Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 4
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:
Wtedy odezwał się Elifaz z Themanu, mówiąc:
Jeśli będziemy rozmawiać z tobą, nie będzie ci przykro? Ale któż może się od mówienia powstrzymać?
Gdyby się odważono powiedzieć do ciebie słowo, czy byś się zniecierpliwił? Jednak powstrzymać słowa – któż potrafi?
Oto nauczałeś wielu i ręce słabe umocniłeś.
Przecież sam napominałeś także wielu, na nowo krzepiąc opadłe ręce.
Twoje słowa podnosiły upadającego, a omdlałe kolana wzmacniałeś.
Gdy się ktoś zachwiał – podniosły go twoje słowa i dodawałeś mocy kolanom, co się ugięły.
A teraz, gdy to przyszło na ciebie, opadasz z sił, dotknęło cię i się trwożysz.
A obecnie, ponieważ to spadło na ciebie – rozpaczasz; ponieważ ciebie dotknęło – ogarnia cię trwoga.
Czy twoja bojaźń nie była twoją ufnością, a prawość twoich dróg twoją nadzieją?
Czyżby twoja bogobojność nie była twą ufnością, a nadzieją twoje nieskazitelne postępowanie?
Przypomnij sobie, proszę, czy kiedykolwiek zginął ktoś niewinny? Albo gdzie sprawiedliwych wytępiono?
Rozważ kto kiedy zginął niewinny? Albo czy sprawiedliwi zostali zgładzeni?
Według tego, co zauważyłem, ci, którzy orzą zło i sieją niegodziwość, zbierają je.
Ileż razy widziałem tych, co zaorali niedolę oraz wysiali nędzę – po czym zbierali ją sami.
Od tchnienia Boga giną i od powiewu jego gniewu niszczeją.
Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.
Ryk lwa, głos dzikiego lwa i zęby lwiątek są złamane.
Ustaje ryk lwa i pomruk lwicy, a kły lwiąt zostają skruszone.
Lew ginie z braku łupu i młode lwicy rozpraszają się.
Lew ginie z powodu braku zdobyczy, zaś szczenięta lwicy muszą się rozproszyć.
Oto potajemnie doszło do mnie słowo i moje ucho usłyszało szept.
Doszło mnie potajemne słowo, a me ucho zachwycił cichy szept.
W rozmyślaniu o nocnych widzeniach, gdy twardy sen spada na ludzi;
W chwili marzeń, po nocnych widziadłach, gdy ludzi opada głęboki sen,
Ogarnęły mnie strach i drżenie, od których wszystkie moje kości zadrżały.
ogarnął mnie lęk i drżenie, zadygotały wszystkie moje członki.
Wtedy duch przeszedł przed moją twarzą, zjeżyły się włosy na moim ciele.
Przede mną wionęło tchnienie, więc włosy najeżyły się na mym ciele.
Stanął, lecz nie rozpoznałem jego wyglądu, tylko jakiś kształt był przed moimi oczami; nastała cisza, a potem usłyszałem głos mówiący:
Wtedy widmo stanęło przed moimi oczami, lecz nie mogłem rozpoznać jego obrazu, natomiast usłyszałem cichy szept.
Czy śmiertelny człowiek może być sprawiedliwszy niż Bóg? Czy człowiek może być czystszy niż jego Stwórca?
Czy istnieje człowiek, który jest sprawiedliwy wobec Boga; mąż czysty wobec swojego Stwórcy?
Oto swoim sługom nie ufa i w swoich aniołach dostrzega braki;
Oto On swoim sługom nie ufa, a swym aniołom wytyka zmazy.
O ileż bardziej w tych, którzy mieszkają w domach glinianych, których podstawa jest w prochu łatwiej ich zgnieść niż mola.
O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.
Od poranka aż do wieczora są gładzeni; giną na wieki, a nikt tego nie zauważa.
Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.
Czy ich wspaniałość nie przemija wraz z nimi? Umierają, ale nie w mądrości.
Gdy w nich zerwała się lina ich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.