Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

List do Galacjan 4

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Mówię więc: Dopóki dziedzic jest dzieckiem, niczym się nie różni od sługi, chociaż jest panem wszystkiego.

nbg

Ale mówię, do jakiego czasu dziedzic jest niemowlęcy będąc panem wszystkich, nie różni się nic od sługi,

bg

Mówię tedy: (bracia!) Pokąd dziedzic jest dziecięciem, nic nie jest różny od sługi, panem będąc wszystkiego;

2
ubg

Lecz jest poddany opiekunom i zarządcom aż do czasu wyznaczonego przez ojca.

nbg

lecz żyje pod opiekunami i zarządcami, aż do czasu ustalonego przez ojca.

bg

Ale jest pod opiekunami i dozorcami aż do czasu zamierzenia ojcowskiego.

3
ubg

Podobnie i my, gdy byliśmy dziećmi, byliśmy w niewoli żywiołów tego świata.

nbg

Tak też i my, kiedy byliśmy niemowlęcy, byliśmy ujarzmieni pośród żywiołów świata.

bg

Także i my, gdyśmy byli dziećmi, pod żywioły świata byliśmy zniewoleni.

4
ubg

Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;

nbg

Zaś kiedy przyszło wypełnienie czasu, Bóg posłał Swojego Syna, który urodził się z niewiasty oraz pojawił wśród Prawa,

bg

Lecz gdy przyszło wypełnienie czasu, posłał Bóg onego Syna swego, który się urodził z niewiasty, który się stał pod zakonem,

5
ubg

Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.

nbg

by mógł wykupić tych pod Prawem, abyśmy otrzymali adopcję.

bg

Aby tych, którzy pod zakonem byli, wykupił, żebyśmy prawa przysposobienia za synów dostąpili.

6
ubg

A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!

nbg

A ponieważ jesteście dziećmi, Bóg posłał do naszych serc Ducha Swojego Syna, wołającego: Abba, Ojcze.

bg

A iżeście synowie, przetoż posłał Bóg Ducha Syna swego w serca wasze, wołającego Abba, to jest Ojcze.

7
ubg

Tak więc już nie jesteś sługą, ale synem, a jeśli synem, to i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.

nbg

Tak, że nie jesteś już niewolnikiem ale dzieckiem; a skoro dzieckiem, to i dziedzicem Boga przez Chrystusa.

bg

A tak już więcej nie jesteś niewolnikiem, ale synem; a ponieważ synem, tedy i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.

8
ubg

Wprawdzie dawniej, gdy nie znaliście Boga, służyliście tym, którzy z natury nie są bogami.

nbg

Ale dawniej, nie znając Boga, służyliście istotom nie będących bogami.

bg

Aleć naonczas nie znając Boga, służyliście tym, którzy z przyrodzenia nie są bogowie.

9
ubg

Ale teraz, gdy poznaliście Boga, a raczej gdy zostaliście przez Boga poznani, jakże możecie ponownie wracać do słabych i nędznych żywiołów, którym ponownie chcecie służyć?

nbg

Zaś teraz, gdy poznaliście Boga, ale bardziej, gdy zostaliście przez Boga poznani, czemu wracacie do bezsilnych oraz biednych żywiołów, którym chcecie znowu, jeszcze raz służyć?

bg

A teraz poznawszy Boga, owszem i poznani będąc od Boga, jakoż się zaś nazad wracacie ku żywiołom mdłym i mizernym, którym zasię znowu służyć chcecie?

10
ubg

Zachowujecie dni i miesiące, pory i lata.

nbg

Pilnujecie sobie dni, miesięcy, pór i lat.

bg

Przestrzegacie dni i miesiące, i czasy, i lata.

11
ubg

Boję się o was, czy przypadkiem na próżno nie trudziłem się nad wami.

nbg

Jestem wami przerażony, czy przypadkiem nie utrudziłem się dla was na próżno.

bg

Boję się o was, bym snać darmo nie pracował około was.

