Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Ewangelia Łukasza 2

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

A w tych dniach wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat.

bg

I stało się w one dni, że wyszedł dekret od cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat.

2
ubg

A ten pierwszy spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii.

bg

A ten popis pierwszy stał się, gdy Cyreneusz był starostą Syryjskim.

3
ubg

Szli więc wszyscy, aby dać się spisać, każdy do swego miasta.

bg

I szli wszyscy, aby popisani byli, każdy do miasta swego.

4
ubg

Poszedł też Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawida, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i z rodu Dawida;

bg

Wstąpił też i Józef z Galilei z miasta Nazaretu do ziemi Judzkiej, do miasta Dawidowego, które zowią Betlehem, (przeto iż on był z domu i z familii Dawidowej;)

5
ubg

Aby dać się spisać z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna.

bg

Aby był popisany z Maryją, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienną.

6
ubg

A gdy tam byli, nadszedł czas porodu.

bg

I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła.

7
ubg

I urodziła swego pierworodnego syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.

bg

I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.

8
ubg

A byli w tej okolicy pasterze przebywający w polu i trzymający straż nocną nad swoim stadem.

bg

A byli pasterze w onej krainie w polu nocujący i straż nocną trzymający nad stadem swojem.

9
ubg

I oto stanął przy nich anioł Pana, a chwała Pana zewsząd ich oświeciła. I ogarnął ich wielki strach.

bg

A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.

10
ubg

I powiedział do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam wielką radość, która będzie udziałem całego ludu.

bg

I rzekł do nich Anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi:

11
ubg

Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan.

bg

Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.

12
ubg

A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie.

bg

A to wam będzie za znak: znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki, leżące w żłobie.

13
ubg

I zaraz z aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich chwalących Boga i mówiących:

bg

A zaraz z onym Aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:

14
ubg

Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, wobec ludzi dobra wola.

bg

Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, w ludziach dobre upodobanie.

15
ubg

A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili między sobą: Chodźmy aż do Betlejem i zobaczmy to, co się wydarzyło, a co Pan nam oznajmił.

bg

I stało się, gdy odeszli Aniołowie od nich do nieba, że oniż pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmyż aż do Betlehemu, a oglądajmy tę rzecz, która się stała, którą nam Pan oznajmił.

16
ubg

Spiesząc się więc, przyszli i znaleźli Marię, Józefa i niemowlę leżące w żłobie.

bg

A tak spiesząc się, przyszli i znaleźli Maryję i Józefa, i ono niemowlątko leżące w żłobie.

17
ubg

A ujrzawszy, rozgłosili to, co zostało im powiedziane o tym dziecku.

bg

I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.

18
ubg

A wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im mówili.

bg

A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.

19
ubg

Lecz Maria zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w swoim sercu.

bg

Lecz Maryja zachowywała wszystkie te słowa, uważając je w sercu swojem.

20
ubg

I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, tak jak im zostało powiedziane.

bg

I wrócili się pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga ze wszystkiego, co słyszeli i widzieli, tak jako im było powiedziano.

21
ubg

A gdy minęło osiem dni i należało obrzezać dziecko, nadano mu imię Jezus, którym nazwał je anioł, zanim się poczęło w łonie.

bg

A gdy się wypełniło ośm dni, aby obrzezano ono dzieciątko, tedy imię jego nazwane jest Jezus, którem było nazwane od Anioła, pierwej niż się w żywocie poczęło.

22
ubg

Gdy też według Prawa Mojżesza minęły dni jej oczyszczenia, przynieśli go do Jerozolimy, aby stawić go przed Panem;

bg

Gdy się też wypełniły dni oczyszczenia jej według zakonu Mojżeszowego, przynieśli go do Jeruzalemu, aby go stawili Panu,

23
ubg

(Tak jak jest napisane w Prawie Pana: Każdy mężczyzna otwierający łono będzie nazywany świętym Panu);

bg

(Tak jako napisano w zakonie Pańskim: że wszelki mężczyzna, otwierający żywot, świętym Panu nazwany będzie.)

24
ubg

I żeby złożyć ofiarę według tego, co zostało powiedziane w Prawie Pana, parę synogarlic albo dwa gołąbki.

bg

A żeby oddali ofiarę według tego, co powiedziano w zakonie Pańskim, parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt.

25
ubg

A był w Jerozolimie człowiek imieniem Symeon. Ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraela, a Duch Święty był nad nim.

bg

A oto był człowiek w Jeruzalemie, któremu imię było Symeon; a ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraelskiej, a Duch Święty był nad nim.

26
ubg

I objawił mu Bóg przez Ducha Świętego, że nie ujrzy śmierci, dopóki nie zobaczy Chrystusa Pańskiego.

bg

I obwieszczony był od Boga przez Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądał Chrystusa Pańskiego.

27
ubg

Przyszedł on prowadzony przez Ducha Świętego do świątyni. A gdy rodzice wnosili dziecko Jezusa, aby postąpić z nim według zwyczaju prawa;

bg

Ten przyszedł z natchnienia Ducha Świętego do kościoła; a gdy rodzice wnosili dzieciątko, Jezusa, aby uczynili według zwyczaju zakonnego przy nim.

