Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Przypowieści Salomona 13
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.
Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
Człowiek będzie spożywać dobro z owocu swoich ust, a dusza przewrotnych będzie spożywać przemoc.
Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.
Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona.
Gorąco pragnie, ale nie ma; lecz dusza gorliwych będzie nasycona.
Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwy staje się obrzydliwy i zhańbiony.
Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwiec szkaluje i hańbi.
Sprawiedliwość strzeże tego, który postępuje uczciwie, a niegodziwość powala grzesznika.
Sprawiedliwość ochrania tego, co postępuje nieskazitelnie; a grzesznika oplątuje niegodziwość.
Znajduje się taki, który czyni siebie bogatym, a nie ma nic; inny czyni siebie ubogim, choć ma wiele bogactw.
Jeden udaje bogatego, chociaż nic nie posiada; inny udaje biednego, chociaż ma znaczne mienie.
Okupem za życie człowieka jest jego bogactwo, a ubogi nie słucha strofowania.
Okupem za życie napadniętego człowieka może być jego mienie; lecz biedny nie słyszy takiej groźby.
Radośnie błyszczy światło sprawiedliwych, a pochodnia niegodziwych zgaśnie.
Wesoło będzie świecić światło sprawiedliwych, lecz pochodnia niegodziwych zgaśnie.
Spór powstaje tylko dzięki pysze, a mądrość jest przy tych, co przyjmują radę.
Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
Łatwo zdobyte bogactwo zmniejsza się, a kto je gromadzi swą ręką, pomnaża je.
Zmniejszy się bogactwo pochodzące z niczego; lecz pomnoży je ten, który zbiera na rękę.
Przedłużająca się nadzieja sprawia ból sercu, a spełnione pragnienie jest drzewem życia.
Przewlekająca się nadzieja sprawia boleść serca, a spełnione życzenie jest jakby drzewem życia.
Kto gardzi słowem Bożym, ten zginie, a kto się boi przykazania, dostanie nagrodę.
Kto lekceważy Słowo, temu się to policzy za winę; lecz będzie wynagrodzony ten, który szanuje przykazania.
Prawo mądrego jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.
Źródłem życia jest nauka mędrca, ona pozwala unikać sideł śmierci.
Prawdziwy rozum daje łaskę, a droga przewrotnych jest ciężka.
Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
Każdy roztropny postępuje rozważnie, a głupi ujawnia głupotę.
Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
Niegodziwy posłaniec popada w zło, a wierny wysłannik jest lekarstwem.
Niegodziwy posłaniec wtrąca w nieszczęście; ale wierny posłaniec przynosi ratunek.
Ubóstwo i hańba spadną na tego, który odrzuca karność, a kto szanuje upomnienia, dozna czci.
Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
Spełnione pragnienie jest słodkie dla duszy, a odwrócenie się od zła budzi odrazę w głupcach.
Zaspokojone pragnienie jest słodkie dla duszy; stronienie od złego jest wstrętne dla głupców.
Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.
Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
Nieszczęście ściga grzeszników, a sprawiedliwych Bóg nagrodzi dobrem.
Grzeszników ściga ich złość; sprawiedliwych wynagradza ich szczęście.
Dobry człowiek zostawia dziedzictwo dzieciom swoich dzieci, a majątek grzesznika jest zachowany dla sprawiedliwego.
Prawy przekazuje dziedzictwo swym wnukom; a mienie grzesznego jest przechowane dla sprawiedliwych.
Obfita żywność jest na roli ubogich, lecz i ta może niszczeć przez nieroztropność.
Małe pole biednych daje pod dostatkiem żywności; a przez swoją nieprawość, niejeden jest niszczony.
Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.
Kto powściąga swą rózgę – nienawidzi swojego syna; lecz kto go miłuje zawczasu go karci.
Sprawiedliwy je i syci swoją duszę, a żołądek niegodziwych cierpi niedostatek.
Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.