Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Przypowieści Salomona 13
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.
Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
Człowiek będzie spożywać dobro z owocu swoich ust, a dusza przewrotnych będzie spożywać przemoc.
Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.
Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona.
Gorąco pragnie, ale nie ma; lecz dusza gorliwych będzie nasycona.
Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwy staje się obrzydliwy i zhańbiony.
Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwiec szkaluje i hańbi.
Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym.
Sprawiedliwość strzeże tego, który postępuje uczciwie, a niegodziwość powala grzesznika.
Sprawiedliwość ochrania tego, co postępuje nieskazitelnie; a grzesznika oplątuje niegodziwość.
Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.
Znajduje się taki, który czyni siebie bogatym, a nie ma nic; inny czyni siebie ubogim, choć ma wiele bogactw.
Jeden udaje bogatego, chociaż nic nie posiada; inny udaje biednego, chociaż ma znaczne mienie.
Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.
Okupem za życie człowieka jest jego bogactwo, a ubogi nie słucha strofowania.
Okupem za życie napadniętego człowieka może być jego mienie; lecz biedny nie słyszy takiej groźby.
Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.
Radośnie błyszczy światło sprawiedliwych, a pochodnia niegodziwych zgaśnie.
Wesoło będzie świecić światło sprawiedliwych, lecz pochodnia niegodziwych zgaśnie.
Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
Spór powstaje tylko dzięki pysze, a mądrość jest przy tych, co przyjmują radę.
Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
Łatwo zdobyte bogactwo zmniejsza się, a kto je gromadzi swą ręką, pomnaża je.
Zmniejszy się bogactwo pochodzące z niczego; lecz pomnoży je ten, który zbiera na rękę.
Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
Przedłużająca się nadzieja sprawia ból sercu, a spełnione pragnienie jest drzewem życia.
Przewlekająca się nadzieja sprawia boleść serca, a spełnione życzenie jest jakby drzewem życia.
Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
Kto gardzi słowem Bożym, ten zginie, a kto się boi przykazania, dostanie nagrodę.
Kto lekceważy Słowo, temu się to policzy za winę; lecz będzie wynagrodzony ten, który szanuje przykazania.
Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
Prawo mądrego jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.
Źródłem życia jest nauka mędrca, ona pozwala unikać sideł śmierci.
Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
Prawdziwy rozum daje łaskę, a droga przewrotnych jest ciężka.
Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
Każdy roztropny postępuje rozważnie, a głupi ujawnia głupotę.
Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
Niegodziwy posłaniec popada w zło, a wierny wysłannik jest lekarstwem.
Niegodziwy posłaniec wtrąca w nieszczęście; ale wierny posłaniec przynosi ratunek.
Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem.
Ubóstwo i hańba spadną na tego, który odrzuca karność, a kto szanuje upomnienia, dozna czci.
Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
Spełnione pragnienie jest słodkie dla duszy, a odwrócenie się od zła budzi odrazę w głupcach.
Zaspokojone pragnienie jest słodkie dla duszy; stronienie od złego jest wstrętne dla głupców.
Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.
Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.
Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.
Nieszczęście ściga grzeszników, a sprawiedliwych Bóg nagrodzi dobrem.
Grzeszników ściga ich złość; sprawiedliwych wynagradza ich szczęście.
Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.
Dobry człowiek zostawia dziedzictwo dzieciom swoich dzieci, a majątek grzesznika jest zachowany dla sprawiedliwego.
Prawy przekazuje dziedzictwo swym wnukom; a mienie grzesznego jest przechowane dla sprawiedliwych.
Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.
Obfita żywność jest na roli ubogich, lecz i ta może niszczeć przez nieroztropność.
Małe pole biednych daje pod dostatkiem żywności; a przez swoją nieprawość, niejeden jest niszczony.
Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.
Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.
Kto powściąga swą rózgę – nienawidzi swojego syna; lecz kto go miłuje zawczasu go karci.
Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
Sprawiedliwy je i syci swoją duszę, a żołądek niegodziwych cierpi niedostatek.
Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.
Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.