12
ubg

Bracia, proszę was, bądźcie tacy jak ja, gdyż i ja jestem taki jak wy. W niczym mnie nie skrzywdziliście.

nbg

Bracia, proszę was, stawajcie się takimi jak ja, gdyż i ja jestem taki jak wy. Nic złego mi nie uczyniliście.

bg

Bądźcie jako ja, gdyżem i ja jest jako wy, bracia! proszę was. W niczemeście mnie nie ukrzywdzili.

13
ubg

Wiecie przecież, że pierwszy raz głosiłem wam ewangelię w słabości ciała.

nbg

A wiecie, że wcześniej ogłosiłem wam Dobrą Nowinę, pośród słabości cielesnej natury,

bg

Bo wiecie, żem w słabości ciała wam z przodku Ewangieliję opowiadał.

14
ubg

A mojej cielesnej próby nie lekceważyliście sobie ani nie wzgardziliście, ale przyjęliście mnie jak anioła Boga, jak samego Chrystusa Jezusa.

nbg

i mojej próby w ciele wewnętrznym. Lecz nie zlekceważyliście mojego zwiastowania, ani nim nie wzgardziliście, ale przyjęliście mnie jak anioła Boga, podobnie jak Chrystusa Jezusa.

bg

A pokuszenia mego, które było w ciele mojem, sobie nie lekceważyliście, aniście niem gardzili, aleście mię jako Anioła Bożego przyjęli i jako Chrystusa Jezusa.

15
ubg

Gdzież więc się podziało to wasze błogosławieństwo? Daję wam bowiem świadectwo, że gdyby to było możliwe, wyłupilibyście sobie oczy i dali je mnie.

nbg

Zatem jakie było wasze dziękczynienie? Wszakże wam świadczę, że jeśliby było możliwe, to byście wyłupili i dali mi wasze oczy.

bg

Jakież tedy było błogosławieństwo wasze? albowiem wam daję świadectwo, iż, by była rzecz można, dalibyście mi byli wyłupiwszy oczy wasze.

16
ubg

Czy mówiąc wam prawdę, stałem się waszym nieprzyjacielem?

nbg

Wobec tego, czy stałem się waszym nieprzyjacielem, mówiąc wam prawdę?

bg

Takżem się stał nieprzyjacielem waszym, prawdę wam mówiąc?

17
ubg

Gorliwie o was zabiegają niedobrze, lecz chcą was odłączyć, abyście o nich zabiegali.

nbg

Pożądają was zazdrośnie nie szlachetnie; chcą was tylko powstrzymać, abyście ich zazdrośnie pożądali.

bg

Pałają ku wam miłością nie dobrze, owszem chcą was odstrychnąć, abyście ich miłowali.

18
ubg

A zawsze jest dobrze zabiegać gorliwie o to, co dobre, a nie tylko wtedy, gdy jestem obecny wśród was.

nbg

Pięknie jest, kiedy zawsze pożądamy siebie w szlachetnym; a nie tylko w czasie mojej obecności u was.

bg

A dobrać rzecz, pałać miłością w dobrem zawsze, a nie tylko, gdym jest obecnym u was.

19
ubg

Moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje;

nbg

Moje dzieci, których bóle rodzenia znowu odczuwam, oraz będę odczuwał aż do wtedy, gdy zostanie ukształtowany w was Chrystus.

bg

Dziatki moje! (które znowu z boleścią rodzę, ażby Chrystus był wykształtowany w was),

20
ubg

Chciałbym teraz być wśród was i zmienić swój głos, ponieważ jestem zaniepokojony o was.

nbg

Ale teraz chciałbym być przy was obecny oraz odmienić swój głos, ponieważ jestem przez was w kłopocie.

bg

Chciałbym teraz być u was i odmienić głos mój, ponieważ wątpię o was.

21
ubg

Powiedzcie mi, wy, którzy chcecie być pod prawem, czy nie słuchacie, co mówi prawo?

nbg

Mówcie mi, ci, co chcecie być pod Prawem, dlaczego nie pojmujecie Prawa?

bg

Powiedzcie mi, którzy pod zakonem chcecie być, nie słuchacież zakonu?

