Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Przypowieści Salomona 27

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Nie chlub się dniem jutrzejszym, bo nie wiesz, co dzień przyniesie.

nbg

Nie przechwalaj się dniem jutrzejszym, bo nie wiesz, co może zrodzić dzień dzisiejszy.

bg

Nie chlub się ze dnia jutrzejszego; bo nie wiesz, coć przyniesie dzień dzisiejszy.

2
ubg

Niech inny cię chwali, a nie twoje usta; ktoś obcy, a nie twoje wargi.

nbg

Niech chwali cię inny, a nie twe usta; obcy, a nie twoje własne wargi.

bg

Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.

3
ubg

Ciężki jest kamień i piasek waży, ale gniew głupca cięższy od obu.

nbg

Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.

bg

Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.

4
ubg

Okrutny jest gniew i straszliwa zapalczywość, lecz któż się ostoi przed zazdrością?

nbg

Okrutna jest zapalczywość i poryw gniewu – ale kto się ostoi wobec zazdrości?

bg

Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?

5
ubg

Lepsza jest jawna nagana niż skryta miłość.

nbg

Lepsza jawna przygana, niż zatajona w przyjaźni.

bg

Lepsza jest przymówka jawna, niżeli miłość skryta.

6
ubg

Rany przyjaciela są wierne, ale pocałunki wroga są zwodnicze.

nbg

Rany zadane przez przyjaciela są szczere, a pocałunki wroga zbyt obfite.

bg

Lepsze są rany od przyjaciela, niż łagodne całowanie człowieka nienawidzącego.

7
ubg

Dusza nasycona podepcze plaster miodu, a dla głodnej duszy wszystko, co gorzkie, jest słodkie.

nbg

Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.

bg

Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.

8
ubg

Jak ptak odlatuje od swego gniazda, tak człowiek odchodzi od swego miejsca.

nbg

Jak ptak, który odleciał od swojego gniazda – tak człowiek, który musiał odejść ze swego miejsca.

bg

Jako ptak odlatuje od gniazda swojego: tak człowiek odchodzi od miejsca swego.

9
ubg

Maść i kadzidło radują serce, tak słodycz przyjaciela dzięki radzie od serca.

nbg

Olejek i kadzidło rozweselają serce, ale więcej słodkie słowo przyjaciela z jego gotowej do rady duszy.

bg

Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.

10
ubg

Nie opuszczaj swego przyjaciela ani przyjaciela twego ojca, a w dniu twego nieszczęścia nie wchodź do domu twego brata, bo lepszy jest sąsiad bliski niż brat daleki.

nbg

Nie opuszczaj twojego przyjaciela, przyjaciela twojego ojca i nie wchodź do domu twojego brata w dzień twojego nieszczęścia. Lepszy bliski sąsiad niż daleki brat.

bg

Przyjaciela twego, i przyjaciela ojca twego nie opuszczaj, a do domu brata twego nie wchodź w dzień utrapienia twego; bo lepszy sąsiad bliski, niż brat daleki.

11
ubg

Bądź mądrym, synu mój, rozwesel moje serce, abym mógł odpowiedzieć temu, który mi urąga.

nbg

Stań się mądrym, Mój synu, rozraduj Moje serce; abym temu, co mi urąga mógł odpowiedzieć:

bg

Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.

12
ubg

Roztropny dostrzega zło i ukrywa się, a prości idą dalej i ponoszą karę.

nbg

Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.

bg

Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.

13
ubg

Zabierz szatę temu, kto ręczył za obcego, i od tego, który ręczył za cudzą kobietę, weź zastaw.

nbg

Zabierz mu szatę, ponieważ zaręczył za obcego; a za tą cudzą kobietę zabierz mu ją w zastaw.

bg

Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

14
ubg

Kto wczesnym rankiem błogosławi swemu przyjacielowi donośnym głosem, temu będzie to poczytane za przekleństwo.

nbg

Kto wczesnym rankiem, donośnym głosem wita błogosławieństwem swojego bliźniego – temu to bywa poczytane za klątwę.

bg

Temu, który przyjacielowi swemu wielkim głosem rano wstawając błogosławi, poczytane to będzie za przeklęstwo.

