Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 77
1 Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa. 2 Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj. 3 W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza. 4 Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela. 5 Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem. 6 Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach. 7 W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu, zatem mój duch docieka. 8 Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje? 9 Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze i ustanowił wyrok na wieki wieków? 10 Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela. 11 Więc powiedziałem: Takie jest moje błaganie – o powrót prawicy Najwyższego. 12 Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda. 13 Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny. 14 Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg? 15 Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę. 16 Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela. 17 Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte. 18 Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały. 19 W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia. 20 Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać. 21 Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona.