Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 88

Audio NBG
Ustawienia tekstu
100%

1 Śpiew, pieśń Korachitów. Przewodnikowi chóru Macholidów, do śpiewania. Dumanie Hemana Ezrachidy. 2 WIEKUISTY, Boże mojego ocalenia, dniem i nocą wołam do Ciebie. 3 Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi. 4 Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu. 5 Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę. 6 Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki. 7 W głęboką przepaść mnie strąciłeś, w ciemnice i otchłanie. 8 Na mnie się oparł Twój gniew i przytłaczasz mnie wszystkimi nawałnicami. Sela. 9 Oddaliłeś ode mnie mych znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem zamknięty, nie mogę wyjść. 10 Z nędzy zbolało moje oko; codziennie Cię wzywam, WIEKUISTY, i do Ciebie wyciągam moje ręce. 11 Czy uczynisz cud dla umarłych? Czy umarli powstają i czy będą Cię wysławiali? Sela. 12 Czy to w grobie będzie głoszona Twoja łaska, a Twoja niezawodność w nicości? 13 Czy w ciemnościach jest znany Twój cud, a Twoja sprawiedliwość w Krainie Zapomnienia? 14 Ja więc, wołam do Ciebie, WIEKUISTY, oraz z ranka uprzedza Cię ma modlitwa. 15 O WIEKUISTY, czemu porzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną Twe oblicze? 16 Jestem nędzny i konający od wstrząsów; znosiłem Twoje grozy, upadam. 17 Przeszły po mnie Twe ognie i skruszyły mnie Twoje trwogi. 18 Ogarnęły mnie jak bezustanne fale i razem mnie otoczyły. 19 Oddaliłeś ode mnie przyjaciela, towarzysza, a dla mych znajomym jestem ciemnością.