Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Ewangelia Marka 15

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Wczesnym rankiem naczelni kapłani, naradziwszy się razem ze starszymi, uczonymi w Piśmie i całą Radą, związali Jezusa, odprowadzili go i wydali Piłatowi.

bg

A zaraz rano naradziwszy się przedniejsi kapłani z starszymi i z nauczonymi w Piśmie i ze wszystką radą, związali Jezusa, i wiedli go, i podali Piłatowi.

2
ubg

A Piłat zapytał go: Czy ty jesteś królem Żydów? On mu odpowiedział: Ty sam to mówisz.

bg

I pytał go Piłat: Tyżeś jest król Żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.

3
ubg

I oskarżali go naczelni kapłani o wiele rzeczy, ale on nic nie odpowiedział.

bg

I skarżyli nań przedniejsi kapłani o wiele rzeczy: (ale on nic nie odpowiedział.)

4
ubg

Wtedy Piłat znowu go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zobacz, jak wiele zeznają przeciwko tobie.

bg

Tedy go zasię pytał Piłat, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Oto jako wiele rzeczy świadczą przeciwko tobie.

5
ubg

Jezus jednak nic nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.

bg

Ale Jezus przecię nic nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.

6
ubg

Na święto miał on zwyczaj wypuszczać im jednego więźnia, o którego prosili.

bg

A na święto zwykł im był wypuszczać więźnia jednego, o którego by prosili.

7
ubg

A był jeden, zwany Barabaszem, więziony wraz z buntownikami, którzy podczas rozruchów popełnili zabójstwo.

bg

I był jeden, którego zwano Barabbasz, w więzieniu z tymi, co rozruch czynią, którzy byli w rozruchu mężobójstwo popełnili.

8
ubg

I tłum zaczął wołać i prosić, żeby zrobił to, co zawsze dla nich robił.

bg

Tedy lud wystąpiwszy i głosem zawoławszy, począł prosić, żeby uczynił tak, jako im zawsze czynił,

9
ubg

Lecz Piłat im odpowiedział: Chcecie, abym wam wypuścił króla Żydów?

bg

Ale Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecież, wypuszczę wam króla Żydowskiego?

10
ubg

Wiedział bowiem, że naczelni kapłani wydali go z zawiści.

bg

(Wiedział bowiem, iż go z nienawiści wydali przedniejsi kapłani.)

11
ubg

Ale naczelni kapłani podburzyli tłum, żeby raczej wypuścił im Barabasza.

bg

Ale przedniejsi kapłani podburzali lud, iżby im raczej Barabbasza wypuścił.

12
ubg

A Piłat znowu im odpowiedział: Cóż więc chcecie, abym uczynił z tym, którego nazywacie królem Żydów?

bg

A odpowiadając Piłat, rzekł im zasię: Cóż tedy chcecie, abym uczynił temu, którego nazywacie królem żydowskim?

13
ubg

A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

bg

A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

14
ubg

Wtedy Piłat zapytał: Cóż on złego uczynił? Lecz oni jeszcze głośniej wołali: Ukrzyżuj go!

bg

A Piłat rzekł do nich: I cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali: Ukrzyżuj go!

15
ubg

Piłat więc, chcąc zadowolić tłum, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał im na ukrzyżowanie.

bg

A tak Piłat, chcąc ludowi dosyć uczynić, wypuścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowawszy, podał im, aby był ukrzyżowany.

16
ubg

Żołnierze wprowadzili go do sali, czyli do ratusza, i zwołali cały oddział.

bg

Lecz żołnierze wprowadzili go do dworu, to jest do ratusza, i zwołali wszystkiej roty.

17
ubg

Potem ubrali go w purpurę, a uplótłszy koronę z cierni, włożyli mu na głowę.

bg

A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań;

18
ubg

I zaczęli go pozdrawiać: Witaj, królu Żydów!

bg

I poczęli go pozdrawiać, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

19
ubg

Bili go trzciną po głowie i pluli na niego, a upadając na kolana, oddawali mu pokłon.

bg

I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.

20
ubg

A gdy go wyszydzili, zdjęli z niego purpurę, ubrali go w jego własne szaty i wyprowadzili na ukrzyżowanie.

bg

A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.

21
ubg

I przymusili przechodzącego obok niejakiego Szymona z Cyreny, który szedł z pola, ojca Aleksandra i Rufusa, aby niósł jego krzyż.

bg

Tedy przymusili mimo idącego niektórego Szymona Cyrenejczyka, (który szedł z pola,) ojca Aleksandrowego i Rufowego, aby niósł krzyż jego.

22
ubg

I przyprowadzili go na miejsce zwane Golgotą, co się tłumaczy: Miejsce Czaszki.

bg

I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: Miejsce trupich głów.

23
ubg

Dawali mu do picia wino z mirrą, ale go nie przyjął.

bg

I dawali mu pić wino z myrrą; ale go on nie przyjął.

