Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 102

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Modlitwa strapionego, gdy uciśniony wylewa przed PANEM swoją skargę. PANIE, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie.

bg

Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.

2
ubg

Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj.

bg

Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

3
ubg

Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko.

bg

Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

4
ubg

Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb.

bg

Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

5
ubg

Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała.

bg

Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

6
ubg

Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu.

bg

Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

7
ubg

Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu.

bg

Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

8
ubg

Przez cały dzień znieważają mnie moi wrogowie i przeklinają mnie ci, którzy szaleją przeciwko mnie.

bg

Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

9
ubg

Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami;

bg

Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

10
ubg

Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś.

bg

Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

11
ubg

Moje dni są jak chylący się cień, a ja usycham jak trawa.

bg

Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

12
ubg

Ale ty, PANIE, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie.

bg

Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

13
ubg

Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony.

bg

Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

14
ubg

Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem;

bg

Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

15
ubg

A poganie będą się bać imienia PANA i wszyscy królowie ziemi twojej chwały;

bg

Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

16
ubg

Gdy PAN odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale;

bg

Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

17
ubg

Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.

bg

Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

18
ubg

Zapiszą to dla przyszłego pokolenia, a lud, który ma być stworzony, będzie chwalić PANA.

bg

Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

19
ubg

Spojrzał bowiem z wysokości swojej świątyni; PAN popatrzył z nieba na ziemię;

bg

To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

20
ubg

Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć;

bg

Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

21
ubg

Aby głosili na Syjonie imię PANA i jego chwałę w Jeruzalem;

bg

Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

22
ubg

Gdy się zgromadzą razem narody i królestwa, aby służyć PANU.

bg

Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

23
ubg

Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni.

bg

Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

24
ubg

Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.

bg

Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

25
ubg

Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk.

bg

Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

26
ubg

One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione.

bg

I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

27
ubg

Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą.

bg

One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

28
ubg

Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone.

bg

Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną.

29
ubg

—

bg

Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.