; niech się przeze mnie nie zarumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Israela.
Bo dla ciebie znoszę urąganie, hańba okrywa moją twarz.
Bo dla Ciebie znosiłem szyderstwo i rumieniec okrył moje oblicze.
Stałem się obcy dla moich braci i cudzoziemcem dla synów mojej matki;
Stałem się obcym moim braciom i nieznanym dla synów mojej matki.
Bo gorliwość o twój dom zżarła mnie i spadły na mnie urągania urągających tobie.
Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali.
Płakałem i umartwiałem postem swą duszę, a stało się to moją hańbą.
Poszcząc, wypłakałem moją duszę, lecz i to było dla mnie na urągowisko.
Założyłem wór pokutny jako szatę i stałem się dla nich pośmiewiskiem.
Włożyłem wór zamiast szaty i stałem się im przysłowiem.
Mówili o mnie ci, którzy siedzą w bramie, i byłem tematem pieśni pijaków.
Rozpowiadają o mnie ci, co przesiadują w bramach, i jestem w śpiewkach pijanych.
Ale ja kieruję swoją modlitwę do ciebie, PANIE, w czasie pomyślnym; Boże, wysłuchaj mnie według twego wielkiego miłosierdzia, dla prawdy twego zbawienia.
Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia.
Uwolnij mnie z błota, abym nie ugrzązł; ocal mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębokich wód.
Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.
Niech nie zaleją mnie wezbrane wody ani nie pożre głębia i niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy.
Niech mnie nie uniesie prąd wody, niechaj mnie nie pochłonie głębia, a topiel nie zawrze nade mną swojej paszczy.
Wysłuchaj mnie, PANIE, bo dobre jest twoje miłosierdzie, według twojej wielkiej litości spójrz na mnie.
Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bo błogą jest Twoja łaska; zwróć się do mnie w Twym wielkim miłosierdziu
Nie zakrywaj twego oblicza przed swoim sługą, bo jestem w utrapieniu; wysłuchaj mnie czym prędzej.
i nie skrywaj Twojego oblicza przed Twym sługą, gdyż jestem uciśniony; pospiesz się oraz mnie wysłuchaj.
Zbliż się do mojej duszy i wybaw ją, odkup mnie ze względu na mych wrogów.
Zbliż się do mojej duszy i ją wybaw; wyzwól mnie z powodu wrogów.
Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i niesławę, przed tobą są wszyscy moi wrogowie.
Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy.
Hańba złamała moje serce, ogarnęło mnie przygnębienie; oczekiwałem współczującego, ale go nie było; szukałem pocieszającego, ale nie znalazłem.
Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały; oczekuję współczucia, lecz go nie ma; nie znalazłem tych, co pocieszają.
Zamiast pokarmu podali mi żółć, a gdy pragnąłem, napoili mnie octem.
Wlali żółć do mojego pokarmu, w mym pragnieniu poili mnie kwasem.
Niech ich stół stanie się dla nich sidłem, a ich pomyślność pułapką.
Niech ich stół będzie dla nich zasadzką oraz sidłem bezpiecznie ucztujących.
Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli, a ich biodra niech się zawsze chwieją.
Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne.
Wylej na nich swoje oburzenie, a żar twego gniewu niech ich dosięgnie.
Wylej na nich Twój gniew, niech ich dosięgnie Twoja zapalczywość.
Niech ich dom opustoszeje, w ich namiotach niech nikt nie mieszka.
Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem, a w ich namiocie nie będzie mieszkańca.
Bo prześladują tego, którego ty uderzyłeś, i rozpowiadają o boleściach tych, których zraniłeś.
Gdyż kogo zraniłeś – tego ścigają, rozpowiadają o bólu porażonych przez Ciebie.
Dodaj nieprawość do ich nieprawości i niech nie dostąpią twojej sprawiedliwości.
Dodaj nieprawość do ich nieprawości, niech nie wchodzą przez Twoją sprawiedliwość.
Niech będą wymazani z księgi żyjących i niech nie będą zapisani ze sprawiedliwymi.
Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi.
Ja zaś jestem strapiony i zbolały; niech twoje zbawienie, Boże, podniesie mnie.
A mnie, utrapionego i zbolałego, wydźwignie Twoja pomoc, Boże.
Będę chwalił imię Boga pieśnią, będę go wywyższał dziękczynieniem.
Będę sławił pieśnią Imię Boga i wielbił je wdzięcznością.
I będzie to milsze PANU niż wół albo cielec rogaty z kopytami.
I będzie to milsze WIEKUISTEMU niż cielę, niż dwukopytny, rogaty byk.
Pokorni to ujrzą i rozradują się, ożyje serce szukających Boga.
Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce.
PAN bowiem wysłuchuje ubogich i swymi więźniami nie gardzi.
Bo WIEKUISTY słucha ubogich, a Swoimi pojmanymi nie gardzi.
Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich porusza.
Chwalą Go niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich roi.
Bóg bowiem wybawi Syjon i odbuduje miasta Judy; będą tam mieszkać i posiądą tę ziemię.
Bowiem Bóg wspomoże Cyon, odbuduje miasta Judy; osiądą tam i odziedziczą tą ziemię.
Także i potomstwo jego sług ją odziedziczy i zamieszkają w niej ci, którzy miłują jego imię.
Nadto będą ją posiadać potomkowie Jego sług, a zamieszkają w niej ci, którzy miłują Jego Imię.
—