Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Ewangelia Mateusza 27

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

A gdy nastał ranek, wszyscy naczelni kapłani i starsi ludu naradzili się przeciwko Jezusowi, aby go zabić.

bg

A gdy było rano, weszli w radę wszyscy przedniejsi kapłani i starsi ludu przeciwko Jezusowi, aby go zabili;

2
ubg

Związali go, odprowadzili i wydali namiestnikowi Poncjuszowi Piłatowi.

bg

I związawszy go, wiedli i podali Ponckiemu Piłatowi, staroście.

3
ubg

Wtedy Judasz, który go wydał, widząc, że został skazany, żałował tego i zwrócił trzydzieści srebrników naczelnym kapłanom i starszym;

bg

Tedy Judasz, który go był wydał, widząc, iż był osądzony, żałując tego, wrócił trzydzieści srebrników, przedniejszym kapłanom i starszym ludu.

4
ubg

Mówiąc: Zgrzeszyłem, wydając krew niewinną. A oni powiedzieli: Cóż nam do tego? To twoja sprawa.

bg

Mówiąc: Zgrzeszyłem, wydawszy krew niewinną! A oni rzekli: Cóż nam do tego? ty ujrzysz!

5
ubg

Wtedy rzucił te srebrniki w świątyni i oddalił się, a potem poszedł i powiesił się.

bg

A porzuciwszy one srebrniki w kościele, odszedł, a odszedłszy powiesił się.

6
ubg

A naczelni kapłani wzięli srebrniki i mówili: Nie wolno ich kłaść do skarbca świątynnego, gdyż jest to zapłata za krew.

bg

Ale przedniejsi kapłani wziąwszy one srebrniki, mówili: Nie godzi się ich kłaść do skarbu kościelnego, gdyż zapłata jest krwi.

7
ubg

I naradziwszy się, kupili za nie pole garncarza, aby grzebać na nim cudzoziemców.

bg

I naradziwszy się, kupili za nie rolę garncarzową na pogrzeb gościom.

8
ubg

Dlatego to pole aż do dziś nazywa się Polem Krwi.

bg

Dlatego ona rola nazwana jest rolą krwi, aż do dnia dzisiejszego.

9
ubg

Wtedy się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka Jeremiasza: I wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę za oszacowanego, którego oszacowali synowie Izraela;

bg

Tedy się wypełniło, co powiedziano przez Jeremijasza proroka, mówiącego: I wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę oszacowanego, który był oszacowany od synów Izraelskich;

10
ubg

I dali je za pole garncarza, jak mi nakazał Pan.

bg

I dali je za rolę garncarzową, jako mi postanowił Pan.

11
ubg

Jezus stał przed namiestnikiem. I zapytał go namiestnik: Czy ty jesteś królem Żydów? Jezus mu odpowiedział: Ty sam to mówisz.

bg

A Jezus stał przed starostą; i pytał go starosta, mówiąc: Tyżeś jest on król żydowski? A Jezus mu rzekł: Ty powiadasz.

12
ubg

A gdy oskarżali go naczelni kapłani i starsi, nic nie odpowiedział.

bg

A gdy nań skarżyli przedniejsi kapłani i starsi, nic nie odpowiedział.

13
ubg

Wtedy Piłat zapytał go: Nie słyszysz, jak wiele zeznają przeciwko tobie?

bg

Tedy mu rzekł Piłat: Nie słyszyszże jako wiele przeciwko tobie świadczą?

14
ubg

Lecz mu nie odpowiedział na żadne słowo, tak że namiestnik bardzo się dziwił.

bg

Lecz mu nie odpowiedział i na jedno słowo, tak iż się starosta bardzo dziwował.

15
ubg

A na święto namiestnik miał zwyczaj wypuszczać ludowi jednego więźnia, tego, którego chcieli.

bg

Ale na święto zwykł był starosta wypuszczać ludowi jednego więźnia, którego by chcieli.

16
ubg

Trzymano zaś w tym czasie osławionego więźnia, zwanego Barabaszem.

bg

I mieli natenczas więźnia znacznego, którego zwano Barabbasz.

