Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Ewangelia Mateusza 22
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy:
A Jezus wyodrębniając się, znowu powiedział im w podobieństwach, mówiąc:
A odpowiadając Jezus, zasię im rzekł w podobieństwach, mówiąc:
Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi.
Królestwo Niebios zostało upodobnione do człowieka, króla, który sprawił gody swojemu synowi;
Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił wesele synowi swemu;
I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale oni nie chcieli przyjść.
i wysłał swoje sługi, aby zaprosili zaproszonych na gody, ale nie chcieli przyjść.
I posłał sługi swe, aby wezwali zaproszonych na wesele; ale nie chcieli przyjść.
Ponownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele.
Znowu wysłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem mój obiad, moje byki oraz co było tuczne zabito, i wszystko jest gotowe; chodźcie na gody.
Znowu posłał insze sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Otom obiad mój nagotował, woły moje i co było karmnego, pobito, i wszystko gotowe, pójdźcież na wesele.
Lecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa;
Ale oni to zlekceważyli i odeszli, jeden do swojej roli, a drugi do swego handlu;
Ale oni zaniedbawszy odeszli, jeden do roli swojej, a drugi do kupiectwa swego;
A inni schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili.
zaś inni pojmali jego sługi, zelżyli ich i zabili.
A drudzy pojmawszy sługi jego, zelżyli i pobili je.
Gdy król to usłyszał, rozgniewał się, a posławszy swoje wojska, wytracił tych morderców i spalił ich miasto.
A kiedy król to usłyszał rozgniewał się, posłał swoje wojska i wytracił owych morderców, a ich miasto spalił.
Co gdy król usłyszał, rozgniewał się, a posławszy wojska swoje, wytracił one morderce, i miasto ich zapalił.
Potem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.
Wtedy mówi swoim sługom: Gody wprawdzie są gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni;
Tedy rzekł sługom swoim: Weseleć wprawdzie jest gotowe; lecz zaproszeni nie byli godni.
Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie.
zatem idźcie na drogi szlaków, a kogokolwiek znajdziecie, zaproście na gody.
Przetoż idźcie na rozstania dróg, kogokolwiek znajdziecie, wezwijcie na wesele.
Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.
Wtedy owi słudzy wyszli na szlaki i zaciągnęli wszystkich, którychkolwiek znaleźli, złych oraz odpowiednich; więc gody zostały zapełnione leżącymi u stołu.
Tedy wyszedłszy oni słudzy na drogi, zgromadzili wszystkie, którekolwiek znaleźli, złe i dobre, i napełnione jest wesele gośćmi.
A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny.
A gdy król wszedł, aby obejrzeć leżących przy stole, zobaczył tam człowieka nieodzianego szatą godową;
A wszedłszy król, aby oglądał goście, obaczył tam człowieka nie odzianego szatą weselną;
I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił.
i mu mówi: Towarzyszu, jak tutaj wszedłeś nie mając szaty godowej? A on zamilknął.
I rzekł mu: Przyjacielu! jakoś tu wszedł, nie mając szaty weselnej? A on zamilknął.
Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie jego nogi i ręce, weźcie go oraz wrzućcie do zewnętrznych ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Tedy rzekł król sługom: Związawszy nogi i ręce jego, weźmijcie go, a wrzućcie do ciemności zewnętrznych, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.
Bowiem wielu jest zaproszonych, ale mało wybranych.
Albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych.
Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by go usidlić w mowie.
Wtedy faryzeusze odeszli i zawiązali spisek; taki, żeby go mogli usidlić w mowie.
Tedy odszedłszy Faryzeuszowie uczynili radę, jako by go usidlili w mowie.
I posłali do niego swoich uczniów wraz z herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, i nie zważasz na nikogo. Nie oglądasz się bowiem na osobę ludzką.
Więc wysyłają do niego swoich uczniów z herodianami, mówiąc: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy oraz w prawdzie nauczasz drogi Boga; nie zważasz na nikogo, gdyż nie oglądasz się na maskę ludzi.
I posłali do niego ucznie swoje z Herodyjany, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, i drogi Bożej w prawdzie uczysz, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką.
Powiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie?
Zatem powiedz nam, jak ci się wydaje? Dozwolone jest dać czynsz cesarzowi, czy nie?
Przetoż powiedz nam, co ci się zda? Godzili się dać czynsz cesarzowi, czyli nie?
Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy?
Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu mnie kusicie, obłudnicy?
Ale Jezus poznawszy złość ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie, obłudnicy?
Pokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz.
Pokażcie mi monetę czynszową. A oni podali mu denara.
Pokażcie mi monetę czynszową; a oni mu podali grosz.
A on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis?
Więc im mówi: Czyj to wizerunek i napis?
I rzekł im: Czyjże to obraz i napis?
Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.
Mówią mu: Cesarza. Wtedy im mówi: Zatem oddawajcie, co cesarza cesarzowi; a co Boga Bogu.
Rzekli mu: Cesarski. Tedy im rzekł: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu.
