Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 22

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:

nbg

Zatem odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:

bg

A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:

2
ubg

Czy człowiek może być użyteczny dla Boga? Mądry jest raczej użyteczny dla samego siebie.

nbg

Czy człowiek świadczy przysługę Bogu? Przecież rozumny raczej służy samemu sobie.

bg

Izali Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując.

3
ubg

Czy Wszechmocny ma upodobanie w tym, że jesteś sprawiedliwy? Czy ma zysk z tego, że doskonalisz swoje drogi?

nbg

Czy to jest korzyść dla Wszechmocnego, gdy jesteś sprawiedliwy? Albo pożytek dla Niego, gdy czynisz zacnymi swoje drogi?

bg

Izali się kocha Wszechmogący w tem, że się ty usprawiedliwiasz? albo co za zysk ma, gdy doskonałe pokazujesz drogi twoje?

4
ubg

Czy będzie cię karać z powodu strachu przed tobą? Czy stawia cię przed sądem?

nbg

Czy cię karci z powodu twojej bogobojności? Czy dlatego wszczynał z tobą sprawę?

bg

Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?

5
ubg

Czy twoja niegodziwość nie jest wielka i twoje nieprawości nie mają końca?

nbg

Czy twoja niegodziwość nie jest wielką, a twoje przewinienia nieskończone?

bg

Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz końca nieprawościom twoim?

6
ubg

Brałeś bowiem zastaw od swoich braci bez powodu i nagich z szat obdzierałeś.

nbg

Zapewne bez przyczyny pobierałeś zastaw od swoich braci i obdzierałeś z szat na wpół nagich.

bg

Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.

7
ubg

Nie podałeś wody zmęczonemu, a głodnemu odmówiłeś chleba.

nbg

Nie podałeś wody znużonemu, a głodnemu odmówiłeś chleba.

bg

Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.

8
ubg

Ale możnemu dałeś ziemię, a poważany mieszkał w niej.

nbg

Ziemia dla człowieka pięści i osiada na niej ten, kto się wynosi na przedzie.

bg

Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.

9
ubg

Wdowy odprawiłeś z niczym, a sierotom połamałeś ramiona.

nbg

Wypędzałeś wdowy z próżną dłonią i zmiażdżyłeś ramiona sierot.

bg

Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.

10
ubg

Dlatego ogarnęły cię sidła, a trwoży cię nagły strach;

nbg

Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

bg

A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

11
ubg

Lub ogarnęła cię ciemność, bo nie widzisz, a wezbrane wody okryły cię.

nbg

Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

bg

Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

12
ubg

Czy Bóg nie jest na wysokości niebios? Spójrz na najwyższe gwiazdy, jakże są wysoko!

nbg

Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

bg

Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.

13
ubg

A ty mówisz: Cóż Bóg wie? Czy przez chmury będzie sądził?

nbg

A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

bg

Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

14
ubg

Obłoki są jego zasłoną, więc nie widzi, po okręgu niebios się przechadza.

nbg

Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

bg

Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

15
ubg

Czy zwróciłeś uwagę na stare ścieżki, którymi kroczyli niegodziwcy?

nbg

Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?

bg

Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?

16
ubg

Oni zostali wykorzenieni przed czasem, powódź zalała ich fundamenty.

nbg

Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.

bg

Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

17
ubg

Mówili Bogu: Odejdź od nas. Cóż może im uczynić Wszechmogący?

nbg

Mawiali oni do Boga: Usuń się od nas; bo cóż – sądzili mógłby im Wszechmocny uczynić?

bg

Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący?

18
ubg

Przecież napełnił ich domy dobrem. Ale rada niegodziwych jest daleka ode mnie.

nbg

A w istocie, On napełniał dobrem ich domy – chociaż zamysły niegodziwych dalekie są od moich.

bg

Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)

19
ubg

Widzą to sprawiedliwi i cieszą się, a niewinny naśmiewa się z nich.

nbg

Ale sprawiedliwi widzą ich koniec i się cieszą, a niewinny się z nich naśmiewa.

bg

Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.

20
ubg

Nasz dobytek bowiem nie zostaje zniszczony, lecz ich resztkę pochłonął ogień.

nbg

Zaprawdę, nie ma nic, nasi przeciwnicy są unicestwieni, a ich pozostałość pochłonął ogień.

bg

Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.

21
ubg

Zapoznaj się z nim i zawrzyj z nim pokój, bo będzie ci się szczęściło.

nbg

Bądź z Nim zgodny oraz zachowaj pokój; jedynie przy tym spotka cię dobro.

bg

Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.

22
ubg

Przyjmij, proszę, prawo z jego ust i złóż jego słowa w swoim sercu.

nbg

Przyjmij z Jego ust naukę oraz złóż Jego słowa w twoim sercu.

bg

Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.

23
ubg

Jeśli się nawrócisz do Wszechmocnego, zostaniesz odbudowany i oddalisz nieprawość od swego namiotu.

nbg

Gdy się nawrócisz do Wszechmocnego, gdy z tych namiotów oddalisz krzywdę – będziesz odbudowany.

bg

Jeźli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowany będziesz, a oddalisz nieprawość od przybytku twego:

24
ubg

Wtedy zgromadzisz złota jak prochu, a złota z Ofiru jak kamienia z potoku.

nbg

Do prochu rzuć złoty kruszec, między kamienie potoku złoto Ofiru.

bg

Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.

25
ubg

Wszechmocny będzie twoim złotem, srebrem i twoją siłą.

nbg

Wtedy Wszechmocny będzie twym złotem; srebrem najwyższego dla ciebie blasku.

bg

I będzie Wszechmocny wybornem złotem twojem, i srebrem, i siłą twoją.

26
ubg

Wtedy będziesz się rozkoszować we Wszechmocnym i podniesiesz do Boga swoje oblicze.

nbg

Tak, wtedy będziesz się rozkoszować Wszechmocnym i ku prawdziwemu Bogu podniesiesz swoje oblicze.

bg

Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.

27
ubg

Będziesz się modlił do niego, a on cię wysłucha, a ty wypełnisz swoje śluby.

nbg

Kiedy Go będziesz błagał – wysłucha cię, a ty spłacisz Mu twoje śluby.

bg

Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.

28
ubg

Cokolwiek postanowisz, to ci się spełni, a na twoich drogach rozbłyśnie światłość.

nbg

Kiedy coś postanowisz – powiedzie ci się, a nad twoimi drogami zabłyśnie światło.

bg

Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.

29
ubg

Gdy inni będą upokorzeni, ty powiesz: Będzie wywyższenie, bo Bóg zbawia pokornego.

nbg

Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.

bg

Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.

30
ubg

Wybawi także tego, który nie jest bez winy, a zostanie wybawiony dzięki czystości twoich rąk.

nbg

Wybawi nawet tego, kto nie jest niewinnym, i będzie ocalony dzięki czystości twoich rąk.

bg

Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.