17
ubg

Gdy więc się zebrali, zapytał ich Piłat: Którego chcecie, abym wam wypuścił? Barabasza czy Jezusa, zwanego Chrystusem?

bg

A gdy się zebrali, rzekł do nich Piłat: Któregoż chcecie, abym wam wypuścił? Barabbasza, czyli Jezusa, którego zowią Chrystusem?

18
ubg

Wiedział bowiem, że wydali go z zawiści.

bg

Bo wiedział, iż go z nienawiści wydali.

19
ubg

A gdy on siedział na krześle sędziowskim, jego żona posłała wiadomość do niego: Nie miej nic do czynienia z tym sprawiedliwym, bo dzisiaj we śnie wiele wycierpiałam z jego powodu.

bg

A gdy on siedział na sądowej stolicy, posłała do niego żona jego, mówiąc: Nie miej żadnej sprawy z tym sprawiedliwym; bom wiele ucierpiała dziś we śnie dla niego.

20
ubg

Tymczasem naczelni kapłani i starsi namówili tłumy, aby prosiły o Barabasza, a domagały się stracenia Jezusa.

bg

Ale przedniejsi kapłani i starsi namówili lud, aby prosili o Barabbasza, a Jezusa, aby stracili.

21
ubg

Namiestnik zapytał ich: Którego z tych dwóch chcecie, abym wam wypuścił? A oni odpowiedzieli: Barabasza.

bg

A odpowiadając starosta, rzekł im: Którego chcecie, abym wam z tych dwóch wypuścił? a oni odpowiedzieli: Barabbasza.

22
ubg

Piłat zapytał ich: Cóż więc mam zrobić z Jezusem, którego nazywają Chrystusem? Odpowiedzieli mu wszyscy: Niech będzie ukrzyżowany!

bg

Rzekł im Piłat: Cóż tedy uczynię z Jezusem, którego zowią Chrystusem? Rzekli mu wszyscy: Niech będzie ukrzyżowany.

23
ubg

Namiestnik zaś zapytał: Cóż właściwie złego uczynił? Lecz oni jeszcze głośniej wołali: Niech będzie ukrzyżowany!

bg

A starosta rzekł: Cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali, mówiąc: Niech będzie ukrzyżowany!

24
ubg

Gdy Piłat zobaczył, że nic nie osiąga, ale przeciwnie, zamieszanie staje się większe, wziął wodę i umył ręce przed tłumem, mówiąc: Nie jestem winny krwi tego sprawiedliwego. To wasza sprawa.

bg

A widząc Piłat, iż to nic nie pomagało, ale owszem się większy rozruch wszczynał, wziąwszy wodę, umył ręce przed ludem, mówiąc: Nie jestem ja winien krwi tego sprawiedliwego; wy ujrzycie.

25
ubg

A cały lud odpowiedział: Krew jego na nas i na nasze dzieci.

bg

A odpowiadając wszystek lud, rzekł: Krew jego na nas i na dziatki nasze.

26
ubg

Wtedy wypuścił im Barabasza, a Jezusa, po ubiczowaniu, wydał na ukrzyżowanie.

bg

Tedy im wypuścił Barabbasza; ale Jezusa ubiczowawszy, wydał go, aby był ukrzyżowany.

27
ubg

Wówczas żołnierze namiestnika zaprowadzili Jezusa na ratusz i zebrali wokół niego cały oddział.

bg

Tedy żołnierze starościni przywiódłszy Jezusa na ratusz, zebrali do niego wszystkę rotę;

28
ubg

A rozebrawszy go, ubrali go w szkarłatny płaszcz.

bg

A zewlekłszy go, przyodziali go płaszczem szarłatowym;

29
ubg

Upletli koronę z cierni i włożyli mu na głowę, a w prawą rękę dali trzcinę. I padając przed nim na kolana, naśmiewali się z niego, mówiąc: Witaj, królu Żydów!

bg

I uplótłszy koronę z ciernia, włożyli na głowę jego, i dali trzcinę w prawą rękę jego, a upadając przed nim na kolana, naśmiewali się z niego, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

30
ubg

A plując na niego, brali tę trzcinę i bili go po głowie.

bg

A plując na niego, wzięli onę trzcinę, i bili go w głowę jego.

31
ubg

Kiedy go wyszydzili, zdjęli z niego płaszcz, ubrali go w jego szaty i odprowadzili na ukrzyżowanie.

bg

A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z onego płaszcza, i oblekli go w szatę jego, i wiedli go, aby był ukrzyżowany.

