Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Treny 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wspomnij, PANIE, na to, co nas spotkało. Spójrz i zobacz nasze pohańbienie.
Wspomnij WIEKUISTY na to, co się nam stało; popatrz i zobacz nasze poniżenie.
Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.
Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.
Staliśmy się sierotami, bez ojca; nasze matki są jak wdowy.
Staliśmy się sierotami bez Ojca, a nasze matki są jak wdowy.
Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.
Własną wodę pijemy za pieniądze, nasze drwa za pieniądze kupujemy.
Za pieniądze pijamy naszą wodę; nasze drzewo gromadzimy za opłatą.
Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.
Prześladowanie ciąży na naszym karku. Pracujemy, a nie dają nam odpocząć.
Na szyi nosimy prześladowania, pomdleliśmy, ale nie dają nam wytchnienia.
Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.
Podawaliśmy rękę Egipcjanom i Asyryjczykom, aby nasycić się chlebem.
Wyciągaliśmy dłoń do Micraimu i do Aszuru, by się nasycić chlebem.
Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.
Nasi ojcowie zgrzeszyli, nie ma ich, a my nosimy ich nieprawość.
Zgrzeszyli nasi ojcowie i już ich nie ma, a my dźwigamy ich winy.
Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.
Niewolnicy panują nad nami, nie ma nikogo, kto by nas wybawił z ich ręki.
Panują nad nami niewolnicy i nie ma takiego, kto by nas wybawił z ich mocy.
Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.
Z narażeniem życia szukamy swego chleba z powodu miecza na pustyni.
W obliczu miecza na pustyni, z narażeniem naszego życia zdobywamy nasz chleb.
Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.
Nasza skóra jak piec zaciemniła się od strasznego głodu.
Od żarów głodu nasza skóra sczerniała jak piec.
Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.
Kobiety na Syjonie hańbiono, a panny w miastach Judy.
W Cyonie zhańbiono kobiety i dziewice w miastach Judei.
Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.
Książęta byli wieszani ich rękami, oblicza starszych nie uszanowano.
Ich ręką byli wieszani przywódcy, nawet osoby starców nie były oszczędzane.
Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.
Młodzieńców wzięli do młócenia, dzieci padały pod ciężarem drewna.
Młodzieńców wlekli do żaren, a chłopcy upadali pod drwami.
Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.
Starcy w bramach już nie siadają, młodzieńcy przestali śpiewać swoje pieśni.
Starszyzna odstąpiła od bram, młodzież od swoich igrzysk.
Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieńcy przestali pieśni swoje.
Radość zniknęła z naszych serc, nasze pląsanie zamieniło się w żałobę.
Ucichło wesele serca i w żałobę zamieniły się nasze pląsy.
Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
Spadła korona z naszej głowy. Biada nam, bo zgrzeszyliśmy!
Spadła nasza korona; biada nam, bo zgrzeszyliśmy.
Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
Dlatego nasze serce omdlewa, dlatego nasze oczy są zaćmione.
Nad tym boleje nasze serce, z tego powodu zaćmiły się nasze oczy.
Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;
Z powodu spustoszonej góry Syjonu lisy chodzą po niej.
Biadamy nad górą Cyon, która opustoszała i krążą po niej szakale.
Dla góry Syońskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.
Ty, PANIE, trwasz na wieki, twój tron z pokolenia na pokolenie.
Ty, WIEKUISTY, zasiadasz na wieki, Twój tron od pokolenia do pokolenia.
Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.
Czemu zapominasz o nas na wieki i opuszczasz nas na tak długi czas?
Czemu miałbyś na zawsze o nas zapomnieć, opuścić nas na tak długie czasy?
Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?
Nawróć nas do siebie, PANIE, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, jak dawniej.
Nawróć nas do Siebie, WIEKUISTY, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, by były jak dawniej.
Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.
Czy odrzuciłeś nas całkowicie? Czy bardzo się na nas gniewałeś?
Czyżbyś nas zupełnie miał porzucić i gniewał się na nas bez miary?
Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?