Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Ewangelia Mateusza 22

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

A Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy:

bg

A odpowiadając Jezus, zasię im rzekł w podobieństwach, mówiąc:

kjv

And Jesus answered and spake unto them again by parables, and said,

2
ubg

Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi.

bg

Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił wesele synowi swemu;

kjv

The kingdom of heaven is like unto a certain king, which made a marriage for his son,

3
ubg

I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale oni nie chcieli przyjść.

bg

I posłał sługi swe, aby wezwali zaproszonych na wesele; ale nie chcieli przyjść.

kjv

And sent forth his servants to call them that were bidden to the wedding: and they would not come.

4
ubg

Ponownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele.

bg

Znowu posłał insze sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Otom obiad mój nagotował, woły moje i co było karmnego, pobito, i wszystko gotowe, pójdźcież na wesele.

kjv

Again, he sent forth other servants, saying, Tell them which are bidden, Behold, I have prepared my dinner: my oxen and my fatlings are killed, and all things are ready: come unto the marriage.

5
ubg

Lecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa;

bg

Ale oni zaniedbawszy odeszli, jeden do roli swojej, a drugi do kupiectwa swego;

kjv

But they made light of it, and went their ways, one to his farm, another to his merchandise:

6
ubg

A inni schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili.

bg

A drudzy pojmawszy sługi jego, zelżyli i pobili je.

kjv

And the remnant took his servants, and entreated them spitefully, and slew them.

7
ubg

Gdy król to usłyszał, rozgniewał się, a posławszy swoje wojska, wytracił tych morderców i spalił ich miasto.

bg

Co gdy król usłyszał, rozgniewał się, a posławszy wojska swoje, wytracił one morderce, i miasto ich zapalił.

kjv

But when the king heard thereof, he was wroth: and he sent forth his armies, and destroyed those murderers, and burned up their city.

8
ubg

Potem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.

bg

Tedy rzekł sługom swoim: Weseleć wprawdzie jest gotowe; lecz zaproszeni nie byli godni.

kjv

Then saith he to his servants, The wedding is ready, but they which were bidden were not worthy.

9
ubg

Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie.

bg

Przetoż idźcie na rozstania dróg, kogokolwiek znajdziecie, wezwijcie na wesele.

kjv

Go ye therefore into the highways, and as many as ye shall find, bid to the marriage.

10
ubg

Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.

bg

Tedy wyszedłszy oni słudzy na drogi, zgromadzili wszystkie, którekolwiek znaleźli, złe i dobre, i napełnione jest wesele gośćmi.

kjv

So those servants went out into the highways, and gathered together all as many as they found, both bad and good: and the wedding was furnished with guests.

11
ubg

A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny.

bg

A wszedłszy król, aby oglądał goście, obaczył tam człowieka nie odzianego szatą weselną;

kjv

And when the king came in to see the guests, he saw there a man which had not on a wedding garment:

12
ubg

I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił.

bg

I rzekł mu: Przyjacielu! jakoś tu wszedł, nie mając szaty weselnej? A on zamilknął.

kjv

And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless.

13
ubg

Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

bg

Tedy rzekł król sługom: Związawszy nogi i ręce jego, weźmijcie go, a wrzućcie do ciemności zewnętrznych, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

kjv

Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness, there shall be weeping and gnashing of teeth.

14
ubg

Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.

bg

Albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych.

kjv

For many are called, but few are chosen.

15
ubg

Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by go usidlić w mowie.

bg

Tedy odszedłszy Faryzeuszowie uczynili radę, jako by go usidlili w mowie.

kjv

Then went the Pharisees, and took counsel how they might entangle him in his talk.

16
ubg

I posłali do niego swoich uczniów wraz z herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, i nie zważasz na nikogo. Nie oglądasz się bowiem na osobę ludzką.

bg

I posłali do niego ucznie swoje z Herodyjany, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, i drogi Bożej w prawdzie uczysz, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką.

kjv

And they sent out unto him their disciples with the Herodians, saying, Master, we know that thou art true, and teachest the way of God in truth, neither carest thou for any man: for thou regardest not the person of men.

17
ubg

Powiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie?

bg

Przetoż powiedz nam, co ci się zda? Godzili się dać czynsz cesarzowi, czyli nie?

kjv

Tell us therefore, What thinkest thou? Is it lawful to give tribute unto Caesar, or not?

18
ubg

Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy?

bg

Ale Jezus poznawszy złość ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie, obłudnicy?

kjv

But Jesus perceived their wickedness, and said, Why tempt ye me, ye hypocrites?

19
ubg

Pokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz.

bg

Pokażcie mi monetę czynszową; a oni mu podali grosz.

kjv

Shew me the tribute money. And they brought unto him a penny.

20
ubg

A on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis?

bg

I rzekł im: Czyjże to obraz i napis?

kjv

And he saith unto them, Whose is this image and superscription?

21
ubg

Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.

bg

Rzekli mu: Cesarski. Tedy im rzekł: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu.

kjv

They say unto him, Caesar's. Then saith he unto them, Render therefore unto Caesar the things which are Caesar's; and unto God the things that are God's.

