Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Przypowieści Salomona 18
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Samolub szuka tego, co mu się podoba, i wtrąca się w każdą sprawę.
Uparty szuka swojej własnej żądzy; obrusza się na każdą zbawienną myśl.
Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.
Głupi nie ma upodobania w rozumie, lecz w tym, co serce mu objawia.
Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
Gdy przychodzi niegodziwy, przychodzi też pogarda, a z hańbą urąganie.
Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.
Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
Słowa ust człowieka są jak głębokie wody, a źródło mądrości jak płynący potok.
Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
Niedobrze przez wzgląd na osobę niegodziwą krzywdzić sprawiedliwego w sądzie.
Wzgląd w sądzie na osobę niegodziwego jest równie niedobry jak uchylanie prawa sprawiedliwego.
Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.
Wargi głupiego wchodzą w spór, a jego usta wołają o razy.
Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
Usta głupiego są jego zgubą, a jego wargi sidłem jego duszy.
Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
Słowa plotkarza są jak rany i przenikają do głębi wnętrzności.
Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.
Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
Kto jest niedbały w pracy, jest bratem marnotrawcy.
Kto jest opieszały w swych sprawach – staje się marnotrawnym bratem.
Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
Imię PANA jest potężną wieżą, sprawiedliwy ucieka do niej i jest bezpieczny.
Imię WIEKUISTEGO to silna baszta; do niej chroni się sprawiedliwy oraz zostaje ocalony.
Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.
Zamożność bogacza jest jego warownym miastem i jak wysoki mur w jego wyobrażeniu.
Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.
Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.
Przed upadkiem serce człowieka jest wyniosłe, a chwałę poprzedza pokora.
Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
Kto odpowiada, zanim wysłucha, ujawnia głupotę i ściąga na siebie hańbę.
Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.
Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
Duch człowieka zniesie jego chorobę, ale któż zniesie strapionego ducha?
Duch człowieka podtrzymuje go w jego cierpieniu; lecz jeśli duch jest zgnębiony, kto go podźwignie?
Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
Serce rozumnego zdobywa wiedzę, a ucho mądrych szuka wiedzy.
Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
Dar człowieka toruje mu drogę i prowadzi go przed wielkich.
Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.
Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
Ten, który jest pierwszy w swojej sprawie, zdaje się sprawiedliwy, ale przychodzi jego bliźni i sprawdza go.
Pierwszy mówca jak gdyby ma słuszność w swoim sporze, ale przychodzi drugi i go bada.
Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.
Los kładzie kres sporom i rozstrzyga między możnymi.
Los kładzie koniec sporom oraz ustanawia rozejm między silnymi.
Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.
Brat obrażony trudniejszy do zdobycia niż warowne miasto, a spory są jak rygle w zamku.
Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.
Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.
Owocem swoich ust nasyci człowiek swoje wnętrze, nasyci się plonem swych warg.
Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
Śmierć i życie są w mocy języka, a kto go miłuje, spożyje jego owoc.
W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
Kto znalazł żonę, znalazł coś dobrego i dostąpił łaski od PANA.
Kto znalazł dobrą żonę – znalazł szczęście i dostąpił łaski od WIEKUISTEGO.
Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.
Ubogi prosi pokornie, ale bogaty odpowiada surowo.
Biedny przemawia błagalnie, a bogaty odpowiada zuchwale.
Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.
Człowiek, który ma przyjaciół, musi obchodzić się z nimi po przyjacielsku, a jest przyjaciel, który przylgnie bardziej niż brat.
Kto ma licznych towarzyszy – ma ich ku własnej zgubie; lecz przyjaciel bywa szczerzej przywiązany niż brat.
Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.