Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Przypowieści Salomona 16
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
W człowieku są zamysły serca, ale odpowiedź języka jest od PANA.
Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego oczach, ale PAN waży duchy.
Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czystymi; ale to WIEKUISTY waży ducha.
Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.
Powierz PANU swe dzieła, a twoje zamysły będą utwierdzone.
Powierz WIEKUISTEMU twoje sprawy, a utwierdzą się twe zamysły.
Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
PAN uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła.
Wszystko, co zdziałał WIEKUISTY, uczynił dla właściwego, Swego celu, także i niegodziwca na dzień niedoli.
Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.
Każdy, który jest wyniosłego serca, budzi odrazę w PANU; choć weźmie innych do pomocy, nie uniknie kary.
Ohydą dla WIEKUISTEGO jest każdy wyniosłego serca. Nie ujdzie on bezkarnie. Ręczę!
Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.
Dzięki miłosierdziu i prawdzie oczyszcza się nieprawość, a w bojaźni PANA oddalamy się od zła.
Wina zostaje odpuszczona przez miłość i prawdę, a unika się złego przez bojaźń WIEKUISTEGO.
Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.
Gdy drogi człowieka podobają się PANU, to godzi z nim nawet jego nieprzyjaciół.
Kiedy WIEKUISTEMU podobają się drogi człowieka, jedna z nim także jego wrogów.
Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.
Lepiej mieć mało ze sprawiedliwością niż wiele dochodów nieprawnych.
Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
Serce człowieka obmyśla swe drogi, ale PAN kieruje jego krokami.
Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.
Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
Wyrok Boży jest na wargach króla; jego usta nie błądzą w sądzie.
Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
Sprawiedliwa waga i szale należą do PANA i wszystkie odważniki w worku są jego dziełem.
Waga i szale sprawiedliwości pochodzą od WIEKUISTEGO; Jego dziełem są wszystkie ciężarki w torbie.
Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.
Popełnienie niegodziwości budzi odrazę w królach, bo sprawiedliwością tron jest umocniony.
Spełnienie niegodziwości powinno być ohydą dla królów, bowiem tron utwierdza się przez sprawiedliwość.
Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.
Wargi sprawiedliwe są rozkoszą królów, kochają oni tego, który mówi to, co słuszne.
Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
Gniew króla jest posłańcem śmierci, ale mądry człowiek przebłaga go.
Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
W jasności twarzy króla jest życie, a jego przychylność jest jak obłok z późnym deszczem.
Życie jest w jasnym spojrzeniu króla; a jego przychylność jak chmura, co spuszcza wiosenny deszcz.
W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
O wiele lepiej jest nabyć mądrość niż złoto; a nabyć rozum lepiej niż srebro.
Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.
Droga prawych to odstąpić od zła; kto strzeże swojej drogi, strzeże swej duszy.
Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
Pycha poprzedza zgubę, a wyniosły duch upadek.
Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
Lepiej być uniżonego ducha z pokornymi, niż dzielić łup z pysznymi.
Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.
Kto zważa na słowo, znajdzie dobro, a kto ufa PANU, jest błogosławiony.
Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.
Kto jest mądrego serca, zwie się rozumnym, a słodycz warg pomnaża wiedzę.
Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
Rozum jest zdrojem życia dla tych, którzy go mają, a pouczenie głupich jest głupotą.
Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
Serce mądrego czyni jego usta roztropnymi i dodaje nauki jego wargom.
Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
Miłe słowa są jak plaster miodu, słodycz dla duszy i lekarstwo dla kości.
Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, ale jej końcem jest droga do śmierci.
Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
Robotnik pracuje dla siebie, bo usta pobudzają go do tego.
Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.
Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.
Człowiek nikczemny wykopuje zło, a na jego wargach jakby ogień płonący.
Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.
Człowiek przewrotny rozsiewa spory, a plotkarz rozdziela przyjaciół.
Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
Człowiek gwałtowny zwabia swego bliźniego i wprowadza go na drogę niedobrą.
Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.
Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.
Mruga swymi oczami, by knuć podstępy; rusza wargami i popełnia zło.
Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.
Siwa głowa jest koroną chwały, zdobywa się ją na drodze sprawiedliwości.
Wspaniałą koroną jest siwy włos; można go zdobyć na drodze sprawiedliwości.
Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.
Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panuje nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.
Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
Losy wrzuca się w zanadrze, ale całe rozstrzygnięcie ich zależy od PANA.
Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.
Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.