Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Ewangelia Łukasza 20

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

A pewnego dnia, gdy nauczał ludzi w świątyni i głosił ewangelię, nadeszli naczelni kapłani i uczeni w Piśmie wraz ze starszymi;

nbg

A w jednym z dni, gdy on nauczał lud w Świątyni i głosił Ewangelię, zdarzyło się, że zbliżyli się przedniejsi kapłani oraz uczeni w Piśmie ze starszymi,

2
ubg

I zapytali go: Powiedz nam, jakim prawem to czynisz? Albo kim jest ten, kto dał ci tę władzę?

nbg

i powiedzieli do niego: Powiedz nam, w jakiej mocy to czynisz, albo kim jest ten, który ci dał tę moc?

3
ubg

A on im odpowiedział: I ja was spytam o jedną rzecz. Powiedzcie mi:

nbg

Ale odpowiadając, rzekł do nich: Spytam i ja was o jedną rzecz, a wy mi odpowiedzcie:

4
ubg

Chrzest Jana pochodził z nieba czy od ludzi?

nbg

Chrzest Jana był z Nieba, czy z ludzi?

5
ubg

A oni zastanawiali się między sobą i mówili: Jeśli powiemy, że z nieba, zapyta: Czemu więc mu nie uwierzyliście?

nbg

Zaś oni stosownie do siebie kalkulowali, mówiąc: Jeśli powiemy z Nieba, powie: Zatem, dlaczego mu nie wierzyliście?

6
ubg

Jeśli zaś powiemy, że od ludzi, wszyscy nas ukamienują, bo są przekonani, że Jan był prorokiem.

nbg

A jeśli powiemy z ludzi, cały lud nas ukamienuje, ponieważ jest przekonany, że Jan był prorokiem.

7
ubg

I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd pochodził.

nbg

Zatem odpowiedzieli, że nie wiedzą skąd.

8
ubg

Wtedy Jezus im powiedział: To i ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię.

nbg

A Jezus im powiedział: I ja wam nie mówię w jakiej mocy to czynię.

9
ubg

I zaczął mówić do ludzi taką przypowieść: Pewien człowiek założył winnicę, wydzierżawił ją rolnikom i wyjechał na dłuższy czas.

nbg

Ale zaczął mówić do ludu to podobieństwo: Pewien człowiek zasadził winnicę, wynajął ją hodowcom winorośli i odjechał na odpowiedni czas.

10
ubg

A we właściwym czasie posłał sługę do rolników, aby mu dali część plonów winnicy. Lecz oni go pobili i odesłali z niczym.

nbg

Stosowną też porą, wysłał sługę do tych hodowców winorośli, by mu dali z owocu winnicy. Ale hodowcy pobili go oraz odesłali bezowocnego.

11
ubg

Ponownie posłał innego sługę, ale oni i tego pobili, znieważyli i odesłali z niczym.

nbg

Więc posłał drugiego sługę; ale oni także tego pobili, znieważyli oraz odesłali bezowocnego.

12
ubg

Posłał jeszcze trzeciego, a oni również jego poranili i wyrzucili.

nbg

Nadto posłał trzeciego; a oni tego poranili i wyrzucili.

13
ubg

Wtedy pan winnicy powiedział: Co mam zrobić? Poślę mego umiłowanego syna, może go uszanują, gdy go zobaczą.

nbg

Zatem pan owej winnicy powiedział: Co uczynię? Poślę mego umiłowanego syna; prawdopodobnie gdy go zobaczą, poczują wstyd.

14
ubg

Lecz gdy rolnicy go zobaczyli, naradzali się między sobą i mówili: To jest dziedzic. Chodźmy, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze.

nbg

Ale hodowcy winorośli gdy go ujrzeli, rozważali wobec siebie, mówiąc: Ten jest dziedzicem; chodźcie, zabijmy go, aby nasze było dziedzictwo.