A gdy to usłyszeli, zdziwili się, zostawili go i odeszli.
A kiedy to usłyszeli, zdziwili się, i opuściwszy go, odeszli.
To usłyszawszy, zadziwili się, a opuściwszy go, odeszli.
Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:
W owym dniu przyszli do niego sadyceusze, którzy mówią, że nie ma wzniesienia, i zapytali go,
Dnia onego przyszli do niego Saduceuszowie, którzy mówią, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go,
Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu.
mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś by umarł i nie miał dzieci, niech jego brat poślubi jego żonę prawem powinowactwa, i wzbudzi potomstwo swemu bratu.
Mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz powiedział: Jeźliby kto umarł, nie mając dzieci, aby brat jego prawem powinowactwa pojął żonę jego, i wzbudził nasienie bratu swemu.
Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu.
Było więc u nas siedmiu braci; i pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając potomstwa, zostawił swoją żonę swojemu bratu.
Było tedy u nas siedm braci; a pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając nasienia, zostawił żonę swoję bratu swemu.
Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego.
Podobnie też drugi oraz trzeci, aż do siódmego.
Także też wtóry i trzeci, aż do siódmego.
A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta.
A na koniec, po wszystkich, umarła i ta niewiasta.
A na ostatek po wszystkich umarła i ona niewiasta.
Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę.
Zatem we wzniesieniu, którego z tych siedmiu będzie żoną? Bowiem wszyscy ją mieli.
Przetoż przy zmartwychwstaniu, któregoż z tych siedmiu będzie żoną, gdyż ją wszyscy mieli?
A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga.
A Jezus odpowiadając, rzekł im: Błądzicie nie znając Pism, ani mocy Boga.
A odpowiadając Jezus rzekł im: Błądzicie, nie będąc powiadomieni Pisma, ani mocy Bożej.
Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie.
Bo we wzniesieniu, ani się nie żenią, ani nie zostają poślubione, ale są jak aniołowie Boga w Niebie.
Albowiem przy zmartwychwstaniu ani się żenić, ani za mąż chodzić nie będą, ale będą jako Aniołowie Boży w niebie.
A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga:
A o wzniesieniu martwych czy nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:
A o powstaniu umarłych nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:
Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych.
Jam jest Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żyjących.
Jam jest Bóg Abrahama, i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jestci Bogiem umarłych, ale żywych.
A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką.
A usłyszawszy to, tłumy zostały zdumione nad jego nauką.
A usłyszawszy to lud, zdumiał się nad nauką jego.
Lecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zeszli się razem.
Zaś kiedy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta sadyceuszom, zostali zebrani razem.
Lecz gdy usłyszeli Faryzeuszowie, że zawarł usta Saduceuszom, zeszli się wespół.
I jeden z nich, znawca prawa, wystawiając go na próbę, spytał:
I spytał go jeden z nich, znawca Prawa, kusząc go i mówiąc:
I spytał go jeden z nich, zakonnik, kusząc go i mówiąc:
Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?
Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest doniosłe?
Nauczycielu! które jest największe przykazanie w zakonie?
A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.
A Jezus mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga twego, z całego twego serca i z całej twojej duszy, i z całej myśli twojej;
A Jezus mu rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej i ze wszystkiej myśli twojej.
To jest pierwsze i największe przykazanie.
to jest pierwsze oraz doniosłe przykazanie.
To jest pierwsze i największe przykazanie.
A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.
A drugie mu podobne: Będziesz miłował twego bliźniego jak siebie samego.
A wtóre podobne jest temuż: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie.
Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.
Na tych dwóch przykazaniach zawieszone jest całe Prawo i Prorocy.
Na tych dwóch przykazaniach wszystek zakon i prorocy zawisnęli.
A gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus ich zapytał:
A gdy się zebrali faryzeusze, Jezus ich spytał,
A gdy się Faryzeuszowie zebrali, spytał ich Jezus,
Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli mu: Dawida.
mówiąc: Co wam się wydaje o Chrystusie? Czyim jest synem? Mówią mu: Dawida.
Mówiąc: Co się wam zda o Chrystusie? Czyim jest synem? Rzekli mu: Dawidowym.
I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc:
Mówi im: Jakże więc, Dawid nazywa go w Duchu Panem, mówiąc:
I rzekł im: Jakoż tedy Dawid w duchu nazywa go Panem? mówiąc:
Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po Mojej prawicy, aż uczynię twoich nieprzyjaciół podnóżkiem twoich nóg?
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.
Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem?
Zatem, jeśli Dawid nazwa go Panem, jakże jest jego synem?
Ponieważ go tedy Dawid nazywa Panem, jakoż jest synem jego?
I nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa. Od tego też dnia nikt nie śmiał go więcej pytać.
I nikt mu nie mógł odpowiedzieć ani słowa, ani od owego dnia, nikt nie odważył się go więcej pytać.
A żaden mu nie mógł odpowiedzieć i słowa, i nie śmiał go nikt więcej od onego dnia pytać.