Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 107

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

nbg

Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.

bg

Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.

2
ubg

Niech to mówią odkupieni przez PANA, ci, których odkupił z ręki wroga;

nbg

Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,

bg

Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,

3
ubg

I zgromadził z ziem, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

nbg

i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.

bg

A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.

4
ubg

Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać.

nbg

Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.

bg

Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

5
ubg

Byli głodni i spragnieni, aż omdlewała w nich dusza.

nbg

Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

bg

Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

6
ubg

A gdy zawołali do PANA w swoim utrapieniu, uwolnił ich z ucisku;

nbg

Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.

bg

A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

7
ubg

I prowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta, w którym mogliby zamieszkać.

nbg

I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.

bg

I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

8
ubg

Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;

nbg

Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

9
ubg

Bo napoił spragnioną duszę, a głodną duszę napełnił dobrami.

nbg

Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.

bg

Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

10
ubg

Siedzieli w ciemności i w cieniu śmierci, spętani nędzą i żelazem;

nbg

Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w nędzy i w żelazie.

bg

Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

11
ubg

Bo buntowali się przeciw słowom Boga i pogardzili radą Najwyższego.

nbg

Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.

bg

Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

12
ubg

Dlatego upokorzył ich serce trudem, upadli, a nie było nikogo, kto by im pomógł.

nbg

Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.

bg

Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

13
ubg

A gdy wołali do PANA w swoim utrapieniu, wybawił ich z ucisku;

nbg

Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.

bg

A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

14
ubg

Wyprowadził ich z ciemności i z cienia śmierci, a ich pęta rozerwał.

nbg

Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.

bg

Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

15
ubg

Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i za cudowne dzieła wobec synów ludzkich.

nbg

Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

16
ubg

Bo skruszył bramy spiżowe i połamał żelazne rygle.

nbg

Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.

bg

Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

17
ubg

Głupcy z powodu swej występnej drogi i nieprawości doznają utrapień.

nbg

Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.

bg

Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

18
ubg

Ich dusza brzydzi się wszelkim pokarmem i zbliżają się do bram śmierci.

nbg

Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

bg

Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

19
ubg

A gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

nbg

Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.

bg

Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

20
ubg

Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił ich z grobu.

nbg

Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.

bg

Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.

21
ubg

Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;

nbg

Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

22
ubg

I niech składają ofiary dziękczynienia, i głoszą z radością jego dzieła.

nbg

Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.

bg

I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.

23
ubg

Ci, którzy na statkach wyruszają w morze, handlujący na wielkich wodach;

nbg

Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,

bg

Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:

24
ubg

Widzą dzieła PANA i jego cuda w głębinach.

nbg

oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.

bg

Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

25
ubg

Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.

nbg

Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

bg

Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

26
ubg

Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.

nbg

piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

bg

Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

27
ubg

Chwieją się i zataczają jak pijany, a cała ich mądrość zanika.

nbg

Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.

bg

Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

28
ubg

Gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

nbg

Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.

bg

Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

29
ubg

Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.

nbg

Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.

bg

Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.

30
ubg

Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.

nbg

Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.

bg

I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.

31
ubg

Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich.

nbg

Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

32
ubg

Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu i w radzie starszych niech go chwalą.

nbg

Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.

bg

Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.

33
ubg

Zamienia rzeki w pustynię, a źródła wód w suchą ziemię;

nbg

Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.

bg

Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;

34
ubg

Ziemię urodzajną zamienia w jałową z powodu niegodziwości tych, którzy w niej mieszkają.

nbg

Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.

bg

Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

35
ubg

Pustynię zamienia w jezioro, a suchą ziemię w źródła wód.

nbg

On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.

bg

Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.

36
ubg

I osadza tam głodnych, aby zakładali miasta do zamieszkania;

nbg

Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.

bg

I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;

37
ubg

I obsiewali pole, sadzili winnice i zbierali obfity plon.

nbg

Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.

bg

Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.

38
ubg

Błogosławi im tak, że bardzo się rozmnażają, i nie zmniejsza liczebności ich bydła.

nbg

Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.

bg

Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.

39
ubg

Ale potem maleje ich liczba i upokorzeni są uciskiem, nędzą i utrapieniem;

nbg

Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.

bg

Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

40
ubg

On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.

nbg

Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.

bg

Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

41
ubg

Lecz podnosi nędznego z utrapienia i rozmnaża jego rodzinę jak stado.

nbg

A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.

bg

Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.

42
ubg

Widząc to, prawi rozweselą się, a wszelka nieprawość zamknie swe usta.

nbg

Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.

bg

To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.

43
ubg

Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość PANA?

nbg

Kto mądry zachowa to wszystko oraz rozważy łaski WIEKUISTEGO.

bg

Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?