Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 77
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.
Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.
Przewodnikowi chóru dla Jedutuna. Psalm Asafa. Wzniosłem swój głos do Boga i zawołałem; wzniosłem swój głos do Boga i mnie wysłuchał.
Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj.
Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć.
W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.
W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.
Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.
Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.
Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.
Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
Rozpamiętuję dni przeszłe i dawne lata.
Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach.
Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
Przypominam sobie mój śpiew; nocą rozmyślam w sercu i mój duch docieka:
W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu, zatem mój duch docieka.
Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
Czy Pan odrzuci na wieki i już więcej nie okaże łaski?
Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje?
Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
Czy jego miłosierdzie ustało na zawsze i jego obietnica nigdy się nie spełni?
Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze i ustanowił wyrok na wieki wieków?
Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
Czy Bóg zapomniał o litości? Czy w gniewie stłumił swoją łaskawość? Sela.
Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.
Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
I powiedziałem: To jest moja niemoc; jednak będę wspominał lata prawicy Najwyższego.
Więc powiedziałem: Takie jest moje błaganie – o powrót prawicy Najwyższego.
I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
Będę wspominał dzieła PANA, będę wspominał twoje dawne cuda.
Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda.
Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.
Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny.
I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:
Boże, święta jest twoja droga; który bóg jest tak wielki, jak nasz Bóg?
Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg?
Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?
Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda; dałeś poznać narodom swoją moc.
Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę.
Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.
Odkupiłeś swoim ramieniem twój lud, synów Jakuba i Józefa. Sela.
Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.
Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
Widziały cię wody, o Boże, widziały cię wody i ulękły się, poruszyły się głębiny.
Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.
Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.
Chmury spłynęły wodą, niebiosa wydały gromy i poleciały twoje strzały.
Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.
Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
Huk twego grzmotu wśród obłoków, błyskawice oświetliły świat, ziemia poruszyła się i zatrzęsła.
W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.
Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
Twoja droga wiodła przez morze, twoje ścieżki przez wielkie wody i nie było znać twoich śladów.
Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać.
Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.
Prowadziłeś swój lud jak stado owiec ręką Mojżesza i Aarona.
Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona.
Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.
—