Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 104
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Błogosław, moja duszo, PANA. PANIE, mój Boże, jesteś bardzo wielki; odziałeś się w chwałę i majestat.
Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo! WIEKUISTY, mój Boże, Ty jesteś bardzo wielki, przyodziałeś się majestatem i wspaniałością.
Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę.
Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.
Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.
Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłoki i unosisz się na skrzydłach wiatru.
Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.
Wichry czynisz Twoimi posłańcami, a Twoimi sługami gorejące płomienie.
Założyłeś fundamenty ziemi, tak że się nigdy nie zachwieje.
Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.
Okryłeś ją głębią jak szatą, wody stanęły nad górami.
Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
Na twoje zgromienie rozbiegły się, a na głos twego grzmotu szybko pouciekały.
Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.
Wzniosły się ponad góry, zniżyły się w doliny, na miejsce, które dla nich założyłeś.
Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.
Wyznaczyłeś im granicę, aby jej nie przekroczyły ani nie powróciły, by okryć ziemię.
Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.
Wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami;
Ty rozprowadzasz źródła po dolinach, więc się toczą między górami.
I napoiły wszystkie zwierzęta polne, dzikie osły gaszą w nich swoje pragnienie.
Dają napój wszystkim dzikim zwierzętom, z nich leśne osły gaszą swe pragnienie.
Przy nich mieszka ptactwo niebieskie i śpiewa pośród gałęzi.
Ponad nimi mieszka ptactwo nieba i z gałęzi wydaje głos.
Nawadniasz góry ze swoich komnat, owocami twoich dzieł syci się ziemia.
Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.
Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła i zioła na użytek człowieka, żeby dobywał chleb z ziemi;
Wyprowadzasz trawę dla bydła i rośliny na użytek człowieka, aby z ziemi wydobył chleb.
I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.
I by wino rozweselało serca ludzi, ich oblicze jaśniało od oliwy, a chleb posilał wnętrze człowieka.
Nasycone są drzewa PANA, cedry Libanu, które zasadził;
Napojone są drzewa WIEKUISTEGO, cedry Libanu, które zasadził.
Na których ptaki mają swe gniazda; jedliny, na których bocian ma swój dom.
Na nich gnieżdżą się ptaki; bocian, którego domem są cyprysy.
Wysokie góry są dla górskich kozłów, a skały są schronieniem dla królików.
Wysokie góry dla kozic, skały schronienia dla królików.
Uczynił księżyc, aby odmierzał czas; słońce zna swój zachód.
Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.
Sprowadzasz ciemność i nastaje noc, w której wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.
Lwiątka ryczą za łupem i szukają swego pokarmu od Boga.
Lwięta ryczą o żer, od Boga żądając swojego pożywienia.
Słońce wstaje, schodzą się razem i kładą się w swoich jamach.
Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.
Wtedy wychodzi człowiek do swojej roboty i do swojej pracy aż do wieczora.
A człowiek wychodzi do swej pracy, do swojej roboty do wieczora.
O, jak liczne są twoje dzieła, PANIE! Wszystkie je uczyniłeś mądrze, ziemia jest pełna twego bogactwa.
Jak liczne są Twoje dzieła, WIEKUISTY, wszystkie urządziłeś w mądrości, ziemia jest pełną Twych własności.
Oto morze wielkie i szerokie, w nim niezliczone istoty pełzające, zwierzęta małe i wielkie.
To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.
Po nim pływają okręty i Lewiatan, którego stworzyłeś, aby w nim igrał.
Tam krążą okręty oraz potwór, którego Ty stworzyłeś, aby się w nim rozkoszował.
Wszystko to czeka na ciebie, abyś dał im pokarm we właściwym czasie.
Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.
Gdy dajesz im, zbierają; gdy otwierasz swą rękę, sycą się dobrami.
Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.
Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.
Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.
Gdy wysyłasz twego ducha, zostają stworzone i odnawiasz oblicze ziemi.
Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.
Niech chwała PANA trwa na wieki, niech się raduje PAN swymi dziełami.
Niech WIEKUISTEMU będzie chwała na wieki, niech BÓG raduje się Swoimi stworzeniami.
Patrzy na ziemię, a ona drży, dotyka gór, a dymią.
Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.
Będę śpiewał PANU, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki istnieję.
Póki życia będą śpiewał WIEKUISTEMU oraz wysławiał Boga dopóki istnieję.
Moje rozmyślanie o nim wdzięczne będzie, rozraduję się w PANU.
Oby Mu miłą była moja mowa, a ja będę się cieszył przy WIEKUISTYM.
Niech zostaną wytraceni z ziemi grzesznicy i niech nie będzie już niegodziwych! Błogosław, moja duszo, PANA. Alleluja.
Oby grzesznicy zniknęli z ziemi i niegodziwych już nie było. Wielbij moja duszo WIEKUISTEGO. Halleluja!