22
ubg

A gdy to usłyszeli, zdziwili się, zostawili go i odeszli.

bg

To usłyszawszy, zadziwili się, a opuściwszy go, odeszli.

kjv

When they had heard these words, they marvelled, and left him, and went their way.

23
ubg

Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:

bg

Dnia onego przyszli do niego Saduceuszowie, którzy mówią, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go,

kjv

The same day came to him the Sadducees, which say that there is no resurrection, and asked him,

24
ubg

Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu.

bg

Mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz powiedział: Jeźliby kto umarł, nie mając dzieci, aby brat jego prawem powinowactwa pojął żonę jego, i wzbudził nasienie bratu swemu.

kjv

Saying, Master, Moses said, If a man die, having no children, his brother shall marry his wife, and raise up seed unto his brother.

25
ubg

Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu.

bg

Było tedy u nas siedm braci; a pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając nasienia, zostawił żonę swoję bratu swemu.

kjv

Now there were with us seven brethren: and the first, when he had married a wife, deceased, and, having no issue, left his wife unto his brother:

26
ubg

Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego.

bg

Także też wtóry i trzeci, aż do siódmego.

kjv

Likewise the second also, and the third, unto the seventh.

27
ubg

A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta.

bg

A na ostatek po wszystkich umarła i ona niewiasta.

kjv

And last of all the woman died also.

28
ubg

Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę.

bg

Przetoż przy zmartwychwstaniu, któregoż z tych siedmiu będzie żoną, gdyż ją wszyscy mieli?

kjv

Therefore in the resurrection whose wife shall she be of the seven? for they all had her.

29
ubg

A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga.

bg

A odpowiadając Jezus rzekł im: Błądzicie, nie będąc powiadomieni Pisma, ani mocy Bożej.

kjv

Jesus answered and said unto them, Ye do err, not knowing the scriptures, nor the power of God.

30
ubg

Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie.

bg

Albowiem przy zmartwychwstaniu ani się żenić, ani za mąż chodzić nie będą, ale będą jako Aniołowie Boży w niebie.

kjv

For in the resurrection they neither marry, nor are given in marriage, but are as the angels of God in heaven.

31
ubg

A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga:

bg

A o powstaniu umarłych nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:

kjv

But as touching the resurrection of the dead, have ye not read that which was spoken unto you by God, saying,

32
ubg

Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych.

bg

Jam jest Bóg Abrahama, i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jestci Bogiem umarłych, ale żywych.

kjv

I am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob? God is not the God of the dead, but of the living.

33
ubg

A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką.

bg

A usłyszawszy to lud, zdumiał się nad nauką jego.

kjv

And when the multitude heard this, they were astonished at his doctrine.

34
ubg

Lecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zeszli się razem.

bg

Lecz gdy usłyszeli Faryzeuszowie, że zawarł usta Saduceuszom, zeszli się wespół.

kjv

But when the Pharisees had heard that he had put the Sadducees to silence, they were gathered together.

35
ubg

I jeden z nich, znawca prawa, wystawiając go na próbę, spytał:

bg

I spytał go jeden z nich, zakonnik, kusząc go i mówiąc:

kjv

Then one of them, which was a lawyer, asked him a question, tempting him, and saying,

36
ubg

Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?

bg

Nauczycielu! które jest największe przykazanie w zakonie?

kjv

Master, which is the great commandment in the law?

37
ubg

A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.

bg

A Jezus mu rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej i ze wszystkiej myśli twojej.

kjv

Jesus said unto him, Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind.

38
ubg

To jest pierwsze i największe przykazanie.

bg

To jest pierwsze i największe przykazanie.

kjv

This is the first and great commandment.

39
ubg

A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.

bg

A wtóre podobne jest temuż: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie.

kjv

And the second is like unto it, Thou shalt love thy neighbour as thyself.

40
ubg

Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.

bg

Na tych dwóch przykazaniach wszystek zakon i prorocy zawisnęli.

kjv

On these two commandments hang all the law and the prophets.

41
ubg

A gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus ich zapytał:

bg

A gdy się Faryzeuszowie zebrali, spytał ich Jezus,

kjv

While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them,

42
ubg

Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli mu: Dawida.

bg

Mówiąc: Co się wam zda o Chrystusie? Czyim jest synem? Rzekli mu: Dawidowym.

kjv

Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The son of David.

43
ubg

I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc:

bg

I rzekł im: Jakoż tedy Dawid w duchu nazywa go Panem? mówiąc:

kjv

He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying,

44
ubg

Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?

bg

Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.

kjv

The LORD said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool?

45
ubg

Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem?

bg

Ponieważ go tedy Dawid nazywa Panem, jakoż jest synem jego?

kjv

If David then call him Lord, how is he his son?

46
ubg

I nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa. Od tego też dnia nikt nie śmiał go więcej pytać.

bg

A żaden mu nie mógł odpowiedzieć i słowa, i nie śmiał go nikt więcej od onego dnia pytać.

kjv

And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions.