Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Pieśń nad pieśniami 2

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Jestem różą Saronu i lilią dolin.

nbg

Ja jestem róża Saronu, lilia dolin.

bg

Jam jest jako róża Sarońska, a lilija przy dolinach.

2
ubg

Jak lilia między cierniami, tak moja umiłowana między pannami.

nbg

Jak lilia między cierniem tak moja przyjaciółka pomiędzy dziewicami.

bg

Jako lilija między cierniem, tak przyjaciółka moja między pannami.

3
ubg

Jak jabłoń między leśnymi drzewami, tak mój miły między młodzieńcami. Z wielkim pragnieniem usiadłam w jego cieniu, a jego owoc jest słodki memu podniebieniu.

nbg

Jak jabłoń między leśnym drzewem tak mój luby pomiędzy młodzieńcami. Chętnie siedziałam w jego cieniu, a jego owoc był słodkim dla mego podniebienia.

bg

Jako jabłoń między drzewem leśnem, tak miły mój między młodzieńcami. Pragnęłam siedzieć w cieniu jego, i siedzę; bo owoc jego słodki jest ustom moim.

4
ubg

Wprowadził mnie do komnaty biesiadnej, a jego chorągwią nade mną jest miłość.

nbg

Poprowadził mnie do sali wina, a nade mną jego chorągiew, którą jest miłość.

bg

Wprowadził mię w dom wina, mając za chorągiew miłość przeciwko mnie.

5
ubg

Pokrzepcie mnie bukłakami, posilcie mnie jabłkami, bo jestem chora z miłości.

nbg

Pokrzepcie mnie plackami z rodzynkami, posilcie mnie tymi jabłuszkami, bo jestem chora z miłości.

bg

Oczerstwijcie mię temi flaszami, posilcie mię temi jabłkami; boć omdlewam od miłości.

6
ubg

Jego lewa ręka pod moją głową, a jego prawa ręka mnie obejmuje.

nbg

Jego lewica spoczywa pod moją głową, zaś jego prawica mnie pieści.

bg

Lewica jego pod głową moją, a prawica jego obłapia mię.

7
ubg

Zaklinam was, córki Jerozolimy, na sarny i łanie polne: Nie budźcie mego umiłowanego i nie przerywajcie jego snu, dopóki nie zechce.

nbg

Zaklinam was, o córy jerusalemskie, na sarny i polne łanie: Nie pobudzacie, nie pobudzajcie miłości, aż do rozkoszy.

bg

Poprzysięgam was, córki Jeruzalemskie! przez sarny i łanie polne, abyście nie budziły i nie przerywały snu miłego mego, dokąd nie zechce.

8
ubg

Głos mego umiłowanego! Oto idzie, skacząc po górach, a podskakując po pagórkach.

nbg

Głos mojego lubego! Oto nadchodzi, sadzi przez góry i przeskakuje pagórki.

bg

Głos miłego mego! oto on idzie skacząc po tych górach, a poskakując po tych pagórkach.

9
ubg

Mój umiłowany podobny jest do sarny albo młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, zagląda przez okna, patrzy przez kraty.

nbg

Mój luby podobny jest do sarny, lub do młodego jelenia. Już stanął za naszym murem, zagląda przez okna i wypatruje spoza krat.

bg

Miły mój podobny jest sarnie, albo młodemu jelonkowi; oto on stoi za ścianą naszą, wygląda z okien, patrzy przez kraty.

10
ubg

Mój umiłowany odezwał się i powiedział mi: Wstań, moja umiłowana, moja piękna, i chodź!

nbg

Mój luby się odezwał oraz do mnie powiedział: Wstań, moja przyjaciółko, moja śliczna, i przyjdź.

bg

Ozwał się miły mój, a rzekł mi: Wstań, przyjaciółko moja! piękna moja! a pójdź.

11
ubg

Oto bowiem minęła zima, deszcz ustał i przeszedł.

nbg

Bo oto przeszła zima, deszcz ustał oraz przeminął.

bg

Albowiem oto minęła zima! deszcz przeszedł, i przestał.

12
ubg

Kwiatki pokazały się na ziemi, nadszedł czas śpiewania i głos synogarlicy słychać w naszej ziemi.

nbg

Ukazują się pączki na ziemi, nastała pora śpiewu; w naszym kraju rozlega się głos synogarlicy.

bg

Kwiatki się ukazują na ziemi; czas śpiewania przyszedł, a głos synogarlicy słychać w ziemi naszej.

13
ubg

Drzewo figowe już wypuściło swoje niedojrzałe figi, a kwitnąca winorośl wydaje swoją woń. Wstań, moja umiłowana, moja piękna, i chodź!

nbg

Figowiec czerwieni niedojrzałe swoje owoce oraz niosą zapach rozkwitłe winorośle. Wstań, moja przyjaciółko, moja śliczna, i przyjdź.

bg

Figowe drzewo wypuściło niedojrzałe figi swoje, a macice winne rozkwitłe, wonią wydały; wstańże przyjaciółko moja, piękna moja! a pójdź.

14
ubg

Moja gołębico, mieszkająca w skalnych szczelinach, w stromych kryjówkach, ukaż mi swoją twarz, daj mi usłyszeć swój głos, gdyż twój głos jest słodki i twoja twarz piękna.

nbg

Przyjdź ma gołąbko, co żyjesz w rozpadlinach skalnych, w szczelinach piętrzących się opok ukaż mi swoje oblicze, niech usłyszę twój głos; bowiem twój głos jest słodki i urocze twoje oblicze.

bg

Gołębico moja mieszkająca w rozpadlinach skalnych, w skrytościach przykrych! okaż mi oblicze twoje, niech usłyszę głos twój; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje pożądane.

15
ubg

Schwytajcie nam lisy, małe lisy, które psują winnice, ponieważ nasze winnice kwitną.

nbg

Schwytajcie nam lisiątka, małe liski, co niszczą latorośle, gdy w rozkwicie nasze winnice.

bg

Połapcie nam liszki, liszki małe, które psują winnice; ponieważ winnice nasze kwitną.

16
ubg

Mój umiłowany jest mój, a ja jestem jego. Pasie on wśród lilii.

nbg

Moim jest mój luby, a ja jego; tego, co pasie między liliami.

bg

Miły mój jest mój, a jam jest jego, który pasie między lilijami;

17
ubg

Nim zaświta dzień i znikną cienie, zawróć, mój umiłowany, bądź jak sarna albo młode jelenie na górach Beter.

nbg

Nim dzień powieje ochłodą i pomkną cienie bądź mój luby podobny do sarny, lub do młodego jelenia na rozpadlinach gór.

bg

Ażby się okazał ten dzień, a cienie przeminęły. Nawróć się, bądź podobny, miły mój! sarnie albo jelonkowi młodemu na górach Beter.