Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Przypowieści Salomona 15

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a przykre słowa wzniecają gniew.

nbg

Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.

bg

Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.

2
ubg

Język mądrych zdobi wiedzę, ale usta głupich tryskają głupotą.

nbg

Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.

bg

Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.

3
ubg

Oczy PANA są na każdym miejscu, upatrują złych i dobrych.

nbg

Na każdym miejscu są oczy WIEKUISTEGO, spoglądają na złe i dobre.

bg

Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre.

4
ubg

Zdrowy język jest drzewem życia, a jego przewrotność jest zniszczeniem dla ducha.

nbg

Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.

bg

Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.

5
ubg

Głupi gardzi pouczeniem swego ojca, a kto przyjmuje upomnienia, jest roztropny.

nbg

Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.

bg

Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.

6
ubg

W domu sprawiedliwego jest wielki dostatek, a w dochodach niegodziwego jest zamieszanie.

nbg

W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.

bg

W domu sprawiedliwego jest dostatek wielki; ale w dochodach niepobożnego zamięszanie.

7
ubg

Wargi mądrych szerzą wiedzę, a serce głupich nie.

nbg

Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.

bg

Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.

8
ubg

Ofiara niegodziwych budzi odrazę w PANU, a modlitwa prawych mu się podoba.

nbg

Ofiara niegodziwych jest ohydą dla WIEKUISTEGO, a modlitwa prawych Jego upodobaniem.

bg

Ofiara niepobożnych jest obrzydliwością Panu; ale modlitwa szczerych podoba mu się.

9
ubg

Droga niegodziwego wzbudza odrazę w PANU, a miłuje on tego, kto podąża za sprawiedliwością.

nbg

Droga niegodziwego jest ohydą dla WIEKUISTEGO, ale miłuje tego, co się ugania za sprawiedliwością.

bg

Obrzydliwością Panu jest droga bezbożnego, ale tego, co idzie za sprawiedliwością, miłuje.

10
ubg

Sroga kara należy się temu, kto zbacza z drogi, a kto nienawidzi upomnień, umrze.

nbg

Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.

bg

Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.

11
ubg

Piekło i zatracenie są przed PANEM; o ileż bardziej serca synów ludzkich.

nbg

Kraina Umarłych i zatracenie są otwarte przed WIEKUISTYM; o ileż bardziej ludzkie serca.

bg

Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.

12
ubg

Szyderca nie miłuje tego, który go strofuje, ani nie pójdzie do mądrych.

nbg

Szyderca nie lubi, by go napominano oraz nie bywa u mędrców.

bg

Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.

13
ubg

Radosne serce rozwesela twarz, ale gdy smutek w sercu, duch jest przygnębiony.

nbg

Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.

bg

Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.

14
ubg

Serce rozumne szuka wiedzy, a usta głupich karmią się głupotą.

nbg

Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.

bg

Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem

15
ubg

Wszystkie dni strapionego są złe, ale kto jest wesołego serca, ma nieustanną ucztę.

nbg

Wszystkie dni biednego są smutne; ale kto jest właściwego usposobienia, ma ustawiczne wesele.

bg

Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne.

16
ubg

Lepiej mieć mało z bojaźnią PANA niż wielki skarb z kłopotem.

nbg

Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISTEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.

bg

Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.

17
ubg

Lepsza jest potrawa z jarzyn, gdzie miłość, niż tuczny wół, gdzie panuje nienawiść.

nbg

Lepsza porcja jarzyny i do tego miłość, niż utuczony byk, a przy tym nienawiść.

bg

Lepszy jest pokarm z jarzyny, gdzie jest miłość, niżeli z karmnego wołu, gdzie jest nienawiść.

18
ubg

Człowiek gniewny wszczyna kłótnie, a nieskory do gniewu łagodzi spory.

nbg

Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.

bg

Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.

19
ubg

Droga leniwego jest jak płot cierniowy, a ścieżka prawych jest wyrównana.

nbg

Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.

bg

Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.

20
ubg

Mądry syn jest radością ojca, a człowiek głupi gardzi własną matką.

nbg

Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.

bg

Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.

21
ubg

Głupota jest radością dla nierozumnego, a człowiek roztropny postępuje uczciwie.

nbg

Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.

bg

Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.

22
ubg

Gdzie nie ma rady, nie udają się zamysły; powiodą się zaś przy mnóstwie doradców.

nbg

Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.

bg

Gdzie niemasz rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się.

23
ubg

Człowiek cieszy się z odpowiedzi swoich ust, a słowo powiedziane we właściwym czasie jakże jest dobre!

nbg

Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.

bg

Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!

24
ubg

Droga życia dla mądrego jest w górze, aby uniknął głębokiego piekła.

nbg

Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.

bg

Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.

25
ubg

PAN zniszczy dom pysznych, a utwierdzi granicę wdowy.

nbg

WIEKUISTY zburzy dom pysznych, lecz utwierdzi granicę wdowy.

bg

Pan wywróci dom pysznych; ale wdowy granicę utwierdzi.

26
ubg

Myśli złego budzą odrazę w PANU, a słowa czystych są przyjemne.

nbg

Ohydą dla WIEKUISTEGO są zamysły niecnego, a miłymi są dla Niego słowa czystych.

bg

Myśli złego są obrzydliwością Panu! ale powieści czystych są przyjemne.

27
ubg

Kto jest chciwy zysku, ściąga kłopoty na własny dom, a kto nienawidzi darów, będzie żył.

nbg

Kto jest chciwy nieprawych zysków, wtrąca w biedę swój dom; a będzie żył ten, kto nienawidzi łapówek.

bg

Kto chciwie naśladuje łakomstwa, zamięszanie czyni w domu swoim; ale kto ma w nienawiści dary, będzie żył.

28
ubg

Serce sprawiedliwego rozmyśla nad odpowiedzią, a usta niegodziwych tryskają złymi rzeczami.

nbg

Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.

bg

Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy.

29
ubg

PAN jest daleko od niegodziwych, ale wysłuchuje modlitwy sprawiedliwych.

nbg

WIEKUISTY dalekim jest od niegodziwych; ale słyszy modlitwę sprawiedliwego.

bg

Dalekim jest Pan od niepobożnych; ale modlitwę sprawiedliwych wysłuchiwa.

30
ubg

Światło oczu rozwesela serce, a dobra wieść tuczy kości.

nbg

Jasne spojrzenie rozwesela serce, a pomyślna wieść orzeźwia członki.

bg

Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.

31
ubg

Ucho, które słucha upomnienia życia, będzie mieszkać pośród mądrych.

nbg

Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.

bg

Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.

32
ubg

Kto odrzuca karność, gardzi własną duszą, a kto przyjmuje upomnienie, nabiera rozumu.

nbg

Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.

bg

Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.

33
ubg

Bojaźń PANA jest pouczeniem w mądrości, a pokora poprzedza chwałę.

nbg

Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.

bg

Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.