Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
1 Kronik 16
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A gdy przynieśli arkę Boga i umieścili ją pośrodku namiotu wzniesionego przez Dawida, złożyli całopalenia i ofiary pojednawcze przed Bogiem.
A gdy przynieśli skrzynię Bożą, i postawili ją w pośród namiotu, który był Dawid rozbił, tedy sprawowali całopalenia i ofiary spokojne przed Bogiem.
A gdy Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednawczych, błogosławił lud w imię PANA.
A gdy dokończył Dawid ofiarować całopalenia, i ofiar spokojnych, błogosławił ludowi w imię Pańskie.
I rozdał wszystkim Izraelitom, tak mężczyźnie, jak i kobiecie, po bochenku chleba i po kawałku mięsa oraz po bukłaku wina.
I rozdzielił wszystkim mężom Izraelskim, od męża aż do niewiasty, każdemu po bochenku chleba, i po sztuce mięsa, i po łagiewce wina.
Ustanowił też niektórych Lewitów sługami przed arką PANA, aby wspominali i chwalili go, i dziękowali PANU, Bogu Izraela:
A postanowił przed skrzynią Pańską z Lewitów sługu, aby wspominali, i wyznawali, i chwalili Pana, Boga Izraelskiego.
Asafa, naczelnika, a po nim Zachariasza, Jejela, Szemiramota, Jechiela, Mattitiasza, Eliaba, Benajasza i Obed-Edoma: Jejela do gry na instrumentach: cytrach i harfach, a Asafa na cymbałach;
Asaf był przedniejszy, a wtóry po nim Zacharyjasz, Jehyjel, i Semiramot, i Jechyjel i Matytyjasz, i Elijab, i Benajasz, i Obededom, i Jechyjel; ci na instrumentach, na lutniach, na harfach, ale Asaf na cymbałach, grali.
A kapłanów Benajasza i Jachaziela, aby stali nieustannie z trąbami przed arką przymierza Boga.
Benajasz zaś i Jachazyjel kapłani z trąbami ustawiczne byli przed skrzynią przymierza Bożego.
Wtedy w tym dniu Dawid postanowił po raz pierwszy, aby Asaf i jego bracia chwalili PANA tym psalmem:
Dopiero dnia onego najpierwej postanowił Dawid, aby tym psalmem chwalony był Pan przez Asafa i braci jego:
Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie między narodami sprawy jego.
Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia jego, a opowiadajcie między narodami sprawy jego.
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.
Śpiewajcie mu, grajcie mu, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się raduje serce szukających PANA.
Chlubcie się w imieniu świętem jego, a niech się rozraduje serce szukających Pana.
Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
Szukajcie Pana, i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawżdy.
Przypominajcie sobie dzieła, które czynił, jego cuda i wyroki jego ust.
Wspominajcie dziwne sprawy jego, które czynił, i cuda jego, i sądy ust jego.
Wy, potomkowie Izraela, jego sługi; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!
O nasienie Izraelskie, słudzy jego! O synowie Jakóbowi, wybrani jego!
On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy na całej ziemi.
On jest Pan, Bóg nasz; po wszystkiej ziemi sądy jego.
Pamiętajcie zawsze o jego przymierzu, o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;
Pamiętajcie aż na wieki na przymierze jego, na słowow, które przykazał do tysiącznego pokolenia;
O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.
Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę jego z Izaakiem;
Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, jako wieczne przymierze dla Izraela;
I postanowił to Jakóbowi za prawo, a Izraelowi za przymierze wieczne,
Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;
Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego.
Kiedy było was niewielu, byliście nieliczni i obcy w niej.
Choć was była mała liczba, a przez krótki czas byliście przychodniami w niej;
I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;
I przechodzili od narodu do narodu, i od królestwa do innego ludu:
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc;
Nie dopuścił nikomu, aby ich uciskać miał, i karał dla nich królów,
Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.
Mówiąc: Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.
Śpiewaj PANU, cała ziemio, opowiadajcie dzień po dniu o jego zbawieniu.
Śpiewajcie Panu wszystka ziemio; opowiadajcie ode dnia do dnia zbawienie jego.
Głoście wśród narodów jego chwałę, pośród wszystkich ludów jego cudowne dzieła;
Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
Wielki bowiem jest PAN i godny wszelkiej chwały, straszliwszy nad wszystkich bogów;
Bo wielki jest Pan, i chwalebny bardzo, i straszniejszy nad wszystkich bogów;
Gdyż wszyscy bogowie narodów są bożkami, a PAN uczynił niebiosa.
