Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 94
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Boże pomsty, WIEKUISTY, Boże pomsty – zajaśniej.
Boże pomst! Panie Boże pomst! rozjaśnij się!
Podnieś się sędzio ziemi i daj odpłatę pysznym.
Podnieś się, o Sędzio wszystkiej ziemi! a daj zapłatę pysznym.
Jak długo niegodziwi, WIEKUISTY, jak długo będą górować niegodziwi;
Dokądże niepobożni, Panie! dokądże niepobożni radować się będą?
bluzgać, hardo przemawiać i przechwalać się wszyscy złoczyńcy?
Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią nieprawość?
Dręczą Twój lud, WIEKUISTY, i Twoje dziedzictwo gnębią.
Lud twój, Panie! trzeć, a dziedzictwo twoje trapić?
Wdowę i przybysza zabijają, a sieroty mordują.
Wdowy i przychodniów mordować? a sierotki zabijać?
Mówią: WIEKUISTY nie widzi; nie zwraca uwagi Bóg Jakóba.
Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.
Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
Czyż Ten, kto ukształtował ucho – nie usłyszy? Albo czy Ten, kto zbudował oko – nie zobaczy?
Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?
Kto karci narody – czyżby nie karał? On, co człowieka uczy wiedzy.
Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
WIEKUISTY zna zamysły ludzi, że są marne.
Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
Szczęśliwy mąż, którego karcisz, BOŻE, i w Twoim Prawie go nauczasz.
Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
Aby mu dać otuchę w dni niedoli, dopóki nie będzie wykopany grób niegodziwego.
Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.
Gdyż WIEKUISTY nie porzuci Swojego ludu i Swojego dziedzictwa nie opuści.
Albowiem, nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.
Bowiem sąd wróci z powrotem do sprawiedliwości, a oprócz niego wszyscy prawego serca.
Ale aż ku sprawiedliwości obróci się sąd, a za nim wszyscy serca uprzejmego.
Kto przy mnie stawał przeciwko niegodziwym? Kto dla mnie występował przeciw nieprawym?
Któżby się był zastawił za mną przeciwko złośnikom? ktoby się był ujął o mnie przeciwko tym, którzy czynią nieprawość?
Gdyby WIEKUISTY nie był mą pomocą, moja dusza niemal by legła w grobie.
By mi był Pan nie przybył na pomoc, małoby była nie mieszkała dusza moja w milczeniu.
Gdy sądziłem, że już się chwieje ma noga – Twoja łaska, WIEKUISTY, mnie wsparła.
Jużem był rzekł: Zachwiała się noga moja; ale miłosierdzie twoje, o Panie! zatrzymało mię.
Kiedy myśli ścierają się w moim wnętrzu, Twoje pocieszenia rozweselają mą duszę.
W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
Czy sprzymierzył się z Tobą tron bezprawia, i sprawca krzywdy zamiast prawa?
Izali z tobą towarzyszy stolica nieprawości tych, którzy stanowią krzywdę miasto prawa?
Skupiają się przeciw duszy sprawiedliwego i niewinną krew potępiają.
Którzy się zbierają przeciwko duszy sprawiedliwego, a krew niewinną potępiają?
Ale WIEKUISTY będzie dla mnie Twierdzą; mój Bóg Opoką mego schronienia.
Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.
Przeciw nim zwróci ich nieprawość i z powodu ich złości wygubi; wygubi ich WIEKUISTY, nasz Bóg.
Onci obróci na nich nieprawość ich, a dla złości ich wytraci ich; wytraci ich Pan, Bóg nasz.