Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 105
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.
Chwalcie WIEKUISTEGO, wołajcie Jego Imię, głoście pomiędzy ludźmi Jego dzieła.
Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.
Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętujcie wszystkie Jego cuda.
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.
Chlubcie się Jego świętym Imieniem, niech się raduje serce tych, którzy pragną BOGA.
Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.
Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
Badajcie WIEKUISTEGO oraz Jego wspaniałość, wciąż szukajcie Jego oblicza.
Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.
Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.
Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.
Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!
Rodzie Abrahama Jego sługi; synowie Jakóba Jego wybrańcy!
Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!
On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.
On jest prawdziwym Bogiem, nasz WIEKUISTY, Jego sądy na całej ziemi.
Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.
Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;
Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.
Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.
To, które zawarł z Abrahamem oraz Swoją przysięgę daną Is'hakowi.
Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.
Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;
Ustanowił Jakóbowi za ustawę, a Israelowi za umowę wieczną.
Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.
Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;
Powiedział: Tobie oddam ziemię Kanaan, wam dam dziedziczny udział,
Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;
Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.
kiedy byli jeszcze drobną garstką, oraz byli w niej jako nieliczni przychodnie.
Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.
I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;
A wędrowali od ludu do ludu i od królestwa do innego narodu.
Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów,
Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.
mówiąc: Nie tykajcie Moich pomazańców i nie czyńcie zła Moim prorokom.
Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.
Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.
Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia.
Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.
Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;
Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.
Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;
Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;
Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,
Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go.
do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.
Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.
Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.
Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.
Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.
Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;
I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie.
Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,
Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.
Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.
Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.
Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;
Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama.
Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;
Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów.
I bardzo rozmnożył swój naród, uczynił go możniejszym ponad jego ciemięzców.
Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.
Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.
Więc odwróciło się ich serce, by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom.
Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.
Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;
Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,
Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;
Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.
by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama.
Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.
Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.
Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu.
Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.
Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.
Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby.
Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.
Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich.
Ich kraj zaroił się żabami, aż do komnat ich władców.
Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.
Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.
Powiedział i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice.
Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.
Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.
Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj.
Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.
Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.
Poraził także ich winorośl i figę, a drzewa ich dziedzictwa połamał.
Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.
Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;
Powiedział i nadciągnęła szarańcza, i niezliczone mnóstwo chrząszczy.
Rzekł, a przyszła szarańcza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;
I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.
Pożarły całą trawę w ich kraju, pożarły też płody ich ziemi.
I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.
Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.
Zabił także wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całej ich siły.
Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.
Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.
Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego.
Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.
Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.
Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.
Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.
Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.
Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc.
Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.
Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.
Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios.
Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.
Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka;
Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.
Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.
Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.
Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę.
Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.
Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.
Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.
I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;
I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan,
I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.
Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.
by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki. HALLELUJA!
Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.