Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 12

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Potem Hiob odpowiedział:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

bg

Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:

2
ubg

Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość.

nbg

Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?

bg

Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?

3
ubg

Ale ja również mam rozum, jak i wy, i nie jestem od was gorszy. Kto nie zna tych rzeczy?

nbg

Ja także mam rozum jak wy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?

bg

Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?

4
ubg

Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem.

nbg

Stałem się pośmiewiskiem dla własnego przyjaciela, ja, który wzywając Boga, byłem wysłuchiwany; jestem pośmiewiskiem, ja, sprawiedliwy, nieskazitelny.

bg

Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

5
ubg

Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju.

nbg

Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcie tym, którym się chwieje noga!

bg

Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.

6
ubg

Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.

nbg

Namioty łupieżców stoją bezpiecznie oraz bez troski żyją ci, którzy wzbudzają Boży gniew – wszyscy, co swego Boga trzymają w swojej pięści.

bg

Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.

7
ubg

Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie.

nbg

Zaprawdę, zapytaj zwierząt, a cię nauczą i odpowie ci ptactwo nieba.

bg

A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.

8
ubg

Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie.

nbg

Albo przemów do ziemi, a ci wskaże i objaśnią ci ryby morza.

bg

Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.

9
ubg

Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka PANA to wykonała?

nbg

Kto by w tym wszystkim nie poznał, że stworzyła to ręka WIEKUISTEGO.

bg

Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?

10
ubg

W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.

nbg

W czyjej mocy jest dusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała?

bg

W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

11
ubg

Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?

nbg

Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm?

bg

Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?

12
ubg

U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.

nbg

Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.

bg

W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.

13
ubg

Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność.

nbg

Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.

bg

Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.

14
ubg

Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć.

nbg

Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.

bg

Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

15
ubg

Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię.

nbg

Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

bg

On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

16
ubg

U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.

nbg

Tylko przy Nim potęga i trwałość; do Niego należy zwiedziony i zwodziciel.

bg

U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.

17
ubg

Pozbawia radców mądrości i sędziów czyni głupcami.

nbg

Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.

bg

On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

18
ubg

Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.

nbg

Zwalnia więzy królów oraz nakłada pęta na ich biodra.

bg

On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.

19
ubg

Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy.

nbg

Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczy tych, co wydają się silnie utrwaleni.

bg

Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

20
ubg

Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek.

nbg

Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.

bg

Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

21
ubg

Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.

nbg

Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.

bg

Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

22
ubg

On odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wyprowadza na światło cień śmierci.

nbg

Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.

bg

On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

23
ubg

Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je.

nbg

Daje wzrost narodom, by je następnie gubić; rozprzestrzenia narody, aby je uprowadzić.

bg

Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

24
ubg

On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

nbg

Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni.

bg

On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

25
ubg

I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.

nbg

W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.

bg

Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.