24
ubg

A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili jego szaty, rzucając o nie losy, by rozstrzygnąć, co kto ma wziąć.

bg

A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili szaty jego, miecąc o nie los, co by kto wziąć miał.

25
ubg

A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali.

bg

A była trzecia godzina, gdy go ukrzyżowali.

26
ubg

Był też napis z podaniem jego winy: Król Żydów.

bg

Był też napis winy jego napisany: Król żydowski.

27
ubg

I ukrzyżowali z nim dwóch bandytów, jednego po prawej, a drugiego po jego lewej stronie.

bg

Ukrzyżowali też z nim dwóch zbójców; jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.

28
ubg

Tak wypełniło się Pismo, które mówi: Zaliczono go w poczet złoczyńców.

bg

I wypełniło się Pismo, które mówi: Z złoczyńcami jest policzony.

29
ubg

A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili mu, kiwając głowami i mówiąc: Ej! Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz;

bg

A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi a mówiąc: Ehej! który rozwalasz kościół, a we trzech dniach budujesz go!

30
ubg

Ratuj samego siebie i zejdź z krzyża!

bg

Ratuj samego siebie, a zstąp z krzyża!

31
ubg

Podobnie naczelni kapłani wraz z uczonymi w Piśmie, naśmiewając się, mówili między sobą: Innych ratował, a samego siebie uratować nie może.

bg

Także też i przedniejsi kapłani naśmiewając się, jedni do drugich z nauczonymi w Piśmie mówili: Innych ratował, a siebie samego ratować nie może;

32
ubg

Niech Chrystus, król Izraela, zejdzie teraz z krzyża, żebyśmy ujrzeli i uwierzyli. Urągali mu także ci, którzy byli z nim ukrzyżowani.

bg

Niechże teraz Chrystus on król Izraelski zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. Ci też, co z nim byli ukrzyżowani, urągali mu.

33
ubg

A gdy była szósta godzina, ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej.

bg

A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.

34
ubg

O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lama sabachthani? co się tłumaczy: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?

bg

A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?

35
ubg

A niektórzy ze stojących tam ludzi, usłyszawszy to, mówili: Woła Eliasza.

bg

A niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy mówili: Oto Elijasza woła.

36
ubg

Wtedy ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem i włożywszy na trzcinę, dał mu pić, mówiąc: Przestańcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby go zdjąć.

bg

Zatem bieżawszy jeden, napełnił gąbkę octem, a włożywszy ją na trzcinę, dawał mu pić, mówiąc: Zaniechajcie, patrzmy, jeźli przyjdzie Elijasz, zdejmować go.

37
ubg

A Jezus zawołał donośnym głosem i oddał ducha.

bg

A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.

38
ubg

I rozerwała się na pół zasłona świątyni, od góry aż do dołu.

bg

I rozerwała się zasłona kościelna na dwoje, od wierzchu aż do dołu.

39
ubg

A setnik, który stał naprzeciw, widząc, że tak wołając, oddał ducha, powiedział: Ten człowiek prawdziwie był Synem Bożym.

bg

Tedy widząc setnik, który stał przeciwko niemu, iż tak wołając oddał ducha, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym.

40
ubg

Były tam też kobiety, które przypatrywały się z daleka, a wśród nich Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, oraz Salome.

bg

Były też i niewiasty z daleka się przypatrując, między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, Jakóba małego i Jozesa matka, i Salome;

41
ubg

One to, gdy jeszcze był w Galilei, chodziły za nim i usługiwały mu. Było też wiele innych, które wraz z nim przyszły do Jerozolimy.

bg

Które gdy jeszcze były w Galilei, chodziły za nim, a posługowały mu; i wiele innych, które z nim były wstąpiły do Jeruzalemu.

42
ubg

A ponieważ był dzień przygotowania, który jest przed szabatem, i nastał już wieczór;

bg

A gdy już był wieczór, (ponieważ był dzień przygotowania,) który jest przed sabatem,

43
ubg

Przyszedł Józef z Arymatei, ważny członek Rady, który sam też oczekiwał królestwa Bożego, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.

bg

Przyszedłszy Józef z Arymatyi, poczesny radny pan, który też sam oczekiwał królestwa Bożego, śmiele wszedł do Piłata, i prosił o ciało Jezusowe.

44
ubg

A Piłat zdziwił się, że już nie żyje, i zawoławszy setnika, zapytał go, czy dawno umarł.

bg

A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?

45
ubg

I upewniony przez setnika, wydał ciało Józefowi.

bg

A dowiedziawszy się od setnika, darował ciało Józefowi.

46
ubg

Ten kupił płótno, zdjął go, owinął płótnem i złożył w grobowcu, który był wykuty w skale, a przed wejście do grobowca zatoczył kamień.

bg

A on kupiwszy prześcieradło, zdjąwszy go, obwinął w prześcieradło, i położył go w grobie, który był wykowany z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych.

47
ubg

A Maria Magdalena i Maria, matka Józefa, patrzyły, gdzie go złożono.

bg

Ale Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jozesowa, patrzały, kędy go położono.