Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
1 Kronik 11
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wtedy cały Izrael zebrał się przy Dawidzie w Hebronie, mówiąc: Oto jesteśmy twoją kością i twoim ciałem.
Zatem w Hebronie, przy Dawidzie, zebrał się cały Israel, mówiąc: Oto my jesteśmy twoją kością i twoim ciałem!
Już przedtem, gdy jeszcze Saul był królem, wyprowadzałeś i wprowadzałeś Izraela. I PAN, twój Bóg, powiedział ci: Ty będziesz pasł mój lud Izraela i ty będziesz wodzem nad moim ludem, Izraelem.
Jak i przedtem, kiedy Saul był jeszcze królem, ty także wyprowadzałeś i wprowadzałeś Israela. Bo WIEKUISTY, twój Bóg, ci powiedział: Ty będziesz pasł mój lud israelski i ty będziesz wodzem nad moim israelskim ludem.
Przyszli więc wszyscy starsi Izraela do króla do Hebronu i Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM. Namaścili Dawida na króla nad Izraelem zgodnie ze słowem PANA, które wypowiedział przez Samuela.
Dlatego wszyscy starsi Israela przyszli do króla, do Hebronu, i w Hebronie Dawid zawarł z nimi umowę przed WIEKUISTYM; nadto pomazali Dawida na króla nad Israelem, według słowa WIEKUISTEGO, które powiedział przez Samuela.
I Dawid wyruszył wraz z całym Izraelem do Jerozolimy, to jest Jebus; mieszkańcami tej ziemi byli Jebusyci.
Zatem Dawid jechał z całym Israelem do Jeruszalaim tego Jebus, gdzie obywatelami ziemi byli Jebusyci.
Wtedy mieszkańcy Jebus powiedzieli do Dawida: Nie wejdziesz tutaj. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest miasto Dawida.
Ale obywatele Jebusu powiedzieli do Dawida: Tutaj nie wejdziesz. Lecz Dawid zdobył twierdzę Cyonu, która stała się miastem Dawida.
Potem Dawid powiedział: Kto pierwszy pokona Jebusytów, będzie wodzem i naczelnikiem. Wystąpił więc jako pierwszy Joab, syn Serui, i został wodzem.
I Dawid powiedział: Ktokolwiek pierwszy porazi Jebusytę, ten będzie księciem i dowódcą. Dlatego najpierw wyciągnął Joab, syn Ceruji, zatem został dowódcą.
I Dawid zamieszkał w twierdzy, dlatego nazwano ją miastem Dawida.
A Dawid mieszkał w owej twierdzy; dlatego nazwano ją miastem Dawida.
Rozbudował miasto wokoło, od Millo, a Joab odbudował resztę miasta.
Także wokoło zbudował miasto, od twierdzy na wszystkie strony; a Joab zbudował resztę miasta.
A Dawid stawał się coraz potężniejszy, ponieważ PAN zastępów był z nim.
Zaś Dawid im dalej, tym więcej rósł; bowiem był z nim WIEKUISTY Zastępów.
Oto naczelnicy spośród dzielnych wojowników, których miał Dawid i którzy dzielnie starali się z nim o jego królestwo wraz z całym Izraelem, aby uczynić go królem zgodnie ze słowem PANA o Izraelu.
A ci są najprzedniejszymi rycerzami, których miał Dawid, którzy mężnie się z nim starali wraz z całym Israelem o jego królestwo, by go uczynić królem nad Israelem według słowa WIEKUISTEGO.
A oto spis dzielnych wojowników, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, naczelnik dowódców. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich za jednym razem.
Taki jest poczet rycerzy, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, przedniejszy pomiędzy trzydziestoma; on podniósł swój oszczep na trzystu i każdym uderzeniem ich zabijał.
Po nim Eleazar, syn Dodo, Achochita, jeden spośród trzech dzielnych.
Po nim Elazar, syn Dodoa, Achoachańczyk; on był pomiędzy trzema mocarzami.