Gdyż bogowie pogańscy są bałwanami; ale Pan niebiosa uczynił.
Chwała i cześć przed nim, moc i radość w jego przybytku.
Sława i zacność przed nim, moc i wesele na miejscu jego.
Oddajcie PANU, rodziny narodów, oddajcie PANU chwałę i moc.
Przynieście Panu pokolenia narodów, przynieście Panu chwałę i moc.
Oddajcie PANU chwałę jego imienia. Przynoście dary i przychodźcie przed jego oblicze. Oddajcie PANU pokłon w ozdobie świętości.
Przynieście Panu chwałę imienia jego, przynieście dary, a przychodźcie przed obliczności jego; kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości.
Zadrżyj przed nim, cała ziemio. Świat będzie utwierdzony, aby się nie poruszył.
Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.
Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, niech mówią wśród narodów: PAN króluje!
Niech się rozradują niebiosa, a niech się rozweseli ziemia, a niech mówią w narodach: Pan króluje!
Niech zaszumi morze i to, co je napełnia, niech radują się pola i wszystko, co jest na nich.
Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.
Wtedy radośnie wykrzykną leśne drzewa przed PANEM, bo idzie, aby sądzić ziemię.
Tedy się rozweselą drzewa leśne przed Panem; albowiem przyszedł sądzić ziemię.
Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Wysłwiajcie Pana; albowiem dobry, bo na wieki trwa miłosierdzie jego.
I mówcie: Zbaw nas, BOŻE naszego zbawienia, i zgromadź nas, i wybaw nas od pogan, abyśmy wielbili twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.
A mówcie: Zachowaj nas, Boże zbawienia naszego! i zgromadź nas, a wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili imię święte twoje, i chlubili się w chwale twojej.
Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, na wieki wieków. I cały lud powiedział: Amen i chwalił PANA.
Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki. I rzekł wszystek lud Amen, i chwalił Pana.
I Dawid zostawił tam przed arką przymierza PANA Asafa i jego braci, aby nieustannie pełnili służbę przed arką, według potrzeby każdego dnia;
I zostawił tam Dawid przed skrzynią przymierza Pańskiego Asafa i braci jego, aby służyli przed skrzynią ustawicznie według potrzeby dnia każdego.
Także Obed-Edoma i ich braci, sześćdziesięciu ośmiu; a Obed-Edoma, syna Jedutuna, i Chosę uczynił odźwiernymi.
Lecz Obededoma i braci ich sześdziesiąt i ośm, Obededoma mówię, syna Jedytunowego, i Hosę, uczynił odźwiernymi.
Kapłana Sadoka i jego braci kapłanów pozostawił przed przybytkiem PANA na wyżynie w Gibeonie;
A Sadoka kapłana, i braci jego kapłanów postawił przed przybytkiem Pańskim na wyżynie, która była w Gabaon,
Aby składali PANU nieustannie, rano i wieczorem, całopalenia na ołtarzu całopaleń, zgodnie ze wszystkim, co jest napisane w Prawie PANA, które nadał on Izraelowi;
Aby ofiarowali całopalenia Panu na ołtarzu całopalenia ustawicznie rano i w wieczór, a to według wszystkiego, co napisano w zakonie Pańskim, który przykazał Izraelowi.
A z nimi pozostawił Hemana i Jedutuna oraz resztę wybranych, imiennie wyznaczonych, aby chwalili PANA, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
A z nimi Hemana i Jedytuna, i innych na to obranych, którzy byli z imienia mianowani, aby chwalili Pana, przeto iż na wieki trwa miłosierdzie jego.
I u nich, u Hemana i Jedutuna, pozostawił trąby i cymbały dla grających na tych i na innych instrumentach muzycznych dla Boga. Synowie zaś Jedutuna byli odźwiernymi.
A między nimi Heman i Jedytun, trąbili i grali na trąbach, na cymbałach, i na innych instrumentach muzycznych Bogu; ale synów Jedytunowych postawił u wrót.
Potem cały lud się rozszedł, każdy do swego domu. Dawid też wrócił, aby błogosławić swojemu domowi.
A tak rozszedł się wszystek lud, każdy do domu swego. Dawid się też wrócił, aby błogosławił domowi swemu.