Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Ewangelia Łukasza 1
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Ponieważ wielu podjęło się sporządzić opis tych wydarzeń, co do których mamy zupełną pewność;
Ponieważ wielu podjęło się uporządkować opowiadanie o dokonanych wśród nas rzeczach,
Tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa;
jak nam przekazali ci, którzy od początku stali się naocznymi świadkami oraz sługami Słowa,
Postanowiłem i ja, który to wszystko od początku dokładnie wybadałem, opisać ci to po kolei, zacny Teofilu;
wydało się i mnie, dostojny Teofilu, uważnie prześledzić wszystko od początku i po kolei ci je opisać,
Abyś nabrał pewności co do tego, czego cię nauczono.
abyś poznał niezawodność słów o których zostałeś ustnie pouczony.
Za dni Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, której na imię było Elżbieta.
W czasie dni Heroda króla Judei, był pewien kapłan imieniem Zachariasz ze zmiany Abiasza, i jego żona z córek Aarona, a jej imię brzmiało Elżbieta.
Oboje byli sprawiedliwi w oczach Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań i nakazów Pana.
Oboje byli sprawiedliwi przed obliczem Boga, chodząc nienaganni we wszystkich przykazaniach oraz sprawiedliwych czynach Pana.
Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna, i oboje byli w podeszłym wieku.
Lecz nie mieli potomstwa, ponieważ Elżbieta była bezpłodna, i oboje byli podeszłymi w swym wieku.
A gdy pełnił służbę kapłańską przed Bogiem w kolejności swojej zmiany;
Ale stało się, w czasie kiedy on był kapłanem, w porządku jego zmiany przed Bogiem,
Zgodnie ze zwyczajem urzędu kapłańskiego padł na niego los, aby wejść do świątyni Pana i palić kadzidło.
że gdy wszedł do Przybytku Pana według zwyczaju kapłaństwa, dostał w udziale okadzić.
A cała rzesza ludzi modliła się na zewnątrz w czasie kadzenia.
A cała rzesza ludu była na zewnątrz, modląc się w godzinie kadzenia.
Wtedy ukazał mu się anioł Pana stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia.
Ale ukazał mu się anioł Pana, który stał po prawej stronie ołtarza kadzenia.
I przeraził się Zachariasz na jego widok, i ogarnął go strach.
Więc kiedy go zobaczył, Zachariasz się zaniepokoił oraz przypadła na niego bojaźń.
Lecz anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, bo twoja modlitwa została wysłuchana. Elżbieta, twoja żona, urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan.
Zaś anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, ponieważ została wysłuchana twoja prośba, więc twa żona Elżbieta urodzi ci syna i nazwiesz jego imię Jan.
Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu będzie się radować z jego narodzin.
Zdarzy ci się radość, wesele oraz liczni będą się cieszyć z jego narodzenia.
Będzie bowiem wielki w oczach Pana. Nie będzie pił wina ani mocnego napoju i zostanie napełniony Duchem Świętym już w łonie swojej matki.
Gdyż będzie wielkim przed obliczem Pana. Nie będzie pił wina oraz mocnego trunku, ale już w łonie swojej matki będzie napełniony Duchem Świętym.
I wielu z synów Izraela nawróci do Pana, ich Boga.
Także wielu synów Israela zwróci ku Panu, ich Bogu.
On bowiem pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliasza, aby zwrócić serca ojców ku dzieciom, a opornych ku roztropności sprawiedliwych, aby przygotować Panu lud gotowy.
I pójdzie przodem przed Jego obliczem w duchu oraz mocy Eliasza, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych do świadomości sprawiedliwych i przysposobić Panu przygotowany lud.
I powiedział Zachariasz do anioła: Po czym to poznam? Bo ja jestem stary i moja żona jest w podeszłym wieku.
A Zachariasz powiedział do anioła: Po czym to poznam? Bo jestem starcem, a i moja żona podeszła w swoim wieku.