Był on z Dawidem w Pas-Dammim, gdzie Filistyni zebrali się do walki. Było tam pole pełne jęczmienia, a lud uciekał przed Filistynami.
Ten był z Dawidem w Pas Dammim, gdzie Pelisztini zebrali się do bitwy. Ta część pola była pełna jęczmienia, zaś lud uciekł przed Pelisztynami.
I stanęli na środku tego pola, obronili je i pobili Filistynów. Tak dokonał PAN wielkiego wybawienia.
Więc stanęli pośród owego pola oraz je obronili, porażając Pelisztynów; gdyż WIEKUISTY uratował lud wielkim wybawieniem.
A trzej spośród trzydziestu dowódców zeszli po skale do Dawida, do jaskini Adullam, podczas gdy wojsko Filistynów obozowało w dolinie Rafaim.
Także trzej z trzydziestu przedniejszych weszło na skałę do Dawida, do jaskini Adulam, gdyż wojsko Pelisztynów leżało obozem w dolinie Rafaim.
Dawid bowiem przebywał w tym czasie w miejscu obronnym, a załoga Filistynów znajdowała się wtedy w Betlejem.
Bowiem Dawid mieszkał wówczas w twierdzy, a stanowisko Pelisztynów było wówczas w Betlechem.
Dawid poczuł wówczas pragnienie i powiedział: Oby ktoś dał mi się napić wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie!
Zaś Dawid pragnął, mówiąc: Oby mi się ktoś dał napić wody z studni betlechemskiej, która jest przy bramie!
Wtedy ci trzej przebili się przez wojsko Filistynów i zaczerpnęli wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie. Zabrali ją i przynieśli do Dawida. Dawid jednak nie chciał jej pić, ale wylał ją na ofiarę dla PANA.
Dlatego ci trzej się przebili przez wojsko Pelisztynów, naczerpali wody z studni betlechemskiej, która jest przy bramie, wzięli oraz przynieśli do Dawida. Lecz Dawid nie chciał jej pić, ale wylał ją na ofiarę WIEKUISTEMU.
I powiedział: Niech PAN mnie strzeże od tego, abym miał to uczynić. Czy mam pić krew tych ludzi, którzy narażali swoje życie? Przynieśli bowiem wodę z narażeniem swego życia. I nie chciał jej pić. Tych dzieł dokonali ci trzej najdzielniejsi.
I powiedział: Nie daj mi, mój Boże, bym to uczynił! Czy mógłbym pić krew tych mężów, ich dusze? Bowiem ze swoim życiem ją przynieśli; więc nie chciał jej pić. To uczynili owi trzej mocarze.
A Abiszaj, brat Joaba, stał na czele tych trzech. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich, i miał sławę wśród tych trzech.
A Abiszaj, brat Joaba, był głową owych trzech; ten podniósł swoją włócznię na trzystu, których zabił; więc zaskarbił sobie sławę między owymi trzema.
Wśród tych trzech był on sławniejszy od pozostałych dwóch i był ich dowódcą. Nie dorównał jednak tamtym trzem.
Z tych trzech był sławniejszy nad dwóch i był im przewodzącym; jednak nie wszedł w skład owych pierwszych trzech.
Benajasz, syn Jehojady, syn walecznego męża z Kabseela, który dokonał wielu czynów, zabił dwóch wojowników z Moabu. On też zszedł do jamy i zabił lwa w śnieżnym dniu.
Także Benajahu, syn Jehojady, syn silnego męża, wielkich spraw, z Kabseel, ten zabił dwóch moabskich mocarzy; on też zszedł, kiedy był śnieg i zabił lwa w środku jamy.
Zabił również Egipcjanina, człowieka o wzroście pięciu łokci. Egipcjanin miał w ręku włócznię, grubą jak wał tkacki. On zaś zszedł do niego z kijem, wyrwał włócznię z ręki Egipcjanina i zabił go jego własną włócznią.
