Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 10

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Moja dusza zmęczona jest życiem; dam upust swemu narzekaniu, będę mówił w goryczy swej duszy.

nbg

Obrzydziłem sobie me życie, to też swobodnie wyleję moją skargę nad sobą i w goryczy mej duszy będę mówił.

2
ubg

Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie. Oznajmij mi, czemu wiedziesz ze mną spór?

nbg

Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie; powiedz mi, czemu mnie zwalczasz?

3
ubg

Czy dobrze ci z tym, że mnie uciskasz, że odrzucasz dzieło swoich rąk i sprzyjasz radzie niegodziwych?

nbg

Cóż ci za pożytek z tego, że mnie ciemiężysz; że porzucasz dzieło Twych rąk, a planom niegodziwych przyświecasz?

4
ubg

Czy masz oczy cielesne? Czy widzisz, jak człowiek widzi?

nbg

Czy masz cielesne oczy? Albo, czy widzisz tak, jak widzą ludzie?

5
ubg

Czy twoje dni są jak dni człowieka, a twoje lata jak lata ludzkie;

nbg

Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,

6
ubg

Że się wywiadujesz o moją nieprawość i dochodzisz mojego grzechu?

nbg

że poszukujesz mej winy i pytasz o mój grzech?

7
ubg

Ty wiesz, że nie jestem niegodziwy i nikt nie wyrwie mnie z twoich rąk.

nbg

Przecież wiesz, że jestem niewinny i że nie ma nikogo, kto by wybawił z Twojej ręki.

8
ubg

Twoje ręce ukształtowały mnie i uczyniły mnie całego ze wszystkich stron, lecz mnie niszczysz.

nbg

Twoje ręce ukształtowały mnie, uczyniły, a jednak zewsząd mnie otoczyłeś; czy chciałbyś mnie zniweczyć?

9
ubg

Pamiętaj, proszę, że ulepiłeś mnie jak glinę; czy obrócisz mnie w proch?

nbg

O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?

10
ubg

Czy nie wylałeś mnie jak mleko i nie sprawiłeś, że jak ser stężałem?

nbg

Czyż nie rozlałeś mnie jak mleko i nie zgęściłeś mnie jak ser?

11
ubg

Przyoblekłeś mnie skórą i ciałem, a kośćmi i żyłami pospinałeś mnie.

nbg

Przyoblokłeś mnie w skórę i ciało; przeplotłeś mnie kośćmi i ścięgnami.

12
ubg

Obdarzyłeś mnie życiem i miłosierdziem, a twoja opatrzność strzegła mego ducha.

nbg

Życiem i łaską mnie darzyłeś, a Twa Opatrzność strzegła mojego tchnienia.

13
ubg

I chociaż ukryłeś to wszystko w swoim sercu, wiem jednak, że to jest z twojej woli.

nbg

Chociaż to skryłeś w swoim sercu; wiem, że tak sobie umyśliłeś.

14
ubg

Jeśli grzeszę, ty to spostrzegasz i nie uwolnisz mnie od mojej nieprawości.

nbg

Gdybym przewinił – wtedy byś mnie pilnował, by nie przepuścić mojej winy.

15
ubg

Jeśli jestem niegodziwy, biada mi, a choćbym też był sprawiedliwy, nie podniosę swojej głowy. Jestem syty hańby, zważ na moje utrapienie;

nbg

A gdybym czynił zło – biada mi! I choćbym był sprawiedliwy – to jednak nie mógłbym podnieść głowy, będąc przesycony hańbą i świadkiem mojej nędzy.

16
ubg

Gdyż go przybywa; gonisz mnie jak okrutny lew i zachowujesz się dziwnie wobec mnie.

nbg

A gdyby się chciała podnieść, ścigałbyś mnie jak lew oraz doświadczał na mnie Swojej dziwnej mocy.

17
ubg

Stawiasz przeciwko mnie nowych świadków i pomnażasz nade mną swój gniew; wojsko za wojskiem naciera na mnie.

nbg

Wyprowadziłbyś przede mnie coraz to nowych świadków, a Swój gniew wielokrotnie byś na mnie wywierał – wystawiając przeciwko mnie coraz to nowszy zastęp.

18
ubg

Czemu wyprowadziłeś mnie z łona? Obym umarł i nie widziało mnie żadne oko!

nbg

Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

19
ubg

Byłbym, jakby mnie nie było, od łona zanieśliby mnie do grobu!

nbg

Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

20
ubg

Czy nie zostało mi niewiele dni? Przestań więc i odejdź ode mnie, abym nabrał trochę otuchy;

nbg

Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

21
ubg

Zanim odejdę tam, skąd już nie powrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

nbg

Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

22
ubg

Do ziemi ciemnej jak noc i do cienia śmierci i bezładu, gdzie świeci tylko ciemność.

nbg

do ziemi ciemnej jak północ, gdzie straszny mrok, zamieszanie, i tylko sama północ przyświeca.