15
ubg

I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Cóż więc zrobi z nimi pan winnicy?

nbg

Więc wyrzucili go poza winnicę i zabili. Zatem, co im uczyni pan winnicy?

16
ubg

Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę odda innym. Gdy oni to usłyszeli, powiedzieli: Nie daj Boże!

nbg

Przyjdzie i zniszczy owych hodowców winorośli, a winnicę odda innym. A kiedy to usłyszeli, powiedzieli: Oby się nie stało.

17
ubg

Lecz on spojrzał na nich i zapytał: Cóż więc znaczy to, co jest napisane: Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym?

nbg

Zaś on, przypatrzył się im i powiedział: Zatem, czy jest to napisane: Kamień, który odrzucili budujący, ten stał się podstawą filaru?

18
ubg

Każdy, kto upadnie na ten kamień, roztrzaska się, a na kogo on upadnie, zmiażdży go.

nbg

Każdy, kto chybi względem tego kamienia zostanie roztrzaskany; a na kogo by upadł zmiażdży go.

19
ubg

W tej właśnie godzinie naczelni kapłani i uczeni w Piśmie starali się dostać go w swoje ręce, ale bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko nim powiedział tę przypowieść.

nbg

Zatem przedniejsi kapłani oraz uczeni w Piśmie pragnęli przypaść do niego w tej godzinie, ale przestraszyli się ludu. Bo poznali, że przeciw nim wypowiedział to podobieństwo.

20
ubg

Obserwowali go więc i posłali szpiegów, którzy udawali sprawiedliwych, aby go złapać za słowo, a potem wydać władzy i mocy namiestnika.

nbg

I czatując, wysłali szpiegów, co udawali, że sami są sprawiedliwymi, by uczepili się jego słowa, aż do wydania go zwierzchności oraz władzy namiestnika.

21
ubg

I zapytali go: Nauczycielu, wiemy, że dobrze mówisz i uczysz, i nie masz względu na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz.

nbg

Więc go zapytali, mówiąc: Nauczycielu, wiemy, że prosto mówisz, uczysz, nie ujmujesz obliczem ale w prawdzie nauczasz drogi Boga.

22
ubg

Czy wolno nam płacić podatek cesarzowi, czy nie?

nbg

Wolno nam dać podatek cesarzowi, czy nie?

23
ubg

Ale on, przejrzawszy ich podstęp, powiedział do nich: Czemu wystawiacie mnie na próbę?

nbg

A poznawszy ich podstępność, powiedział do nich: Czemu mnie kusicie?

24
ubg

Pokażcie mi grosz. Czyj nosi wizerunek i napis? I odpowiedzieli: Cesarza.

nbg

Pokażcie mi denara; kogo ma wizerunek i napis? A odpowiadając, rzekli: Cesarza.

25
ubg

Wtedy on im powiedział: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.

nbg

Zaś on im powiedział: Oddajcie więc, co cesarza cesarzowi, oraz co Boga Bogu.

26
ubg

I nie mogli go złapać za słowo w obecności ludu. Zdziwieni jego odpowiedzią, zamilkli.

nbg

Więc nie mogli się uczepić jego słowa wobec ludu, a zdziwieni jego odpowiedzią, zamilkli.

27
ubg

Wówczas przyszli niektórzy z saduceuszy, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:

nbg

Ale jacyś z saduceuszów, gdy podeszli, przecząc, że nie ma wskrzeszenia, zapytali go,

28
ubg

Nauczycielu, Mojżesz nam napisał: Jeśli czyjś brat umrze, mając żonę, a umrze bezdzietnie, to jego brat ma pojąć jego żonę i wzbudzić potomstwo swemu bratu.

nbg

mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz nam napisał, że jeśli umrze kogoś brat, mając żonę a umarłby bez dzieci, aby jego brat pojął tę żonę oraz wzbudził potomstwo swojemu bratu.