Ten nadto zabił męża, Micraimczyka, człowieka o wzroście pięć łokci. Micraimczyk miał w ręce oszczep, jak wał tkacki; jednak przyszedł do niego z kijem, wydarł oszczep z ręki Micraimczyka i zabił go jego oszczepem.
Tego dokonał Benajasz, syn Jehojady, i miał sławę wśród tych trzech dzielnych.
To uczynił Benajahu, syn Jehojady, który też został sławnym z owymi trzema mocarzami.
Wśród trzydziestu był on sławny, ale nie dorównał tamtym trzem. I Dawid postawił go na czele swojej straży przybocznej.
Lecz choć był sławnym między owymi trzydziestoma, jednak nie wszedł w skład owych trzech. Dawid ustanowił go nad swoją przyboczną strażą.
Dzielnymi wojownikami wojska byli: Asahel, brat Joaba, Elchanan, syn Dodo z Betlejem;
Zaś mocni w wojsku to: Asahel, brat Joaba; Elhanan, syn Dodo z Betlechem;
Szammot z Harodi, Cheles Pelonita;
Szammot Haroryta, Chelec Pelonita;
Ira, syn Ikkesza, Tekoitczyk, Abiezer Anatotczyk;
Ira, syn Ikesza, Tekoita; Abiezer Anatotczyk;
Sibbekaj Chuszatyta, Ilaj Achochita;
Szybchaj, Chuszatyda; Ilaj, Achoachańczyk;
Maharaj Netofatyta, Cheled, syn Baany, Netofatyta;
Maharai, Netofczyk; Cheled, syn Baany, Netofczyk;
Itaj, syn Ribaja, z Gibea synów Beniamina, Benajasz Piratończyk;
Ittaj, syn Rybaja z Gibea, należącego do synów Binjamina; Benajahu, Piretończyk;
Churaj z potoków Gaasz, Abiel Arbatczyk;
Churaj znad potoku Gaasz; Abi, Arbatończyk;
Azmawet Bacharumczyk, Eliachba Szaalbończyk;
Azmawet, Bacharumita i Eljachba, Szaalbończyk.
Synowie Chaszema Gisończyka, Jonatan, syn Szagiego, Hararyta;
Potomkowie Haszema Gizonity: Jonatan, syn Szagi, Hararejczyk;
Achiam, syn Sakara, Hararyta, Elifal, syn Ura;
Achira, syn Sakara, Hararyta; Elifal, syn Ura;
Chefer Mekeratyta, Achiasz Pelonita;
Chefer Mekeratyta; Achija Pelonita;
Chesro Karmelita, Naaraj, syn Ezbaja;
Checrai Karmelita; Naaraj, syn Ezbaja;
Joel, brat Natana, Mibchar, syn Hagriego;
Joel, brat Natana; Mibchar, syn Hagryty.
Selek Ammonita, Nacharaj Berotczyk, giermek Joaba, syna Serui;
Celek, Ammonita; Nacharai, Beerotczyk, który nosił broń Joaba, syna Ceruji;
Ira Jitryta, Gareb Jitryta;
Ira, Itrejczyk; Gareb Itrejczyk;
Uriasz Chetyta, Zabad, syn Achlaja;
Uryja Chittejczyk; Zabad, syn Achlaja.
Adina, syn Szizy, Rubenita, naczelnik Rubenitów, a wraz z nim trzydziestu;
Adina, syn Sziza, Rubenita, przywódca Rubenitów, a z nim trzydziestu mężów.
Chanan, syn Maaki, Joszafat Mitnita;
Chanan, syn Maachy i Joszafat Mitnita.
Uziasz Aszteratczyk, Szama i Jejel, synowie Chotamy Aroerczyka;
Uzjasz Aszteratyta; Szama i Jejel, synowie Chotama Aroeryty.
Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tizyta;
Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tisyta.
Eliel Machawita, Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama, Jitma Moabita;
Eliel Machawita; Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama oraz Jitma Moabita.
Eliel, Obed i Jaasiel Mezobata.
Nadto Eliel, Obed, Jaasjel i Mesobajasz.