Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Treny 5

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Wspomnij, PANIE, na to, co nas spotkało. Spójrz i zobacz nasze pohańbienie.

nbg

Wspomnij WIEKUISTY na to, co się nam stało; popatrz i zobacz nasze poniżenie.

bg

Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.

2
ubg

Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.

nbg

Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.

bg

Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.

3
ubg

Staliśmy się sierotami, bez ojca; nasze matki są jak wdowy.

nbg

Staliśmy się sierotami bez Ojca, a nasze matki są jak wdowy.

bg

Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.

4
ubg

Własną wodę pijemy za pieniądze, nasze drwa za pieniądze kupujemy.

nbg

Za pieniądze pijamy naszą wodę; nasze drzewo gromadzimy za opłatą.

bg

Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.

5
ubg

Prześladowanie ciąży na naszym karku. Pracujemy, a nie dają nam odpocząć.

nbg

Na szyi nosimy prześladowania, pomdleliśmy, ale nie dają nam wytchnienia.

bg

Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.

6
ubg

Podawaliśmy rękę Egipcjanom i Asyryjczykom, aby nasycić się chlebem.

nbg

Wyciągaliśmy dłoń do Micraimu i do Aszuru, by się nasycić chlebem.

bg

Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.

7
ubg

Nasi ojcowie zgrzeszyli, nie ma ich, a my nosimy ich nieprawość.

nbg

Zgrzeszyli nasi ojcowie i już ich nie ma, a my dźwigamy ich winy.

bg

Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.

8
ubg

Niewolnicy panują nad nami, nie ma nikogo, kto by nas wybawił z ich ręki.

nbg

Panują nad nami niewolnicy i nie ma takiego, kto by nas wybawił z ich mocy.

bg

Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.

9
ubg

Z narażeniem życia szukamy swego chleba z powodu miecza na pustyni.

nbg

W obliczu miecza na pustyni, z narażeniem naszego życia zdobywamy nasz chleb.

bg

Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.

10
ubg

Nasza skóra jak piec zaciemniła się od strasznego głodu.

nbg

Od żarów głodu nasza skóra sczerniała jak piec.

bg

Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.

11
ubg

Kobiety na Syjonie hańbiono, a panny w miastach Judy.

nbg

W Cyonie zhańbiono kobiety i dziewice w miastach Judei.

bg

Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.

12
ubg

Książęta byli wieszani ich rękami, oblicza starszych nie uszanowano.

nbg

Ich ręką byli wieszani przywódcy, nawet osoby starców nie były oszczędzane.

bg

Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.

13
ubg

Młodzieńców wzięli do młócenia, dzieci padały pod ciężarem drewna.

nbg

Młodzieńców wlekli do żaren, a chłopcy upadali pod drwami.

bg

Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.

14
ubg

Starcy w bramach już nie siadają, młodzieńcy przestali śpiewać swoje pieśni.

nbg

Starszyzna odstąpiła od bram, młodzież od swoich igrzysk.

bg

Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieńcy przestali pieśni swoje.

15
ubg

Radość zniknęła z naszych serc, nasze pląsanie zamieniło się w żałobę.

nbg

Ucichło wesele serca i w żałobę zamieniły się nasze pląsy.

bg

Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.

16
ubg

Spadła korona z naszej głowy. Biada nam, bo zgrzeszyliśmy!

nbg

Spadła nasza korona; biada nam, bo zgrzeszyliśmy.

bg

Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!

17
ubg

Dlatego nasze serce omdlewa, dlatego nasze oczy są zaćmione.

nbg

Nad tym boleje nasze serce, z tego powodu zaćmiły się nasze oczy.

bg

Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;

18
ubg

Z powodu spustoszonej góry Syjonu lisy chodzą po niej.

nbg

Biadamy nad górą Cyon, która opustoszała i krążą po niej szakale.

bg

Dla góry Syońskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.

19
ubg

Ty, PANIE, trwasz na wieki, twój tron z pokolenia na pokolenie.

nbg

Ty, WIEKUISTY, zasiadasz na wieki, Twój tron od pokolenia do pokolenia.

bg

Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.

20
ubg

Czemu zapominasz o nas na wieki i opuszczasz nas na tak długi czas?

nbg

Czemu miałbyś na zawsze o nas zapomnieć, opuścić nas na tak długie czasy?

bg

Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?

21
ubg

Nawróć nas do siebie, PANIE, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, jak dawniej.

nbg

Nawróć nas do Siebie, WIEKUISTY, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, by były jak dawniej.

bg

Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.

22
ubg

Czy odrzuciłeś nas całkowicie? Czy bardzo się na nas gniewałeś?

nbg

Czyżbyś nas zupełnie miał porzucić i gniewał się na nas bez miary?

bg

Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?