A anioł mu odpowiedział: Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem. Zostałem posłany, aby mówić do ciebie i przynieść ci tę radosną nowinę.
Zaś anioł odpowiadając, rzekł mu: Ja jestem Gabriel, który stoi przed obliczem Boga, a zostałem posłany, aby do ciebie przemówić i ogłosić ci o tym dobrą nowinę.
I będziesz niemy, i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to stanie, dlatego że nie uwierzyłeś moim słowom, które się wypełnią w swoim czasie.
Ale oto będziesz milczący i nie będziesz mógł nic powiedzieć, aż do dnia, kiedy to się stanie. Za to, że nie uwierzyłeś moim słowom, które zostaną wypełnione w ich czasie.
A ludzie czekali na Zachariasza i dziwili się, że tak długo przebywa w świątyni.
A lud oczekiwał na Zachariasza; więc się dziwili, że zwleka on w Przybytku.
Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić. I zrozumieli, że miał widzenie w świątyni, bo dawał im znaki, i pozostał niemy.
Zaś kiedy wyszedł, nie mógł nic powiedzieć, zatem poznali, że w Przybytku zobaczył widzenie. Kiwał im też głową, lecz trwał niemy.
A gdy skończyły się dni jego posługi, wrócił do swego domu.
I stało się, gdy wypełniły się dni jego służby, że odszedł do swojego domu.
Po tych dniach Elżbieta, jego żona, poczęła i ukrywała się przez pięć miesięcy, mówiąc:
Zaś po owych dniach jego żona Elżbieta poczęła, ale kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:
Tak mi uczynił Pan w dniach, kiedy wejrzał na mnie, aby zdjąć moją hańbę w oczach ludzi.
Tak mi w tych dniach Pan uczynił; wejrzał, aby zdjąć moją hańbę u ludzi.
A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret;
Zaś w szóstym miesiącu, od Boga do miasta Galilei o nazwie Nazaret został wysłany anioł Gabriel,
Do dziewicy zaślubionej mężczyźnie, któremu na imię było Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maria.
do panny zaręczonej mężowi z domu Dawida, którego imię brzmi Józef; a imię dziewicy Maria.
Kiedy anioł przyszedł do niej, powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan jest z tobą. Błogosławiona jesteś między kobietami.
Więc anioł wszedł do niej i powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.
Ale ona, ujrzawszy go, zlękła się z powodu jego słów i zastanawiała się, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
Zaś gdy ona go zobaczyła, zmieszała się na to słowo i rozważała, cóż to było za pozdrowienie.
Wtedy anioł powiedział do niej: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
A anioł jej powiedział: Nie bój się, Mario, bowiem znalazłaś łaskę u Boga.
Oto poczniesz w swym łonie i urodzisz syna, któremu nadasz imię Jezus.
Więc oto poczniesz w łonie oraz urodzisz syna, a jego imię nazwiesz Jezus.
Będzie on wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego ojca Dawida.
Ten będzie wielkim, będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego przodka Dawida.
I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.
Na wieki będzie królował nad domem Jakóba, a królestwu Jego nie będzie końca.
Wtedy Maria powiedziała do anioła: Jak to się stanie, skoro nie obcowałam z mężczyzną?
Zaś Maria powiedziała do anioła: Jak to będzie, skoro nie znam męża?
A anioł jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to święte, co się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.
A anioł odpowiadając, rzekł jej: Duch Święty przyjdzie do ciebie i ocieni cię moc Najwyższego. Dlatego to narodzone, święte, zostanie nazwane Synem Boga.
A oto Elżbieta, twoja krewna, także poczęła syna w swojej starości i jest w szóstym miesiącu ta, którą nazywano niepłodną.
A oto Elżbieta, twoja krewna nazywana bezpłodną, także ona poczęła syna w swej starości, a ten miesiąc jest dla niej szósty.
Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.
Gdyż żadna sprawa od Boga nie będzie niemożliwa.
I powiedziała Maria: Oto służebnica Pana, niech mi się stanie według twego słowa. Wtedy odszedł od niej anioł.
Zaś Maria powiedziała: Oto ja, służebnica Pana; oby mi się stało według twojej mowy. I anioł od niej odszedł.
W tych dniach Maria wstała i poszła z pośpiechem w góry do miasta w Judei.
A kiedy Maria powstała w owych dniach, z pośpiechem wyruszyła do górzystej krainy, do miasta Judy,
Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
oraz weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
A gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, poruszyło się dziecko w jej łonie i Elżbieta została napełniona Duchem Świętym.
Także zdarzyło się, gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, że niemowlę w jej łonie skoczyło, a Elżbieta została napełniona Duchem Świętym.
I zawołała donośnym głosem: Błogosławiona jesteś między kobietami i błogosławiony jest owoc twego łona.
Zawołała też wielkim głosem i powiedziała: Ty jesteś błogosławiona między niewiastami oraz błogosławiony owoc twojego łona.
A skądże mi to, że matka mego Pana przyszła do mnie?
A skąd mi to, że przyszła do mnie matka mojego Pana?
Gdy bowiem głos twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dziecko w moim łonie.
Bo oto, gdy głos twojego pozdrowienia doszedł do moich uszu, z radością podskoczyło niemowlę w moim łonie.
A błogosławiona, która uwierzyła. Spełni się bowiem to, co zostało jej powiedziane przez Pana.
Zatem szczęśliwa, co uwierzyła, że będzie spełnienie tych rzeczy, które zapowiedziano jej od Pana.
Wtedy Maria powiedziała: Wielbi moja dusza Pana;
A Maria powiedziała: Chwali moja dusza Pana;
I rozradował się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu;
i rozweselił się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu,
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem wszystkie pokolenia będą mnie odtąd nazywać błogosławioną.
że spojrzał na poniżenie jego służebnicy. Oto bowiem, od teraz, zwać mnie będą szczęśliwą wszystkie pokolenia,
Bo uczynił mi wielkie rzeczy ten, który jest mocny, i święte jest jego imię.
gdyż Potężny uczynił mi wielkie rzeczy, a Jego Imię święte.
A jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się go boją.
Jego też miłosierdzie dla rodu bojących się Go pokoleń.
Okazał moc swoim ramieniem i rozproszył pysznych w myślach ich serc.
Sprawił panowanie Jego ramieniu, rozproszył pysznych w zamysłach ich serca;
Strącił mocarzy z tronów, a wywyższył pokornych.
powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
Głodnych napełnił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym.
Łaknących nasycił dobrami, a tych, którzy się bogacą odesłał jako bezwartościowych.
Ujął się za Izraelem, swym sługą, pomny na swoje miłosierdzie;
Mocno trzymał swojego sługę Israela, by pamiętać o miłosierdziu na wieczność dla Abrahama i jego potomstwa,
Jak mówił do naszych ojców, do Abrahama i jego potomstwa na wieki.
tak jak mówił do naszych ojców.
I została z nią Maria około trzech miesięcy, a potem wróciła do swego domu.
Więc Maria została z nią około trzy miesiące, i wróciła do swojego domu.
Dla Elżbiety zaś nadszedł czas porodu i urodziła syna.
Zaś Elżbiecie wypełnił się czas jej rodzenia oraz wydała syna.
A gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej swoje wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią.
A sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan wyniósł swe miłosierdzie razem z nią, i razem z nią się cieszyli.
A ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecko, i chcieli nadać mu imię jego ojca, Zachariasza.
Także wydarzyło się, że w ósmym dniu przyszli obrzezać dziecko, oraz je nazwali dzięki imieniu jego ojca Zachariaszem.
Ale jego matka powiedziała: Nie tak, lecz będzie się nazywał Jan.
