Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 137
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy, wspominając Syjon.
Nad rzekami Babelu, tam siedzieliśmy płacząc i wspominając Cyon.
Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.
Na wierzbach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy;
W nim na wierzbach zawieszaliśmy nasze lutnie.
Na wierzbach, które są w nim, zawieszaliśmy harfy nasze.
Bo tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, żądali od nas pieśni, a nasi ciemięzcy radości, mówiąc: Śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.
Tam zaborcy domagali się od nas słów pieśni, a nasi gnębiciele radości. Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni Cyonu.
A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,
Jakże możemy śpiewać pieśń PANA na obcej ziemi?
Jakże my mamy śpiewać pieśń WIEKUISTEGO na obcej ziemi?
Odpowiedzieliśmy: Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców?
Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech sama o sobie zapomni moja prawica.
Jeżeli cię zapomnę, Jeruszalaim, niech zdrętwieje moja prawica.
Jeźliże cię zapomnę, o Jeruzalemie! niech zapomni sama siebie prawica moja.
Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.
Niech mój język przylgnie do mego podniebienia, jeślibym nie pamiętał o tobie, jeślibym nie postawił Jeruszalaim na przedzie mojej radości.
Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.
Pamiętaj, PANIE, synów Edomu i dzień Jeruzalem, gdy mówili: Zburzcie, zburzcie je aż do jego fundamentu.
WIEKUISTY, pamiętaj synom Edomu dzień Jeruszalaim; tym, co wołali: Burzcie, burzcie aż do jej fundamentów.
Wspomnij, Panie! na synów Edomskich, i na dzień Jeruzalemski, w który mówili: Poburzcie, poburzcie aż do gruntu w nim.
O córko Babilonu, i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci odpłaci za zło, jakie nam uczyniłaś.
O, córko Babelu, ty będziesz spustoszona; szczęśliwy, kto ci zrównoważy odpłatę, którą nam zapłaciłaś.
O córko Babilońska! i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, któryć odda nagrodę twoję, za to, coś nam złego uczyniła.
Błogosławiony, kto schwyci i roztrzaska twe dzieci o skałę.
Szczęśliwy kto pochwyci i roztrąci o skałę twoje dzieci.
Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci dziatki twe o skałę.