Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 74

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Dumanie Asafa. Czemu nas, Boże, nieustannie porzucasz, a Twój gniew pała przeciw trzodzie Twojego pastwiska?

bg

Pieśń wyuczająca, podana Asafowi. Przeczżeś nas, o Boże! do końca odrzucił? Przeczże się rozpaliła zapalczywość twoja przeciwko owcom pastwiska twego?

kjv

O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?

2
nbg

Wspomnij na Twoje zgromadzenie, które niegdyś sobie zjednałeś, i które wyzwoliłeś jako szczep Twojego dziedzictwa; na górę Cyon, na której spoczywałeś.

bg

Wspomnij na zgromadzenie twoje, któreś sobie zdawna nabył i odkupił, na pręt dziedzictwa twego, na tę górę Syon, na której mieszkasz.

kjv

Remember thy congregation, which thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, which thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt.

3
nbg

Pospiesz ku zupełnym ruinom; gdyż wróg wszystko poburzył w Świątyni.

bg

Pospieszże się na srogie popustoszenie; a jako wszystko poburzył nieprzyjaciel w świątnicy!

kjv

Lift up thy feet unto the perpetual desolations; even all that the enemy hath done wickedly in the sanctuary.

4
nbg

Twoi nieprzyjaciele ryczeli pośród Twych wyznaczonych miejsc; ustanawiali swe godła jako znaki.

bg

Ryczeli nieprzyjaciele twoi w pośrodku zgromadzenia twego, a na znak tego zostawili wiele chorągwi swoich.

kjv

Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns for signs.

5
nbg

Wróg dał się poznać, gdy zmierzał w górę z gęstwiną toporów.

bg

Za rycerza miano tego, który się z wysoka z siekierą zanosił, rąbiąc drzewo wiązania jego.

kjv

A man was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees.

6
nbg

A potem młotem i oskardami rozbijali jej zdobienia.

bg

A teraz już i rzezania jego na porząd siekierami i młotami tłuką.

kjv

But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers.

7
nbg

Twą Świątynię wydali na pastwę ognia; do ziemi znieważyli siedzibę Twojego Imienia.

bg

Założyli ogień w świątnicy twojej, a obaliwszy na ziemię, splugawili przybytek imienia twego.

kjv

They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled by casting down the dwelling place of thy name to the ground.

8
nbg

Powiedzieli w swoim sercu: Razem ją zburzymy; a w kraju palili wszystkie, wyznaczone miejsca Boga.

bg

Mówili w sercu swojem: Zburzmy je pospołu; popalili wszystkie przybytki Boże w ziemi.

kjv

They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land.

9
nbg

Naszych godeł już nie widzimy; nie ma proroka oraz nikogo między nami, który by wiedział – dopóki?

bg

Znaków naszych nie widzimy:już niemasz proroka, i niemasz między nami, któryby wiedział, póki to ma trwać.

kjv

We see not our signs: there is no more any prophet: neither is there among us any that knoweth how long.

10
nbg

Dokąd, Boże, będzie urągał ciemięzca, dopóki wróg będzie lżył bezustannie Twoje Imię?

bg

Dokądże, o Boże! przeciwnik będzie urągać? izali nieprzyjaciel będzie bluźnił imię twoje aż na wieki?

kjv

O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever?

11
nbg

Czemu usuwasz Twoją rękę i Twą prawicę? Dobądź z Twojego zanadrza i wytępiaj!

bg

Przeczże zstrzymujesz rękę twoję; a prawicy swej z zanadrza swego cale nie dobędziesz?

kjv

Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck it out of thy bosom.

12
nbg

Przecież Bóg, mój Król, od dawna spełnia wybawienie na ziemi.

bg

Wszakeś ty, Boże! zdawna królem moim; ty sprawujesz hojne zbawienie w pośród ziemi.

kjv

For God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.

13
nbg

Ty, Twą mocą rozdzieliłeś morze i zmiażdżyłeś głowy krokodyli na wodach.

bg

Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.

kjv

Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters.

14
nbg

Ty skruszyłeś głowę Lewiatana; rzuciłeś go na żer mieszkańcom stepu.

bg

Tyś skruszył głowę Lewiatana, dałeś go za pokarm ludowi na puszczy.

kjv

Thou brakest the heads of leviathan in pieces, and gavest him to be meat to the people inhabiting the wilderness.

15
nbg

Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.

bg

Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

kjv

Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers.

16
nbg

Twoim jest dzień i Twoja noc; Ty ustanowiłeś światło i słońce.

bg

Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

kjv

The day is thine, the night also is thine: thou hast prepared the light and the sun.

17
nbg

Ty utwierdziłeś wszystkie granice ziemi; lato i zimę – Ty je stworzyłeś.

bg

Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.

kjv

Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter.

18
nbg

Wspomnij na to, że wróg urąga WIEKUISTEMU, a lud nikczemny lży Twoje Imię.

bg

Wspomnijże na to, że nieprzyjaciel zelżył Pana, a lud szalony jako urąga imieniowi twemu.

kjv

Remember this, that the enemy hath reproached, O LORD, and that the foolish people have blasphemed thy name.

19
nbg

Nie wydawaj dziczy duszy Twej gołębicy; o gromadce Twych uciśnionych nie zapominaj na wieki.

bg

Nie podawajże tej kupie duszy synogarlicy twojej; na stadko ubogich twoich nie zapominaj na wieki.

kjv

O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever.

20
nbg

Uważaj na przymierze, bo zakątki ziemi pełne są siedzib bezprawia.

bg

Obejrzyj się na przymierze twoje; albowiem i najciemniejsze kąty ziemi pełne jaskiń drapiestwa.

kjv

Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty.

21
nbg

Niech zgnębiony nie odchodzi zawstydzony; a ubogi i uciśniony chwalą Twoje Imię.

bg

Niechajże nędznik nie odchodzi z hańbą; ubogi i żebrak niechaj chwali imię twoje.

kjv

O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name.

22
nbg

Powstań Boże, wytocz Twoją sprawę; wspomnij na zniewagę, bez ustanku wyrządzaną Ci przez nikczemnych.

bg

Powstańże, o Boże! ujmij się o sprawę twoję; wspomnij na pohańbienie twoje, które się dzieje od szalonych na każdy dzień.

kjv

Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily.

23
nbg

Nie zapominaj okrzyku Twoich wrogów, wrzawy Twych przeciwników, która się ustawicznie wznosi.

bg

Nie zapominajże wykrzykania nieprzyjaciół twoich, i huku tych, co przeciwko tobie powstawają, który się ustawicznie sili.

kjv

Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually.