Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Ewangelia Jana 10
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni drzwiami, ale wchodzi inną drogą, ten jest złodziejem i bandytą.
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto nie wchodzi do zagrody owiec przez bramę, lecz wchodzi inną drogą, ten jest oszustem i rabusiem;
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto nie wchodzi drzwiami do owczarni, ale wchodzi inędy, ten jest złodziej i zbójca;
Lecz kto wchodzi drzwiami, jest pasterzem owiec.
a kto wchodzi przez bramę, ten jest pasterzem owiec.
Lecz kto wchodzi drzwiami, pasterzem jest owiec.
Temu odźwierny otwiera i owce słuchają jego głosu, a on woła swoje własne owce po imieniu i wyprowadza je.
Temu odźwierny otwiera, a owce słuchają jego głosu; i po imieniu woła swoje owce oraz je wyprowadza.
Temu odźwierny otwiera i owce słuchają głosu jego, a on swoich własnych owiec z imienia woła i wywodzi je.
A gdy wypuści swoje owce, idzie przed nimi, a owce idą za nim, bo znają jego głos.
Kiedy wypędzi swoje owce, udaje się przed nie, a owce idą za nim, bo znają jego głos.
A gdy wypuści owce swoje, idzie przed niemi, a owce idą za nim; bo znają głos jego.
Ale za obcym nie idą, lecz uciekają od niego, bo nie znają głosu obcych.
Zaś za obcym nie pójdą, ale uciekną od niego, bowiem nie znają głosu obcych.
Ale za cudzym nie idą, lecz uciekają od niego; bo nie znają głosu obcych.
Tę przypowieść powiedział im Jezus, lecz oni nie zrozumieli tego, co im mówił.
Taką przypowieść powiedział im Jezus; ale oni nie zrozumieli czym było to, co im mówił.
Tę im przypowieść Jezus powiedział; lecz oni nie zrozumieli tego, co im mówił.
Wtedy Jezus znowu powiedział do nich: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Ja jestem drzwiami dla owiec.
Zatem Jezus znów im powiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że ja jestem bramą owiec.
Rzekł im tedy zasię Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, iżem ja jest drzwiami owiec.
Wszyscy, ilu ich przede mną przyszło, są złodziejami i bandytami, ale owce ich nie słuchały.
Wszyscy, ilu ich przyszło przede mną, są oszustami i rabusiami; a owce ich nie usłuchały.
Wszyscy, ile ich przede mną przyszło, złodzieje są i zbójcy; ale ich nie słuchały owce.
Ja jestem drzwiami. Jeśli ktoś wejdzie przeze mnie, będzie zbawiony; wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko.
Ja jestem bramą; jeśli ktoś przyjdzie przeze mnie będzie zbawiony, i wejdzie, wyruszy oraz znajdzie pastwisko.
Jamci jest drzwiami; jeźli kto przez mię wnijdzie, zbawiony będzie, a wnijdzie i wynijdzie, a pastwisko znajdzie.
Złodziej przychodzi tylko po to, żeby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem, aby miały życie i aby miały je w obfitości.
Złodziej nie przychodzi inaczej, lecz aby wykradł, zabił i zgubił ja przyszedłem by miały życie i miały pod dostatkiem.
Złodziej nie przychodzi, jedno żeby kradł, a zabijał i tracił; jam przyszedł, aby żywot miały, i obficie miały.
Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce.
Ja jestem dobry pasterz. Dobry pasterz składa swe życie za owce.
Jam jest on dobry pasterz; dobry pasterz duszę swoję kładzie za owce.
Lecz najemnik, który nie jest pasterzem, do którego owce nie należą, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk porywa i rozprasza owce.
Najemnik i ten, co nie jest pasterzem, którego trzoda nie jest własna, widząc przychodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa oraz rozprasza owce.
Lecz najemnik i ten, który nie jest pasterzem, którego nie są owce własne, widząc wilka przychodzącego, opuszcza owce i ucieka, a wilk porywa i rozprasza owce.
Najemnik ucieka, bo jest najemnikiem i nie troszczy się o owce.
Zaś najemnik ucieka, bo jest pracownikiem najemnym oraz nie martwi się o owce.
A najemnik ucieka, iż jest najemnik i nie ma pieczy o owcach.
Ja jestem dobrym pasterzem i znam moje owce, a moje mnie znają.
Ja jestem dobrym pasterzem, znam moje i one mnie znają.
Jam jest on pasterz dobry i znam moje, a moje mię też znają.