A jego matka odpowiadając, rzekła: Nie, lecz będzie nazwany Jan.
I powiedzieli do niej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kogo by nazwano tym imieniem.
Więc do niej powiedzieli: Nie istnieje nikt z twojej rodziny, kto nazywa się tym imieniem.
Pytali więc znakami jego ojca, jak chce go nazwać.
Ale dawali też znaki jego ojcu, jakby chciał, aby je nazwać.
A on poprosił o tabliczkę i napisał: Jan jest jego imię. I dziwili się wszyscy.
Zatem poprosił tabliczkę oraz napisał nazywając: Jego imię jest Jan. Więc wszyscy się zdziwili.
Natychmiast otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, wielbiąc Boga.
Zarazem też zostały otwarte jego usta i jego język, więc mówił, wielbiąc Boga.
I padł strach na wszystkich ich sąsiadów, i po całej górskiej krainie judzkiej rozgłoszone zostały wszystkie te słowa.
A przy wszystkich, co z nimi sąsiadowali powstał strach, oraz wszystkie te sprawy były rozpowiadane w całej górnej Judei.
Wszyscy zaś, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i mówili: Cóż to będzie za dziecko? I była z nim ręka Pańska.
Zaś wszyscy, którzy słyszeli, składali to sobie do ich serca, mówiąc: Kim zatem, będzie to dziecko? A była z nim ręka Pana.
A Zachariasz, jego ojciec, będąc napełniony Duchem Świętym, prorokował:
Zaś jego ojciec Zachariasz został napełniony Duchem Świętym i prorokował, mówiąc:
Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, bo nawiedził i odkupił swój lud;
Uwielbiony Pan, Bóg Israela, ponieważ spojrzał oraz sprawił wykupienie swojemu ludowi.
I wzbudził nam róg zbawienia w domu Dawida, swego sługi;
Także w domu swojego sługi Dawida wzniósł nam róg zbawienia,
Jak mówił przez usta swoich świętych proroków, którzy byli od wieków;
jak od wieczności zapowiedział przez usta Jego świętych proroków.
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
Wybawienie od naszych nieprzyjaciół oraz z ręki wszystkich, co nas nienawidzą.
Aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i przypomnieć swoje święte przymierze;
Aby uczynić miłosierdzie za naszych ojców i pamiętać o Jego świętym przymierzu;
I przysięgę, którą złożył Abrahamowi, naszemu ojcu;
przysiędze, którą potwierdził względem naszego ojca Abrahama. By nam dać
Że nam da, abyśmy mu służyli bez lęku, wybawieni z ręki naszych nieprzyjaciół;
wybawionym z ręki wrogów bez lęku Mu służyć
W świętości i sprawiedliwości przed nim po wszystkie dni naszego życia.
przed Jego obliczem w bogobojności i sprawiedliwości, przez wszystkie nasze dni życia.
A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego, bo pójdziesz przed obliczem Pana, aby przygotować jego drogi;
A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego; bo pójdziesz wcześniej przed obliczem Pana, by przygotować Jego drogi,
I żeby jego ludowi dać poznać zbawienie przez przebaczenie mu grzechów;
oraz dać poznanie ratunku Jego ludowi, przez uwolnienie ich od grzechów.
Dzięki serdecznemu miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedził nas wschód słońca z wysoka;
To wszystko dzięki miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedziło nas wzejście z wysokości,
Aby oświecić siedzących w ciemności i w cieniu śmierci, aby skierować nasze kroki na drogę pokoju.
by ukazać się tym, którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, oraz poprowadzić nasze nogi na drogę pokoju.
A dziecko rosło i umacniało się w duchu, i przebywało na pustyniach aż do dnia ukazania się przed Izraelem.
Zaś dziecko rosło i umacniało się Duchem. A było na pustkowiach, aż do dnia ukazania go przed Israelem.