Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 88
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Śpiew, pieśń Korachitów. Przewodnikowi chóru Macholidów, do śpiewania. Dumanie Hemana Ezrachidy.
Pieśń a psalm synów Korego przedniejszemu śpiewakowi na Machalat ku śpiewaniu, nauczający, (złożony)od Hemana Ezrahytczyka.
Pieśń i psalm dla synów Koracha, przewodnikowi chóru, na Machalat do śpiewania, pouczający, od Hemana Ezrachity. PANIE, Boże mego zbawienia, we dnie i w nocy wołam do ciebie.
WIEKUISTY, Boże mojego ocalenia, dniem i nocą wołam do Ciebie.
Panie, Boże zbawienia mego! we dnie i w nocy wołam do ciebie.
Niech dojdzie do ciebie moja modlitwa, nakłoń swego ucha na moje wołanie.
Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi.
Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoń ucha twego do wołania mego.
Moja dusza bowiem jest nasycona utrapieniem, a moje życie zbliża się do grobu.
Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.
Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.
Zaliczono mnie do tych, którzy zstępują do dołu; stałem się jak człowiek bez siły.
Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę.
Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.
Zaliczono mnie do umarłych; jestem jak zabici, którzy leżą w grobie, o których już nie pamiętasz i którzy są odłączeni od twojej ręki.
Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki.
Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.
Strąciłeś mnie w najgłębszy dół, w ciemności, w głębie.
W głęboką przepaść mnie strąciłeś, w ciemnice i otchłanie.
Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.
Twój gniew ciąży na mnie i przytłoczyłeś mnie wszystkimi twymi falami. Sela.
Na mnie się oparł Twój gniew i przytłaczasz mnie wszystkimi nawałnicami. Sela.
Doległa mię zapalczywość twoja, a wszystkiemi nawałnościami twemi przytłoczyłeś mię. Sela.
Oddaliłeś ode mnie moich znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem uwięziony i nie mam wyjścia.
Oddaliłeś ode mnie mych znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem zamknięty, nie mogę wyjść.
Dalekoś oddalił znajomych moich odemnie, którymeś mię bardzo obrzydził, a takiem zawarty, że mi nie lza wynijść.
Moje oko płacze nad moim utrapieniem; wzywam cię, PANIE, codziennie, wyciągam do ciebie swe ręce.
Z nędzy zbolało moje oko; codziennie Cię wzywam, WIEKUISTY, i do Ciebie wyciągam moje ręce.
Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzień, wyciągając do ciebie ręce moje.
Czy dla umarłych będziesz czynił cuda? Czy umarli powstaną, aby cię wysławiać? Sela.
Czy uczynisz cud dla umarłych? Czy umarli powstają i czy będą Cię wysławiali? Sela.
Izali przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela.
Czy w grobie będzie się opowiadać o twoim miłosierdziu, a o twojej wierności w zniszczeniu?
Czy to w grobie będzie głoszona Twoja łaska, a Twoja niezawodność w nicości?
Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu?
Czy twoje cuda pozna się w ciemnościach, a twoją sprawiedliwość w ziemi zapomnienia?
Czy w ciemnościach jest znany Twój cud, a Twoja sprawiedliwość w Krainie Zapomnienia?
Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania?
Lecz ja, PANIE, do ciebie wołam; rankiem wita cię moja modlitwa.
Ja więc, wołam do Ciebie, WIEKUISTY, oraz z ranka uprzedza Cię ma modlitwa.
Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja.
Dlaczego, PANIE, odrzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną swoje oblicze?
O WIEKUISTY, czemu porzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną Twe oblicze?
Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną?
Jestem strapiony i od młodości bliski śmierci; znoszę twoją grozę i trwożę się.
Jestem nędzny i konający od wstrząsów; znosiłem Twoje grozy, upadam.
Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.
Twój srogi gniew spadł na mnie i wyniszczyła mnie twoja groza.
Przeszły po mnie Twe ognie i skruszyły mnie Twoje trwogi.
Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię.
Ogarniają mnie co dzień jak woda, wszystkie mnie otaczają.
Ogarnęły mnie jak bezustanne fale i razem mnie otoczyły.
Ogarniają mię jako woda przez cały dzień; otaczają mię gromadno.
Oddaliłeś ode mnie przyjaciela i towarzysza, a moich znajomych w ciemności.
Oddaliłeś ode mnie przyjaciela, towarzysza, a dla mych znajomym jestem ciemnością.
Oddaliłeś odemnie przyjaciela i towarzysza, a znajomym moim jestem jako w ciemności.
—