Jak mnie zna Ojciec, i ja znam Ojca; i oddaję moje życie za owce.
Jak zna mnie Ojciec, a ja znam Ojca. Zatem moje życie daję za owce.
Jako mię zna Ojciec i ja znam Ojca, i duszę moję kładę za owce.
A mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. Również te muszę przyprowadzić i będą słuchać mego głosu, i będzie jedna owczarnia i jeden pasterz.
Mam także inną trzodę, która nie jest z tej owczarni i tamte trzeba mi przyprowadzić; a będą słuchać mojego głosu i będzie jedno stado oraz jeden pasterz.
A mam i drugie owce, które nie są z tej owczarni, i teć muszę przywieść; i głosu mego słuchać będą, a będzie jedna owczarnia i jeden pasterz.
Dlatego Ojciec mnie miłuje, bo ja oddaję swoje życie, aby je znowu wziąć.
Dlatego miłuje mnie Ojciec, bo ja daję me życie, abym je znowu odebrał.
Dlatego mię miłuje Ojciec, iż ja kładę duszę moję, abym ją zasię wziął.
Nikt mi go nie odbiera, ale ja oddaję je sam z siebie. Mam moc je oddać i mam moc znowu je wziąć. Ten nakaz otrzymałem od mego Ojca.
Nikt go ode mnie nie bierze, lecz ja daję je z samego siebie; mam siłę je dać i mam możność je znowu otrzymać; to polecenie otrzymałem od mego Ojca.
Żaden jej nie bierze ode mnie, ale ja kładę ją sam od siebie; mam moc położyć ją i mam moc zasię wziąć ją. Toć rozkazanie wziąłem od Ojca mego.
Wtedy znowu nastąpił rozłam wśród Żydów z powodu tych słów.
Z powodu tych słów, znowu powstał rozłam między Żydami.
Tedy się stało znowu rozerwanie między Żydami dla tych słów.
I wielu z nich mówiło: Ma demona i szaleje. Czemu go słuchacie?
Więc wielu z nich mówiło: Demona ma i szaleje; dlaczego go słuchacie?
I mówiło ich wiele z nich: Dyjabelstwo ma i szaleje; czemuż go słuchacie?
Inni mówili: To nie są słowa człowieka mającego demona. Czy demon może otwierać oczy ślepych?
Inni mówili: To nie są słowa opętanego; czy demon może otworzyć oczy ślepych?
Drudzy mówili: Te słowa nie są dyjabelstwo mającego; izali dyjabeł może ślepych oczy otwierać?
Była wtedy w Jerozolimie uroczystość poświęcenia świątyni. A była zima.
Zaś w Jerozolimie było wtedy Święto Świateł i była zima;
A było w Jeruzalemie poświęcanie kościoła, a zima była.
I przechadzał się Jezus w świątyni, w przedsionku Salomona.
a Jezus przechadzał się w Świątyni, w portyku Salomona.
I przechadzał się Jezus w kościele, w przysionku Salomonowym.
Wtedy Żydzi obstąpili go i zapytali: Jak długo będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam otwarcie.
Więc obstąpili go Żydzi i mu mówili: Aż do jakiego czasu odrzucasz nasze serca? Jeśli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam to otwarcie.
Tedy go obstąpili Żydowie i rzekli mu: Dokądże dusze nasze na rzeczy trzymasz? Jeźliżeś ty jest Chrystus, powiedz nam jawnie.
Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Dzieła, które wykonuję w imieniu mego Ojca, one świadczą o mnie.
Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; dzieła, które ja robię w Imieniu mojego Ojca to one o mnie świadczą.
Odpowiedział im Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; sprawy, które ja czynię w imieniu Ojca mego, te o mnie świadczą.
Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem.
Ale wy nie wierzycie; bo, jak wam powiedziałem, nie jesteście z moich owiec.
Ale wy nie wierzycie; bo nie jesteście z owiec moich, jakom wam powiedział.
Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną.
Moje owce słuchają mego głosu, ja je znam i za mną idą;
Owce moje głosu mego słuchają, a ja je znam i idą za mną;
A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.
a ja im daję życie wieczne, zatem nie zginą na wieczność; także nikt ich nie wyrwie z mojej ręki.
A ja żywot wieczny daję im i nie zginą na wieki, ani ich żaden wydrze z ręki mojej.
Mój Ojciec, który mi je dał, większy jest od wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki mego Ojca.