28
ubg

Wtedy on, wziąwszy go na ręce, chwalił Boga i mówił:

bg

Tedy on wziąwszy go na ręce swoje, chwalił Boga i mówił:

29
ubg

Teraz pozwalasz odejść twemu słudze, Panie, w pokoju, według twego słowa;

bg

Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:

30
ubg

Gdyż moje oczy ujrzały twoje zbawienie;

bg

Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje,

31
ubg

Które przygotowałeś wobec wszystkich ludzi;

bg

Któreś zgotował przed obliczem wszystkich ludzi;

32
ubg

Światłość na oświecenie pogan i chwałę twego ludu, Izraela.

bg

Światłość ku objawieniu poganom, a chwałę ludu twego Izraelskiego.

33
ubg

A Józef i jego matka dziwili się temu, co o nim mówiono.

bg

A ojciec i matka jego dziwowali się temu, co powiadano o nim.

34
ubg

I błogosławił im Symeon, i powiedział do Marii, jego matki: Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, przeciwko któremu będą mówić;

bg

I błogosławił im Symeon, i rzekł do Maryi, matki jego: Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu ich w Izraelu, i na znak, przeciw któremu mówić będą.

35
ubg

(I twoją duszę miecz przeniknie), aby myśli wielu serc zostały objawione.

bg

(I twoję własną duszę miecz przeniknie,) aby myśli z wielu serc objawione były.

36
ubg

A była tam prorokini Anna, córka Fanuela, z pokolenia Asera, która była w bardzo podeszłym wieku, a żyła siedem lat z mężem od swego dziewictwa.

bg

A była Anna prorokini, córka Fanuelowa, z pokolenia Asser, która była bardzo podeszła w latach, i żyła siedm lat z mężem od panieństwa swego.

37
ubg

A była wdową mającą około osiemdziesięciu czterech lat, która nie opuszczała świątyni, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą.

bg

A ta była wdową, około ośmdziesiąt i czterech lat; która nie wychodziła z kościoła, w postach i w modlitwach służąc Bogu w nocy i we dnie.

38
ubg

Ona też, przyszedłszy w tej właśnie chwili, dziękowała Panu i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jerozolimie.

bg

Ta też onejże godziny nadszedłszy, wyznawała Pana, i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jeruzalemie.

39
ubg

A gdy wykonali wszystko według prawa Pana, wrócili do Galilei, do swego miasta, Nazaretu.

bg

A tak wykonawszy wszystko według zakonu Pańskiego, wrócili się do Galilei, do miasta swego Nazaretu.

40
ubg

Dziecko zaś rosło i umacniało się w duchu, będąc pełne mądrości, a łaska Boga była nad nim.

bg

A dzieciątko ono rosło, i umacniało się w Duchu, pełne będąc mądrości, a łaska Boża była nad niem.

41
ubg

A jego rodzice chodzili co roku do Jerozolimy na święto Paschy.

bg

A rodzice jego chadzali na każdy rok do Jeruzalemu na święto wielkanocne.

42
ubg

I gdy miał dwanaście lat, poszli do Jerozolimy, zgodnie ze zwyczajem tego święta.

bg

A gdy już był we dwunastym roku, a oni wstępowali do Jeruzalemu według zwyczaju onego święta;

43
ubg

A gdy minęły te dni i już wracali, dziecię Jezus zostało w Jerozolimie, ale Józef i jego matka o tym nie wiedzieli.

bg

I gdy skończyli one dni, a już się wracali nazad, zostało dziecię Jezus w Jeruzalemie, a tego nie wiedział Józef i matka jego.

44
ubg

Lecz sądząc, że jest w towarzystwie podróżnych, przeszli dzień drogi i szukali go wśród krewnych i znajomych.

bg

Lecz mniemając, że jest w towarzystwie podróżnem, uszli dzień drogi, i szukali go między krewnymi i między znajomymi.

45
ubg

A gdy go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając go.

bg

A gdy go nie znaleźli, wrócili się do Jeruzalemu, szukając go,

46
ubg

A po trzech dniach znaleźli go siedzącego w świątyni wśród nauczycieli, słuchającego i pytającego ich.

bg

I stało się po trzech dniach, że go znaleźli siedzącego w kościele w pośrodku doktorów, słuchającego ich i pytającego ich.

47
ubg

I wszyscy, którzy go słuchali, zdumiewali się jego rozumem i odpowiedziami.

bg

I zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, nad rozumem i nad odpowiedziami jego.

48
ubg

A rodzice, ujrzawszy go, zdziwili się. I powiedziała do niego jego matka: Synu, dlaczego nam to zrobiłeś? Oto twój ojciec i ja z bólem serca szukaliśmy ciebie.

bg

A ujrzawszy go rodzice, zdumieli się. I rzekła do niego matka jego: Synu! przeczżeś nam to uczynił? Oto ojciec twój i ja z boleścią szukaliśmy cię.

49
ubg

I powiedział do nich: Czemu mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co należy do mego Ojca?

bg

I rzekł do nich: Cóż jest, żeście mię szukali? Izaliście nie wiedzieli, iż w tych rzeczach, które są Ojca mego, ja być muszę?

50
ubg

Lecz oni nie zrozumieli tych słów, które im mówił.

bg

Lecz oni nie zrozumieli tego słowa, które im mówił.

51
ubg

Wtedy poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu, i był im posłuszny. A jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swoim sercu.

bg

I zstąpił z nimi, i przyszedł do Nazaretu, a był im poddany. A matka jego zachowywała wszystkie te słowa w sercu swojem.

52
ubg

A Jezusowi przybywało mądrości i wzrostu oraz łaski u Boga i u ludzi.

bg

A Jezus pomnażał się w mądrości, i we wzroście i w łasce u Boga i u ludzi.