29
ubg

Było więc siedmiu braci, z których pierwszy ożenił się i umarł bezdzietnie.

nbg

Było zatem, siedmiu braci. I pierwszy, wziąwszy żonę, umarł bezdzietny.

30
ubg

I ożenił się z nią drugi, lecz i ten umarł bezdzietnie.

nbg

Zatem drugi pojął tą żonę, i ten umarł bezdzietny.

31
ubg

Potem ożenił się z nią także trzeci, podobnie aż do siódmego, a nie zostawiwszy dzieci, poumierali.

nbg

Pojął ją trzeci, i podobnie. Siedmiu nie zostawiło dzieci i umarli.

32
ubg

W końcu umarła też ta kobieta.

nbg

Po wszystkich, umarła też i niewiasta.

33
ubg

Żoną którego z nich będzie więc przy zmartwychwstaniu? Siedmiu bowiem miało ją za żonę.

nbg

Zatem w czasie wskrzeszenia, którego z nich staje się żoną?

34
ubg

Wtedy Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą.

nbg

A Jezus odpowiadając, rzekł im: Synowie tego porządku żenią się oraz za mąż wydają.

35
ubg

Lecz ci, którzy są uznani za godnych dostąpienia tamtego świata i powstania z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić.

nbg

Ale uznani za godnych osiągnięcia tamtego porządku oraz wskrzeszenia z martwych, ani się nie żenią, ani też za mąż nie wydają.

36
ubg

Nie mogą bowiem więcej umrzeć, bo są równi aniołom i będąc dziećmi zmartwychwstania, są dziećmi Bożymi.

nbg

Nie mogą już także umrzeć, gdyż podobni są do aniołów, oraz są dziećmi Boga, którzy są dziećmi wzniesienia.

37
ubg

A że umarli zmartwychwstaną, to i Mojżesz pokazał przy krzaku, gdy nazywa Pana Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba.

nbg

Zaś, że umarli zmartwychwstają, ujawnił także Mojżesz przy krzaku jeżyny, gdy nazywa Pana Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakóba.

38
ubg

Bóg przecież nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych, bo dla niego wszyscy żyją.

nbg

A Bóg nie jest Bogiem umarłych ale żyjących, bo wszyscy w Nim żyją.

39
ubg

Wtedy niektórzy z uczonych w Piśmie odezwali się: Nauczycielu, dobrze powiedziałeś.

nbg

Zaś odpowiadając, pewni z uczonych w Piśmie powiedzieli: Nauczycielu, dobrze powiedziałeś.

40
ubg

I nie śmieli go już o nic pytać.

nbg

Ale nie odważyli się go o nic pytać.

41
ubg

On zaś powiedział do nich: Jak to jest, że mówią, iż Chrystus jest synem Dawida?

nbg

Nadto do nich powiedział: Jakże mówią o Chrystusie, że jest synem Dawida?

42
ubg

A sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy;

nbg

A sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Rzekł Pan memu Panu: Usiądź po mojej prawicy,

43
ubg

Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy.

nbg

aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek twoich nóg.

44
ubg

Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem?

nbg

Zatem Dawid nazywa go Panem; jak więc jest jego synem?

45
ubg

A gdy wszyscy ludzie słuchali, powiedział do swoich uczniów:

nbg

A gdy cały lud słuchał, powiedział swoim uczniom:

46
ubg

Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy lubią chodzić w długich szatach, kochają pozdrowienia na rynkach, pierwsze krzesła w synagogach i pierwsze miejsca na ucztach.

nbg

Wystrzegajcie się uczonych w Piśmie, którzy chcą chodzić w długich szatach, kochają pozdrowienia w miejscach zgromadzeń, pierwsze miejsca w domach modlitwy i pierwsze leżanki na wieczerzach;

47
ubg

Pożerają oni domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci otrzymają surowszy wyrok.

nbg

którzy objadają domy wdów i dla pozoru długo się modlą. Ci otrzymają dodatkowy wyrok.