Mój Ojciec, który mi je dał, jest większy od wszystkich i nikt nie może ich wyrwać z ręki mojego Ojca.
Ojciec mój, który mi je dał, większy jest nad wszystkie, a żaden nie może ich wydrzeć z ręki Ojca mego.
Ja i Ojciec jedno jesteśmy.
Ja i Ojciec jesteśmy jedno.
Ja i Ojciec jedno jesteśmy.
Wtedy Żydzi znowu porwali kamienie, aby go ukamienować.
Zatem Żydzi znowu porwali kamienie, aby go ukamienować.
Porwali tedy znowu kamienie Żydowie, aby go ukamionowali.
Jezus powiedział do nich: Ukazałem wam wiele dobrych uczynków od mego Ojca. Za który z tych uczynków mnie kamienujecie?
Jezus im odpowiedział: Przedstawiłem wam wiele szlachetnych uczynków od mego Ojca; z powodu którego z tych uczynków mnie kamienujecie?
Odpowiedział im Jezus: Wiele dobrych uczynków ukazałem wam od Ojca mego, dla któregoż z tych uczynków kamionujecie mię?
Odpowiedzieli mu Żydzi: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo, to znaczy, że ty, będąc człowiekiem, czynisz samego siebie Bogiem.
Odpowiedzieli mu Żydzi, mówiąc: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo; że ty, będąc człowiekiem, samego siebie czynisz Bogiem.
Odpowiedzieli mu Żydowie, mówiąc: Dla dobrego uczynku nie kamionujemy cię, ale dla bluźnierstwa, to jest, że ty będąc człowiekiem, czynisz się sam Bogiem.
Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym Prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?
Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym Prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?
Odpowiedział im Jezus: Izali nie jest napisano w zakonie waszym: Jam rzekł: Bogowie jesteście?
Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone;
Jeśli tamtych, do których było słowo Boga, nazwał bogami, a Pismo nie może zostać unieważnione;
Jeźliżeć one nazwał bogami, do których się stało słowo Boże, a nie może być Pismo skażone;
To jakże do mnie, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, mówicie: Bluźnisz, bo powiedziałem: Jestem Synem Bożym?
dlaczego temu, którego Ojciec uczynił świętym oraz posłał na świat, wy mówicie: Bluźnisz; ponieważ powiedziałem: Jestem Synem Boga?
A mnie, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, wy mówicie: Bluźnisz, żem rzekł: Jestem Synem Bożym?
Jeśli nie wykonuję dzieł mego Ojca, nie wierzcie mi.
Jeśli nie czynię dzieł mojego Ojca nie wierzcie mi;
Jeźliż nie czynię spraw Ojca mego, nie wierzcież mi.
A jeśli wykonuję, choćbyście mnie nie wierzyli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i uwierzyli, że Ojciec jest we mnie, a ja w nim.
zaś jeśli czynię i jeśli mi nie wierzycie wierzcie dziełom, byście poznali oraz mogli uwierzyć, że Ojciec jest we mnie, a ja w Nim.
A jeźliż czynię, chociażbyście mnie nie wierzyli, wierzcież uczynkom, abyście poznali i wierzyli, żeć Ojciec jest we mnie, a ja w nim.
Znowu więc usiłowali go schwytać, ale wymknął się im z rąk.
Zatem znowu pragnęli go pojmać; ale uszedł z ich ręki.
Tedy zasię szukali, jakoby go pojmać; ale uszedł z rąk ich.
I ponownie odszedł za Jordan, na miejsce, gdzie przedtem Jan chrzcił, i tam przebywał.
I znowu odszedł na drugą stronę Jordanu, na miejsce gdzie był Jan, który przedtem chrzcił, i tam mieszkał.
I odszedł zasię za Jordan na ono miejsce, gdzie przedtem Jan chrzcił, i tamże mieszkał.
A wielu przychodziło do niego i mówiło: Jan wprawdzie nie uczynił żadnego cudu, ale wszystko, co Jan o nim powiedział, było prawdziwe.
Więc wielu przychodziło do niego i mówili: Wprawdzie Jan nie uczynił żadnego cudu, ale prawdziwe było wszystko, cokolwiek Jan o nim powiedział.
A wiele ich do niego przychodziło i mówili: Janci wprawdzie żadnego cudu nie uczynił; wszakże wszystko, cokolwiek Jan o tym powiedział, prawdziwe było.
I wielu tam uwierzyło w niego.
I wielu tam uwierzyło względem niego.
I wiele ich tam uwierzyło weń.