32
ubg

A wychodząc, spotkali człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, aby niósł jego krzyż.

bg

A wychodząc znaleźli człowieka Cyrenejczyka, imieniem Szymon; tego przymusili, aby niósł krzyż jego.

33
ubg

Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, czyli Miejscem Czaszki;

bg

A przyszedłszy na miejsce rzeczone Golgota, które zowią miejscem trupich głów,

34
ubg

Dali mu do picia ocet zmieszany z żółcią. Skosztował, ale nie chciał pić.

bg

Dali mu pić ocet z żółcią zmieszany; a skosztowawszy, nie chciał pić.

35
ubg

A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili jego szaty i rzucali losy, aby się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka: Rozdzielili między siebie moje szaty, a o moje ubranie rzucali losy.

bg

A ukrzyżowawszy go, rozdzielili szaty jego, i miotali los, aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka: Rozdzielili sobie szaty moje, a o odzienie moje los miotali.

36
ubg

A siedząc, tam go pilnowali.

bg

A siedząc, strzegli go tam.

37
ubg

I umieścili nad jego głową napis z podaniem jego winy: To jest Jezus, król Żydów.

bg

I przybili nad głową jego winę jego napisaną: Ten jest Jezus, król żydowski.

38
ubg

Ukrzyżowano też z nim dwóch bandytów, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie.

bg

Byli też ukrzyżowani z nim dwaj zbójcy, jeden po prawicy, a drugi po lewicy.

39
ubg

A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili mu, kiwając głowami;

bg

A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swojemi,

40
ubg

I mówiąc: Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz, ratuj samego siebie. Jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża.

bg

I mówiąc: Ty, co rozwalasz kościół, a w trzech dniach budujesz go, ratuj samego siebie; jeźliś jest Syn Boży, zstąp z krzyża.

41
ubg

Podobnie naczelni kapłani z uczonymi w Piśmie i starszymi, naśmiewając się, mówili:

bg

Także i przedniejsi kapłani z nauczonymi w Piśmie, i z starszymi, naśmiewając się, mówili:

42
ubg

Innych ratował, a samego siebie uratować nie może. Jeśli jest królem Izraela, niech teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy mu.

bg

Inszych ratował, a samego siebie ratować nie może; jeźliż jest król Izraelski, niech teraz zstąpi z krzyża, a uwierzymy mu.

43
ubg

Ufał Bogu, niech go teraz wybawi, jeśli go sobie upodobał. Przecież powiedział: Jestem Synem Bożym.

bg

Dufał w Bogu, niechże go teraz wybawi, jeźli się w nim kocha; boć powiedział: Jestem Synem Bożym.

44
ubg

Tak samo urągali mu też bandyci, którzy byli z nim ukrzyżowani.

bg

Także też i zbójcy, którzy byli z nim ukrzyżowani, urągali mu.

45
ubg

A od godziny szóstej aż do dziewiątej ciemność ogarnęła całą ziemię.

bg

A od szóstej godziny stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do dziewiątej godziny.

46
ubg

Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eli, Eli, lama sabachthani? To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?

bg

A około dziewiątej godziny zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eli, Eli, Lama Sabachtani! to jest, Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?

47
ubg

Wtedy niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy to, mówili: On woła Eliasza.

bg

Tedy niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy to, mówili: Elijasza ten woła.

48
ubg

I zaraz jeden z nich podbiegł, wziął gąbkę i napełnił ją octem, a włożywszy na trzcinę, dał mu pić.

bg

A zarazem bieżawszy jeden z nich, wziął gąbkę, i napełnił ją octem, a włożywszy na trzcinę, dał mu pić.

49
ubg

Lecz inni mówili: Przestań, zobaczmy, czy przyjdzie Eliasz, aby go wybawić.

bg

A drudzy mówili: Zaniechaj; patrzajmy, jeźli przyjdzie Elijasz, aby go wybawił.

50
ubg

Jezus zaś zawołał ponownie donośnym głosem i oddał ducha.

bg

Ale Jezus zawoławszy po wtóre głosem wielkim, oddał ducha.

51
ubg

A oto zasłona świątyni rozerwała się na pół, od góry aż do dołu, ziemia się zatrzęsła i skały popękały.

bg

A oto zasłona kościelna rozerwała się na dwoje od wierzchu aż do dołu, i trzęsła się ziemia, a skały się rozpadały.

52
ubg

Grobowce się otworzyły, a wiele ciał świętych, którzy zasnęli, powstało.

bg

I groby się otwierały, a wiele ciał świętych, którzy byli zasnęli, powstało:

53
ubg

I wyszli z grobów po jego zmartwychwstaniu, weszli do miasta świętego i ukazali się wielu.

bg

A wyszedłszy z grobów po zmartwychwstaniu jego, weszli do miasta świętego, i pokazali się wielom.

54
ubg

Wtedy setnik i ci, którzy z nim pilnowali Jezusa, widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, bardzo się zlękli i powiedzieli: On prawdziwie był Synem Bożym.

bg

Tedy setnik i ci, co z nim Jezusa strzegli, widząc trzęsienie ziemi, i to, co się działo, zlękli się bardzo, mówiąc: Prawdziwieć ten był Synem Bożym.

55
ubg

A było tam wiele kobiet, które przypatrywały się z daleka. Szły one za Jezusem od Galilei i usługiwały mu.

bg

A było tam wiele niewiast z daleka się przypatrujących, które były przyszły za Jezusem od Galilei, posługując mu;

56
ubg

Wśród nich były: Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Józefa, oraz matka synów Zebedeusza.

bg

Między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jakóbowa i Jozesowa, i matka synów Zebedeuszowych.

57
ubg

A gdy nastał wieczór, przyszedł bogaty człowiek z Arymatei, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusa.

bg

A gdy był wieczór, przyszedł człowiek bogaty z Arymatyi, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusowym.

58
ubg

Udał się on do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Wtedy Piłat rozkazał, aby mu je wydano.

bg

Ten przyszedłszy do Piłata, prosił o ciało Jezusowe. Tedy Piłat rozkazał, aby mu było ono ciało oddane;

59
ubg

A Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno;

bg

A Józef wziąwszy ono ciało, uwinął je w czyste prześcieradło;

60
ubg

I złożył w swoim nowym grobowcu, który wykuł w skale. Przed wejście do grobowca zatoczył wielki kamień i odszedł.

bg

I położył je w nowym grobie swoim, który był w opoce wykował; a przywaliwszy do drzwi grobowych kamień wielki, odszedł.

61
ubg

A Maria Magdalena i druga Maria siedziały tam naprzeciw grobowca.

bg

A była tam Maryja Magdalena, i druga Maryja, które siedziały przeciwko grobowi.

62
ubg

Następnego dnia, pierwszego po dniu przygotowania, naczelni kapłani i faryzeusze zebrali się u Piłata;

bg

A drugiego dnia, który był pierwszy po przygotowaniu, zgromadzili się przedniejsi kapłani i Faryzeuszowie do Piłata.

63
ubg

I oznajmili: Panie, przypomnieliśmy sobie, że ten zwodziciel powiedział, gdy jeszcze żył: Po trzech dniach zmartwychwstanę.

bg

Mówiąc: Panie! wspomnieliśmy, iż on zwodziciel powiedział, gdy jeszcze żyw był: Po trzech dniach zmartwychwstanę.

64
ubg

Rozkaż więc zabezpieczyć grobowiec aż do trzeciego dnia, by przypadkiem jego uczniowie nie przyszli w nocy, nie wykradli go i nie powiedzieli ludowi: Powstał z martwych. I ostatni błąd będzie gorszy niż pierwszy.

bg

Rozkaż tedy obwarować grób aż do dnia trzeciego, by snać przyszedłszy uczniowie jego w nocy, nie ukradli go, i nie powiedzieli ludowi, iż powstał od umarłych; i będzie pośledni błąd gorszy niż pierwszy.

65
ubg

Piłat powiedział im: Macie straż. Idźcie, zabezpieczcie, jak umiecie.

bg

Rzekł im Piłat: Macie straż, idźcież, obwarujcie, jako umiecie.

66
ubg

Poszli więc i zabezpieczyli grobowiec, pieczętując kamień i stawiając straż.

bg

A oni poszedłszy, osadzili grób strażą, zapieczętowawszy kamień.