15
ubg

Nieustające kapanie w dniu rzęsistego deszczu i kłótliwa żona są sobie podobne;

nbg

Cieknąca wciąż rynna w dżdżystym dniu oraz swarliwa kobieta podobne są do siebie.

bg

Kapanie ustawiczne w dzień gwałtownego deszczu, i żona swarliwa są sobie podobni;

16
ubg

Kto ją ukrywa, ukrywa wiatr i w prawej ręce wonny olejek, który sam siebie wydaje.

nbg

Kto by ją chciał powstrzymać – powstrzymuje wiatr, albo rozlewającą się oliwę, na którą natknął się swoją prawicą.

bg

Kto ją kryje, kryje wiatr, a wonią wyda; jako olejek wonny w prawej ręce jego.

17
ubg

Żelazo ostrzy się żelazem, tak człowiek zaostrza oblicze swego przyjaciela.

nbg

Żelazo ostrzy się żelazem; zaś jeden człowiek niech wygładza spojrzenie drugiego.

bg

Żelazo żelazem bywa naostrzone; tak mąż zaostrza oblicze przyjaciela swego.

18
ubg

Kto strzeże drzewa figowego, spożyje jego owoc; tak kto posługuje swemu panu, dozna czci.

nbg

Kto pielęgnuje figowe drzewo – będzie spożywał z jego owocu; a kto dogląda swego pana – zjedna sobie szacunek.

bg

Kto strzeże drzewa figowego, pożywa owocu jego; także kto strzeże pana swego, uczczony będzie.

19
ubg

Jak w wodzie odbija się twarz, tak w sercu człowieka człowiek.

nbg

Jak w wodzie odbija się twarz naprzeciwko twarzy tak i serce człowieka w człowieku.

bg

Jako się w wodzie twarz przeciwko twarzy ukazuje: tak serce człowiecze przeciw człowiekowi.

20
ubg

Piekło i zatracenie są nienasycone, tak oczy człowieka są niesyte.

nbg

Przepaść i Kraina Umarłych nigdy nie mają dosyć; tak też i oczy ludzkie są nienasycone.

bg

Piekło i zatracenie nie mogą być nasycone; także i oczy ludzkie nasycić się nie mogą.

21
ubg

Czym dla srebra jest tygiel, a dla złota piec, tym dla człowieka pochwała.

nbg

Tygiel dla srebra, piec dla złota – zaś dla człowieka jego sława.

bg

Tygiel srebra a piec złota doświadcza, a człowieka wieść sławy jego.

22
ubg

Choćbyś zmiażdżył głupca w moździerzu tłuczkiem razem z ziarnami, nie opuści go głupota.

nbg

Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.

bg

Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.

23
ubg

Doglądaj pilnie swego dobytku i troszcz się o swe stada.

nbg

Starannie doglądaj stanu twoich stad oraz miej pieczę nad trzodami.

bg

Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich.

24
ubg

Bo bogactwo nie trwa na wieki ani korona przez wszystkie pokolenia.

nbg

Bowiem dobrobyt nie trwa wiecznie; ani korona od pokolenia do pokolenia?

bg

Boć nie na wieki trwa bogactwo, ani korona od narodu do narodu.

25
ubg

Trawa wyrasta, pojawia się zieleń, z gór zioła zbierają.

nbg

Gdy zniknie trawa, ukaże się świeża ruń i będą zebrane górskie zioła –

bg

Gdy wzrasta trawa, a ukazują się zioła, tedy z gór siano zbierają.

26
ubg

Owce są na twoje szaty, a kozły są zapłatą za pole.

nbg

wtedy jagnięta dostarczą ci przyodziewku i będziesz miał kozły zamiast pola.

bg

Owce będą na szaty twoje, a nagrodą polną kozły.

27
ubg

I dosyć mleka koziego na pokarm dla ciebie, na wyżywienie twego domu i na utrzymanie twoich służebnic.

nbg

Pod dostatkiem koziego mleka na twój chleb, na chleb twojego domu i na żywność dla twych służebnic.

bg

Nadto dostatek mleka koziego na pokarm twój, na pokarm domu twego, i na pożywienie dziewek twoich.