22
ubg

Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.

nbg

Bowiem jest napisane, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a jednego z wolnej.

bg

Albowiem napisane, iż Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.

23
ubg

Lecz ten z niewolnicy urodził się według ciała, ten zaś z wolnej według obietnicy.

nbg

Lecz ten z niewolnicy został urodzony według cielesnej natury, zaś ten z wolnej z powodu obietnicy.

bg

Lecz ten, który był z niewolnicy, według ciała się urodził, a który z wolnej, według obietnicy.

24
ubg

Ma to znaczenie alegoryczne: te kobiety oznaczają dwa przymierza: jedno z góry Synaj, które rodzi w niewolę jest nim Hagar.

nbg

Te rzeczy są mówione w przenośni; gdyż są one dwoma Przymierzami; jednym z góry Synaj rodzącym do niewoli, a jest nim Hagar.

bg

Przez co znaczą się insze rzeczy; albowiem te są one dwa testamenty; jeden z góry Synajskiej, który rodzi w niewolę; a ten jest jako Agar.

25
ubg

Hagar bowiem to góra Synaj w Arabii, a odpowiada ona dzisiejszemu Jeruzalem, bo jest ono w niewoli wraz ze swoimi dziećmi.

nbg

Zaś Hagar jest górą Synaj w Arabii, a odpowiada teraźniejszej Jerozolimie, bo jest w niewoli z jej dziećmi.

bg

Albowiem Agar jest góra Synaj w Arabii, a stosuje się do niej teraźniejsze Jeruzalem; bo jest w niewoli z dziatkami swojemi.

26
ubg

Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne i ono jest matką nas wszystkich.

nbg

Zaś Jerozolima w górze jest wolna; ta, która jest matką wszystkich nas.

bg

Lecz ono górne Jeruzalem wolne jest, które jest matką wszystkich nas.

27
ubg

Napisane jest bowiem: Raduj się, niepłodna, która nie rodzisz, wykrzyknij i zawołaj, która nie znasz bólów porodowych, bo ta opuszczona ma więcej dzieci niż ta, która ma męża.

nbg

Ponieważ jest napisane: Rozwesel się bezpłodno, nie rodząco; skrusz się i w boleściach zawołaj nie rodząco; bo liczniejsze są dzieci samotnej, bardziej niż tej, która ma męża.

bg

Albowiem napisano: Rozwesel się niepłodna, która nie rodzisz; porwij się, a zawołaj, która nie pracujesz w porodzeniu; bo ta opuszczona wiele ma dziatek, więcej niż ta, która ma męża.

28
ubg

My więc, bracia, jak Izaak jesteśmy dziećmi obietnicy.

nbg

Wy zaś, bracia, na wzór Izaaka, jesteście dziećmi obietnicy.

bg

My tedy, bracia! tak jako Izaak, jesteśmy dziatkami obietnicy.

29
ubg

Lecz jak kiedyś ten, który urodził się według ciała, prześladował tego, który urodził się według Ducha, tak dzieje się i teraz.

nbg

Ale jak wtedy ten, co został zrodzony według cielesnej natury prześladował tego według Ducha, tak i obecnie.

bg

Ale jako na on czas ten, który się był urodził według ciała, prześladował tego, który się był urodził według ducha, tak się dzieje i teraz.

30
ubg

Co jednak mówi Pismo? Wypędź niewolnicę i jej syna. Nie będzie bowiem syn niewolnicy dziedziczył z synem wolnej.

nbg

Ale co mówi Pismo? Wyrzuć niewolnicę i jej syna, bo nie będzie dziedziczył syn niewolnicy za syna wolnej.

bg

Ale co mówi Pismo? Wyrzuć niewolnicę i syna jej; albowiem nie będzie dziedziczył syn niewolnicy z synem wolnej,

31
ubg

Tak więc, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.

nbg

Zatem, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy ale wolnej.

bg

A tak, bracia! nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.