Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 10
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Moja dusza zmęczona jest życiem; dam upust swemu narzekaniu, będę mówił w goryczy swej duszy.
Obrzydziłem sobie me życie, to też swobodnie wyleję moją skargę nad sobą i w goryczy mej duszy będę mówił.
Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie. Oznajmij mi, czemu wiedziesz ze mną spór?
Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie; powiedz mi, czemu mnie zwalczasz?
Czy dobrze ci z tym, że mnie uciskasz, że odrzucasz dzieło swoich rąk i sprzyjasz radzie niegodziwych?
Cóż ci za pożytek z tego, że mnie ciemiężysz; że porzucasz dzieło Twych rąk, a planom niegodziwych przyświecasz?
Czy masz oczy cielesne? Czy widzisz, jak człowiek widzi?
Czy masz cielesne oczy? Albo, czy widzisz tak, jak widzą ludzie?
Czy twoje dni są jak dni człowieka, a twoje lata jak lata ludzkie;
Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,
Że się wywiadujesz o moją nieprawość i dochodzisz mojego grzechu?
że poszukujesz mej winy i pytasz o mój grzech?
Ty wiesz, że nie jestem niegodziwy i nikt nie wyrwie mnie z twoich rąk.
Przecież wiesz, że jestem niewinny i że nie ma nikogo, kto by wybawił z Twojej ręki.
Twoje ręce ukształtowały mnie i uczyniły mnie całego ze wszystkich stron, lecz mnie niszczysz.
Twoje ręce ukształtowały mnie, uczyniły, a jednak zewsząd mnie otoczyłeś; czy chciałbyś mnie zniweczyć?
Pamiętaj, proszę, że ulepiłeś mnie jak glinę; czy obrócisz mnie w proch?
O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?
Czy nie wylałeś mnie jak mleko i nie sprawiłeś, że jak ser stężałem?
Czyż nie rozlałeś mnie jak mleko i nie zgęściłeś mnie jak ser?
Przyoblekłeś mnie skórą i ciałem, a kośćmi i żyłami pospinałeś mnie.
Przyoblokłeś mnie w skórę i ciało; przeplotłeś mnie kośćmi i ścięgnami.
Obdarzyłeś mnie życiem i miłosierdziem, a twoja opatrzność strzegła mego ducha.
Życiem i łaską mnie darzyłeś, a Twa Opatrzność strzegła mojego tchnienia.
I chociaż ukryłeś to wszystko w swoim sercu, wiem jednak, że to jest z twojej woli.
Chociaż to skryłeś w swoim sercu; wiem, że tak sobie umyśliłeś.
Jeśli grzeszę, ty to spostrzegasz i nie uwolnisz mnie od mojej nieprawości.
Gdybym przewinił – wtedy byś mnie pilnował, by nie przepuścić mojej winy.
Jeśli jestem niegodziwy, biada mi, a choćbym też był sprawiedliwy, nie podniosę swojej głowy. Jestem syty hańby, zważ na moje utrapienie;
A gdybym czynił zło – biada mi! I choćbym był sprawiedliwy – to jednak nie mógłbym podnieść głowy, będąc przesycony hańbą i świadkiem mojej nędzy.
Gdyż go przybywa; gonisz mnie jak okrutny lew i zachowujesz się dziwnie wobec mnie.
A gdyby się chciała podnieść, ścigałbyś mnie jak lew oraz doświadczał na mnie Swojej dziwnej mocy.
Stawiasz przeciwko mnie nowych świadków i pomnażasz nade mną swój gniew; wojsko za wojskiem naciera na mnie.
Wyprowadziłbyś przede mnie coraz to nowych świadków, a Swój gniew wielokrotnie byś na mnie wywierał – wystawiając przeciwko mnie coraz to nowszy zastęp.
Czemu wyprowadziłeś mnie z łona? Obym umarł i nie widziało mnie żadne oko!
Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!
Byłbym, jakby mnie nie było, od łona zanieśliby mnie do grobu!
Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!
Czy nie zostało mi niewiele dni? Przestań więc i odejdź ode mnie, abym nabrał trochę otuchy;
Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!
Zanim odejdę tam, skąd już nie powrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;
Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;
Do ziemi ciemnej jak noc i do cienia śmierci i bezładu, gdzie świeci tylko ciemność.
do ziemi ciemnej jak północ, gdzie straszny mrok, zamieszanie, i tylko sama północ przyświeca.