Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Przypowieści Salomona 29
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Człowiek, który czyni twardym swój kark mimo częstych nagan, zostanie nagle zniszczony i pozbawiony ratunku.
Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
Gdy sprawiedliwi są u władzy, lud się weseli, a gdy panują niegodziwi, lud wzdycha.
Gdy mnożą się sprawiedliwi – lud się cieszy; a kiedy panuje niegodziwy – lud wzdycha.
Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.
Kto miłuje mądrość, raduje swego ojca, a kto zadaje się z nierządnicami, trwoni majątek.
Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.
Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność.
Król utwierdza ziemię sądem, ale kto przyjmuje dary, burzy ją.
Król utwierdza kraj sprawiedliwością; a kto mnoży podatki – ten go niszczy.
Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.
Człowiek, który pochlebia swemu bliźniemu, rozciąga sieć przed jego nogami.
Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.
Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.
Grzech złego człowieka jest jego sidłem, ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.
W występku niecnego człowieka kryją się sidła dla niego; a sprawiedliwy może się weselić i radować.
Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.
Sprawiedliwy zważa na sprawę ubogich, a niegodziwemu nie zależy na jej poznawaniu.
Sprawiedliwy zapoznaje się ze sprawą biednych; niegodziwy nie zasięga o tym wiadomości.
Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.
Szydercy prowadzą miasto w sidła, ale mądrzy odwracają gniew.
Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.
Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
Jeśli mądry człowiek spiera się z głupim, czy się gniewa, czy się śmieje, nie ma pokoju.
Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
Krwiożercy nienawidzą prawego, ale sprawiedliwi szukają jego duszy.
Ludzie żądni krwi nienawidzą uczciwego; a prawi troszczą się o jego życie.
Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o duszę jego.
Głupi ujawnia cały swój umysł, a mądry zachowuje go na później.
Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
Jeśli władca słucha kłamstw, to wszyscy jego słudzy są niegodziwi.
Kiedy władca zwraca uwagę na słowa kłamstwa – wszyscy jego słudzy stają się niegodziwi.
Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.
Ubogi i zdzierca spotykają się, a PAN obu oświeca oczy.
Biedny i wyzyskiwacz się stykają; oczy obydwu oświeca WIEKUISTY.
Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.
Tron króla, który sądzi ubogich według prawdy, będzie umocniony na wieki.
Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.
Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.
Rózga i upomnienia dają mądrość, a samowolne dziecko przynosi wstyd swojej matce.
Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.
Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
Gdy niegodziwi się mnożą, to mnoży się i przestępstwo, lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.
Kiedy mnożą się niegodziwi – mnoży się występek; lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.
Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.
Karć swego syna, a da ci odpocząć i przyniesie rozkosz twojej duszy.
Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.
Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
Gdy nie ma proroctwa, lud ginie, a kto przestrzega prawa, jest błogosławiony.
Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.
Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.
Sługi nie poprawi się słowami, bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.
Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
Widzisz człowieka, który jest pochopny w swoich słowach? Więcej nadziei dla głupca niż dla niego.
Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
Kto czule wychowuje sługę od młodości, na ostatek będzie go miał za syna.
Jeśli ktoś rozpieszcza od młodości swojego sługę – to ten stanie się ostatecznie darmozjadem.
Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
Człowiek gniewliwy wszczyna spór, a człowiek porywczy mnoży grzechy.
Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
Pycha człowieka poniża go, ale pokorny w duchu dostąpi chwały.
Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
Wspólnik złodzieja nienawidzi swojej duszy; słyszy przekleństwa, a nie wydaje go.
Kto otrzymuje udział od złodzieja – nienawidzi własnego życia; słyszy on klątwę – ale go nie wyjawia.
Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.
Strach przed człowiekiem zastawia sidła, ale kto ufa PANU, będzie bezpieczny.
Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.
Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.
Wielu zabiega o względy władcy, ale sąd każdego człowieka pochodzi od PANA.
Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.
Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
Bezbożny budzi odrazę w sprawiedliwych, a kto postępuje uczciwie, budzi odrazę w niegodziwych.
Zgrozą dla sprawiedliwych jest człowiek bezprawia, a zgrozą dla niegodziwca – ten, który postępuje poprawnie.
Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.